Archive for oktober 2015

Nordic Night #10 (Choir of Young Believers + The Colorist & Emiliana Torrini) @ CCHA   Leave a comment

emiliana torrini

Het Deense Choir of Young Believers uit Kopenhagen is een steeds wisselend collectief van muzikanten rond spilfiguur/frontman Jannis Noya Makrigiannis. Ze brengen prachtig ingetogen indie pop songs, met orkestrale arrangementen en meeslepende zang. Een mix van intieme folk, gracieuze indiepop en krautrock ondergedompeld in Scandinavische cool. In eigen land behoren ze tot de topacts met twee albums die bestempeld werden als absolute meesterwerken: ‘This is for the white in your eyes’ uit 2008 en ‘Rhine gold’ uit 2012. De rest van Europa en de wereld leerde hen kennen toen hun song ‘Hollow talk’ werd opgepikt als titelsong voor de televisieserie ‘The Bridge’. Na een tour met Depeche Mode in 2014 werkt de band momenteel aan het nieuwe album dat voorjaar 2016 verschijnt. Inspiratie kwam naar eigen zeggen van Talk Talk, Enya en Frank Ocean. The Colorist is een bijzonder muzikaal project van Aarich Jespers (Zita Swoon) en Kobe Proesmans (o.a. Gabriel Rios, El Tattoo Del Tigre). Allebei zijn ze slagwerkmuzikant, bouwen ze instrumenten en delen ze een liefde voor hedendaagse muziek die buiten de lijntjes kleurt. Dat resulteerde vorig jaar in bezielde avonden met de Braziliaanse Cibelle en de Zweeds-Japanse Sumie Nagano (zie ook Nordic night #9). Ditmaal gaan ze in zee met de IJslandse zangeres Emiliana Torrini. Je kent haar ongetwijfeld nog van de hit ‘Jungle drum’. Naast een uitgebreid eigen repertoire schreef ze ook eigenzinnige songs voor o.a. Kylie Minogue. Bij het ‘herkleuren’ van haar werk maakt The Colorist nieuwe arrangementen aan de hand van uiteenlopende percussieve klankobjecten, in combinatie met een onorthodox gebruik van klassieke instrumenten met een trio strijkers, piano, klarinet en veel percussie.

UPDATE

Ik had nog enkele theaterbonnen (een soort tegoed op mijn abo), dus nam ik vooraf nog een ticket voor Bing & Ruth en A Winged Victory For The Sullen in december. Choir of Young Believers mocht aftrappen in de kleine theaterzaal en ik wist al snel dat het mijn ding niet zou worden. Alle goede bedoelingen ten spijt hoorde ik enkel in het laatste nummer een beetje Danish dynamite doorsijpelen. Ik vrees dat hun bekendheid beperkt zal blijven tot eigen land, al kan ik me uiteraard vergissen. Opvallend ook dat de heren met een minimum aan licht werkten op het podium, waardoor het een beetje ‘de nacht van de duisternis deel 2’ werd. Voor het hoofdprogramma moesten we ons verplaatsen van de kleine theaterzaal naar de grote zaal. Ik was blij dat ik voor een plek op rij E had gekozen want zo had ik een prima zicht op het geheel.

Achter mij voerden twee dames een interessant gesprek over ‘het bibliotheekwezen’. Ik kon eruit opmaken dat één van hen recent naar Limburg was verhuisd. Zo hoorde ik welke bibliotheken ze gezellig vonden, welke auteurs ze recent hadden gelezen, welke culturele evenementen ze net hadden bezocht enzovoorts. Een mooie, informatieve dialoog tussen cultuurliefhebsters als het ware. ‘Laat die dames een boekenprogramma maken voor Canvas’ zei een stemmetje in mijn hoofd. Het programma-idee werd abrupt onderbroken wanneer het licht in de zaal uitgaat en de band (acht man sterk) ten tonele verschijnt. Ze starten met iets wat sterk op een instrumentale versie van ‘Jungle drum’ lijkt. Na die instrumental verschijnt Emiliana Torrini op het podium in een spuuglelijke Halloweencreatie. Blijkbaar kon ze gisteravond mijn mind readen, want ze zei meteen iets over haar outfit. Zo lelijk haar outfit was, zo aardig, grappig en bloedmooi was la Torrini in real life. O.a. ‘Animal games’, ‘Nighfall (pale blue)’ (een samenwerking met Kid Koala), ‘Speed of dark’ en het onvermijdelijke ‘Jungle drum’ kwamen voorbij. Op het einde volgde een welverdiende staande ovatie van de hele zaal. Terecht uiteraard! Knappe performance en je zag ook het spe(e)lplezier eraf spatten bij de acht mannelijke muzikanten. Een geslaagde mix wat ons betreft.

Posted 31/10/2015 by ambijans in Concert, Muziek

Drie snelle vragen (7)   Leave a comment

Luc Nilis, mijn favoriete Anderlechtspeler

‘Drie snelle vragen’ is een rubriek, die wekelijks drie korte doch krachtige vragen stelt waarop uw nederige dienaar een zinvol antwoord tracht te verzinnen. We hopen er exact 50 afleveringen uit te puren. Op het einde heeft iedereen weer een iets beter beeld van de man achter Ambijans. Of het mysterie wordt uiteraard nog een stuk groter, we durven hier niets uitsluiten! 😉

Wie is jouw favoriete Anderlechtvoetballer uit het verleden?

Ik heb nogal wat Brusselse voetbaliconen met plezier aan het werk gezien, maar ik ga het liefst voor iemand die ik zelf nog heb zien voetballen, bovendien een dorpsgenoot én een fantastische voetballer: Luc Nilis. Trapte even makkelijk met links als met rechts, zorgde ervoor dat elke ploeg beter ging voetballen en is auteur van een aantal heerlijke doelpunten. ‘Zoals Nilis worden ze niet meer gemaakt’ denk ik wel eens tijdens mijn meest pessimistische momenten (zeker als Anderlecht het minder goed doet). Had Luc Nilis wat meer snelheid en nóg iets meer karakter gehad, dan was hij geen Europese topvoetballer maar een wereldvoetballer geworden. Toch kan hij met veel trots terugblikken op zijn carrière.

Wat is jouw favoriete muziekfestival?

Da’s een échte binnenkopper met een topfestival bijna in de achtertuin: Pukkelpop natuurlijk! Mijn eerste editie was in 1990 (toen nog op de wei van Sanicole in Hechtel) met o.a. Faith No More, The Cramps en Nick Cave & The Bad Seeds. 10.000 bezoekers en slechts één podium. Je kan het je nu niet meer voorstellen! Dit jaar ook het Nederlandse festival Best Kept Secret leren kennen, een zeer aangename ervaring die ik iedereen kan aanraden.

Welke tv-series moet je nog dringend bekijken?

Heb je een paar uur tijd? Ik heb hier nog alles van ‘Deadwood’, ‘The Killing’, de hele Heimatreeks en tig andere reeksen gekocht die nog niet uit de verpakking zijn geweest. De digicorder heeft ook ‘The Leftovers’ recent opgenomen. Een stuk of vijf series die ik graag zou willen zien in de nabije toekomst zijn: ‘Friday Night Lights’, ‘The Americans’, ‘House of Cards’, ‘Boardwalk Empire’ en ‘Suits’.

Posted 30/10/2015 by ambijans in Algemeen

Straffe 1000 (2731-2735)   Leave a comment

talvin singh

De komende dagen leggen wij de laatste loodjes voor onze vijfde Lettermolenkwis (er is nog plaats!) die binnen dik twee weken zijn beslag zal krijgen. Voor de rest plannen wij louter ontspannende dingen eigenlijk. Morgenvoormiddag proberen we bijvoorbeeld kaarten te scoren voor een concert van Wilco dat pas eind oktober 2016 zal plaatsvinden in de Ancienne Belgique. Het leven is aan de durvers! 😉 ’s Avonds spelen we met Moedige Missers de Silvaticaquiz in Bilzen. Zaterdag ga ik naar Nordic Night in CCHA (meer info volgt). Vandaag opnieuw muziek, dansbaar spul quoi! Geen Dimitri Vegas & Like Mike crap, maar the real deal! Mocht iemand zich afvragen ‘Wie is Talvin Singh ook alweer?’ De man werkte in het verleden ooit samen met o.a. Madonna, Massive Attack, Björk en Siouxsie & The Banshees.

2731. Butterfly – Talvin Singh (1998)

2732. Is you – D.I.M. (2007)

2733. Kokko – Digital Boy featuring Cool De Suck (1991)

2734. Dealing with the roster – Junkie XL (1997)

2735. Bass is maternal – Smith & Mighty (1995)

Smith & Mighty

Posted 29/10/2015 by ambijans in Muziek

‘Ter voorbereiding op het volgende leven’ (Atticus Lish)   Leave a comment

atticus lish

In de restaurantkeukens in de onderbuik van New York zwoegt Zou Lei, een illegale immigrante uit de woestijn van China. De constante angst voor de immigratiedienst overschaduwt haar bestaan. Voor Zou Lei is hard werken geen keuze, geen stap op weg naar de Amerikaanse droom maar een constante strijd om te overleven, om de honderd dollar per week bijeen te sprokkelen die ze betaalt voor haar hoekje in het piepkleine appartement dat ze deelt met vele andere illegalen. Tijdens één van haar schaarse pauzes loopt Zou Lei drievoudig veteraan Skinner tegen het lijf. Skinners traumatische ervaringen in Irak hebben diepe psychische wonden achtergelaten en de enige manieren waarop hij zijn demonen weet te bedwingen zijn alcohol en zijn lichaam tot het uiterste drijven in de sportschool. Ondanks de taalbarrière herkennen de twee iets in de ander en er ontstaat een relatie die een glimp hoop biedt in hun beider harde bestaan. Maar de realiteit in dit New York is allesbehalve een sprookje, en de omstandigheden zijn allesbehalve ideaal. Met ‘Ter voorbereiding op een volgend leven’ heeft Atticus Lish een verpletterend debuut afgeleverd; zowel een j’accuse als een liefdesbrief aan New York City, een indringend portret van de onderkant van New York, waar de Amerikaanse Droom voor immigranten en oorlogsveteranen onbereikbaar lijkt.

Posted 28/10/2015 by ambijans in Literatuur

Straffe 1000 (2726-2730)   Leave a comment

I Blame Coco

Met Anderlecht dat eindelijk staat waar het thuishoort (de koppositie in de JPL!) kon mijn weekend moeilijk beter eindigen dan het nu deed. Dat paarswit aan het begin van elke speelhelft slechts twee keer een kwartier goed moest doordrukken om een prima resultaat neer te zetten tegen Club Brugge (3-1 winst) was eigenlijk verbazingwekkend. Normaal moet Sporting tegen Club 90 minuten knokken voor een degelijk resultaat. Dat ‘knokken’ werd in deze wedstrijd wél iets té letterlijk genomen, want OP het veld kookten de potjes regelmatig over. Drie uitsluitingen (Pereira, Deschacht,Gedoz) waren eigenlijk op hun plaats geweest. Soit, op dinsdag is er alweer muziek. Met o.a. de dochter van Sting op 2726 en een Belgisch talentje op 2729. Het allerbeste nummer vandaag is 2727, die zou ik zeker uitchecken.

2726. Caesar – I Blame Coco featuring Robyn (2010)

2727. Silent to the dark – The Electric Soft Parade (2001)

2728. Coming in from the cold – The Delgados (2002)

2729. Dum dum dum – Renée (2012)

2730. Lies – Chvrches (2013)

chvrches

Posted 27/10/2015 by ambijans in Muziek

‘The Diary of a Teenage Girl’ (Marielle Heller) @ Roxy   Leave a comment

diary of a teenage girl

Vanavond gaan we naar een échte meisjesfilm kijken … of is ie nu toch ook voor jongens bedoeld? We zullen het snel genoeg ervaren. Het verhaal dan maar om alvast een tip van de sluier op te lichten? Minnie Goetze (Bel Powley), een 15-jarig meisje, is een ambitieuze striptekenaar die opgroeit in de jaren ’70 in San Francisco. Minnie is een doorsnee tienermeisje dat ontzettend nieuwsgierig is naar de wereld om haar heen, maar ze slaapt daarnaast met de vriend van haar moeder. De regie is in handen van Marielle Heller en andere rollen worden gespeeld door ‘hunk’ Alexander Skarsgård en Kristen Wiig. Uiteraard hebben we ook een trailer die je hier kan terugvinden.

UPDATE

Ook hier kunnen we vrij snel een oordeel over vellen: knappe indiefilm met een schitterende Bel Powley in een glansrol. De rest van de cast brengt het er trouwens ook goed vanaf. De muziek is fijn, de tijdsgeest wordt prima geschetst en de animaties geven een extra cachet aan deze prent. De film duurt net lang genoeg, dus we mogen het regiedebuut van actrice Marielle Heller zeker geslaagd noemen.

Posted 26/10/2015 by ambijans in Film

Straffe 1000 (2721-2725)   Leave a comment

simon boswell

Zondag rustdag, al gun ik mezelf in mijn bloggersbestaan vrijwel nooit een adempauze. We hebben dan ook in ijltempo een straffe lijst af te werken. Vandaag hebben we er weer soundtrackmuziek van films ingestoken. Het allereerste nummer komt trouwens van de schitterende film ‘Shallow Grave’. Gisteravond was ik opnieuw gastquizzer bij Moordgat/WvA aan tafel in Geel. Lange tijd meegedraaid met de ‘sterkere’ teams in de top 10 maar uiteindelijk toch naar plaats 19 op 25 ploegen gedonderd. Wij treurden niet, want het was weer aangenaam. Nu de rest van onze zondag nog! 😉

2721. Hugo’s Last Trip – Simon Boswell (1994)

2722. Midnight Express – Giorgio Moroder (1978)

2723. Theme from The Third Man – Anton Karas (1949)

2724. Forrest Gump theme – Alan Silvestri (1995)

2725. Bullitt main theme – Lalo Schifrin (1968)

lalo schifrin

Posted 25/10/2015 by ambijans in Muziek

Keek op de Week (146)   Leave a comment

Okéké Okaka, quand il n'est pas là on ne marque pas

Toen Besnik Hasi vóór de wedstrijd tegen Zulte Waregem aangaf dat hij enkel tevreden zou zijn met een 9/9 (drie overwinningen op rij) in de volgende drie wedstrijden dacht ik bij mezelf: ‘Wél een beetje realistisch blijven hè, Besnik. We spelen eerst op Zulte Waregem (waar we het nooit makkelijk hebben), daarna Europees tegen de Engelse (sub)topper Tottenham Hotspur (waar toch vier Rode Duivels actief zijn) en tot slot nog de topper in de Pintjesliga tegen Club Brugge. De eerste klip namen we probleemloos, het tweede obstakel werd puur op karakter en inzet tot een goed einde gebracht (in het verleden hadden we wat nare herinneringen aan Tottenham) en morgen wacht ons de allerlaatste hindernis: Club Brugge. Die horde lijkt (puur statistisch gezien) nog het makkelijkst te nemen. Het feit dat Brugge al 17 jaar tevergeefs winst nastreeft in het Astridpark laat het beste verhopen, doch met statistieken kan je niet alles bewijzen. Op het veld moet het gebeuren. De laatste twee seizoenen had Anderlecht het moeilijk om een topwedstrijd naar hun hand te zetten, in 2014 werden we bijvoorbeeld landskampioen louter op basis van de play offs. Dit seizoen vond ik Anderlecht vaak aardig voetballen, maar het resultaat was niet altijd navenant. De situatie was voorlopig totaal omgekeerd: ontzettend véél kansen afdwingen, maar oh zo moeilijk tot scoren komen. Gelukkig hebben we dit seizoen Stefano Okaka in de gelederen zitten. Totaal ander type als Aleksandar Mitrovic uiteraard, maar wat weegt hij zwaar op elke verdediging! Hij lijkt sterk op de Amerikaanse acteur Eddie Murphy, Nigeriaanse roots gecombineerd met Italiaanse flair. Ik vind ‘m bij momenten een genot om naar te kijken. Hij werkt hard voor de ploeg, in tegenstelling tot Mitrovic die soms volkomen afwezig kon zijn. Hopelijk weet hij zondag opnieuw de netten bol te zetten. Al mag van mij eender wie voor de doelpunten zorgen! 😉

Zullen we dan maar direct verder gaan met het heugelijke nieuws? Graspop 2016 gooide al een flink deel van de 2016-affiche online. O.a. Iron Maiden, Black Sabbath, Twisted Sister, Volbeat en King Diamond komen Dessel onveilig maken. Rock Werchter pakt al zeker uit met Rammstein, net zoals Pinkpop trouwens. Twee Vlaamse acteurs mogen binnenkort hun ding doen in Hollywood: voor Kevin Janssens begint het allemaal nog maar pas, want hij heeft een deal gesloten met een Amerikaans talentenagency. Louis ‘Mega Toby’ Talpe mag effectief acteren in een Amerikaanse serie die op ABC zal worden uitgezonden. AB-Inbev nam de nummer twee in de bierbranche SABMiller dan weer over. Canada krijgt met Justin Trudeau een liberale premier, vrouwen vinden hem naar het schijnt ‘een lekker stuk’. Van horen zeggen hè! Nog een kort voetbalbericht: AA Gent staat in de CL voorlopig met 1 op 9. Da’s niet zo gek veel, al krijgt de speelwijze van Gent veel lof. We zouden bijna vergeten dat Anderlecht net hetzelfde deed in de vorige CL-campagne. Goed voetballen maar toch geen punten halen is ook niet fijn, dus hopen we dat de Buffalo’s binnenkort ook eens de smaak van de overwinning kunnen proeven. Iedereen kent ongetwijfeld de Maasmechelse Aquinofamilie. Eén van hen werd geliquideerd, maar ondertussen zijn er al drie verdachten van die schietpartij opgepakt. En we sluiten af met de boodschap dat nogal wat hamsteraars dezer dagen richting grootwarenhuis crossen om sterke drank in te slaan, want naar het schijnt staat er straks een accijnsverhoging aan te komen.

Helaas weer veel te veel negatief nieuws deze week. Zijn o.a. overleden: Anne-Marie Lizin (ex-burgemeester van Hoei) werd 66, Cory Wells, zanger van Three Dog Night, werd 74, Roger ‘Boer Clerck’ De Clerck van het Beaulieu imperium werd 91, ex-Miss Oostenrijk Ena Kadic stierf op haar 26ste na een val in een ravijn tijdens een bergloop en tijdens een ongeval in Frankrijk vielen 43 doden. Eva Pauwels is opnieuw aan de drank (al vindt ze zelf dat er geen probleem is), bij ex-voetballer Johan Cruijff is longkanker geconstateerd, het Canvasprogramma ‘De Afspraak’ van Bart Schols lag al twee keer onder vuur (één keer door een Vlaamse IS-strijder, één keer door Wouter Deprez en het feit dat Joke Schauvliege geen weerwoord had kunnen bieden), de politiebond is een beetje woest op de N-VA, de retrotruitjes van de Rode Duivels die gebaseerd zijn op de oude wielertruitjes zouden volgens de wielerbond plagiaat zijn en de liberale burgemeester van Koksijde ligt onder vuur door de rigoureuze manier waarop hij met vluchtelingen omgaat. Volgens de brave man zelf maakt de media er een flinke karikatuur van. Het bekende blootblad Playboy zal in de States voortaan verschijnen zonder blote madammen, in het Nederlandse taalgebied blijft men wél naakte dames publiceren. Volgens de Amerikanen is naakt ondertussen algemeen aanvaard en hoeft men daar niet meer in te investeren wegens ‘veelvuldig te vinden op het internet intussen’. De Limburgse modegoeroe Raf Simons verlaat Dior en we hebben ook nog twee keukenberichten als uitsmijter. Sterrenchef Giovani Oosters (Vous Lé Vous) levert eind dit jaar zijn Michelinster weer in. Hij knipt in zijn openingsdagen en gaat minder services draaien waardoor hij niet meer in aanmerking komt voor Michelinsterren. Hij blijft actief maar gaat investeren in andere opportuniteiten. Een andere sterrenchef, Kobe Desramaults (‘In de Wulf’) sluit eind 2016 zijn deuren. Daarna is het tijd voor bezinning, waarna er vast wel weer een andere uitdaging op zijn weg zal komen. Mijn persoonlijke uitdaging is dan weer om volgende week voor een nieuwe Keek te zorgen, tenzij mijn lessen ‘kruisboogschieten onder hypnose’ bij Rasti Rostelli vreselijk uit de hand zouden lopen uiteraard. Ik zou toch mijn beide ogen maar goed open houden en af en toe zeker eens over mijn schouder loeren! 😉

Posted 24/10/2015 by ambijans in Algemeen

Drie snelle vragen (6)   Leave a comment

jake gyllenhaal

‘Drie snelle vragen’ is een rubriek, die wekelijks drie korte doch krachtige vragen stelt waarop uw nederige dienaar een zinvol antwoord tracht te verzinnen. We hopen er exact 50 afleveringen uit te puren. Op het einde heeft iedereen weer een iets beter beeld van de man achter Ambijans. Of het mysterie wordt uiteraard nog een stuk groter, we durven hier niets uitsluiten! 😉

Wie is jouw favoriete acteur?

Er zijn een aantal acteurs die ik graag bezig zie, maar als Jake Gyllenhaal meedoet en het verhaal oogt enigszins interessant dan probeer ik de film in kwestie toch te bekijken. Sterker nog: Jake Gyllenhaal weet volgens mij zelfs minder bevlogen films naar een hoger niveau te tillen. Bradley Cooper, Christian Bale, Matthew McConaughey, Leonardo DiCaprio of Javier Bardem zijn ook schitterende acteurs, maar ik ga dus voor Jake. In een iets verder verleden vond ik Tim Robbins en Kevin Spacey bijvoorbeeld sterk acteren. Er zijn er uiteraard nog een hele hoop anderen, maar we willen het kort houden.

Wat is je favoriete weekblad?

Ik ben geneigd om hier Humo te antwoorden. Zo lang als ik mij kan herinneren hebben mijn ouders al een abonnement op dit blad. Nochtans stonden er in Playboy en P-Magazine ook interessante interviews. 😉 Buiten Humo ook wel fan van Focus Knack, dat ik via het werk gelukkig ook online kan lezen.

Wat is je eerstvolgende vakantiebestemming?

Nog iets meer dan vier maanden en we zijn weer de hort op. We gaan opnieuw een eclipsreis maken die ons 16 dagen richting Azië voert. Thailand, Laos, Cambodja en Indonesië staan op het programma.Voor de eclips zelf trekken we naar de stad Palembang op het eiland Sumatra. En we eindigen relax met twee daagjes op Bali. De reis wordt georganiseerd door Urania, de volkssterrenwacht in Hove. Zo’n reis is niet goedkoop, maar dat komt vooral door het exclusieve karakter van zo’n eclips. Degelijke accommodatie en professionele reisbegeleiding kosten nu eenmaal geld.

Posted 23/10/2015 by ambijans in Algemeen

‘Oorlog om de geesten’ (Rudi Vranckx)   Leave a comment

rudi vranckx

Het moordende kalifaat, de radicalisering van Belgische moslims, de terreuraanslagen, de vluchtelingen, de dreiging, de groeiende kloof: VRT-oorlogsreporter Rudi Vranckx ziet een wereld waarin verdraagzaamheid zwaar onder druk staat. Het is geen klassieke oorlog meer, van een zichtbare vijand aan de overkant, een oorlog om geld of olie of macht of grondgebied. Het is een oorlog om de geesten, om extreme ideeën te verspreiden, als een virus. Dat bezorgt Vranckx, die vlijmscherpe analyse van een nieuwe wereld maakt hij. Dit boek gaat veel verder dan het fenomeen IS. Vranckx tekent het toekomstig beeld van onze mondiale samenleving en stelt vast dat we vooral niet mogen wegkruipen in de bunkers van de angst voor elkaar.

Posted 22/10/2015 by ambijans in Literatuur