Archive for oktober 2015

Nordic Night #10 (Choir of Young Believers + The Colorist & Emiliana Torrini) @ CCHA   Leave a comment

emiliana torrini

Het Deense Choir of Young Believers uit Kopenhagen is een steeds wisselend collectief van muzikanten rond spilfiguur/frontman Jannis Noya Makrigiannis. Ze brengen prachtig ingetogen indie pop songs, met orkestrale arrangementen en meeslepende zang. Een mix van intieme folk, gracieuze indiepop en krautrock ondergedompeld in Scandinavische cool. In eigen land behoren ze tot de topacts met twee albums die bestempeld werden als absolute meesterwerken: ‘This is for the white in your eyes’ uit 2008 en ‘Rhine gold’ uit 2012. De rest van Europa en de wereld leerde hen kennen toen hun song ‘Hollow talk’ werd opgepikt als titelsong voor de televisieserie ‘The Bridge’. Na een tour met Depeche Mode in 2014 werkt de band momenteel aan het nieuwe album dat voorjaar 2016 verschijnt. Inspiratie kwam naar eigen zeggen van Talk Talk, Enya en Frank Ocean. The Colorist is een bijzonder muzikaal project van Aarich Jespers (Zita Swoon) en Kobe Proesmans (o.a. Gabriel Rios, El Tattoo Del Tigre). Allebei zijn ze slagwerkmuzikant, bouwen ze instrumenten en delen ze een liefde voor hedendaagse muziek die buiten de lijntjes kleurt. Dat resulteerde vorig jaar in bezielde avonden met de Braziliaanse Cibelle en de Zweeds-Japanse Sumie Nagano (zie ook Nordic night #9). Ditmaal gaan ze in zee met de IJslandse zangeres Emiliana Torrini. Je kent haar ongetwijfeld nog van de hit ‘Jungle drum’. Naast een uitgebreid eigen repertoire schreef ze ook eigenzinnige songs voor o.a. Kylie Minogue. Bij het ‘herkleuren’ van haar werk maakt The Colorist nieuwe arrangementen aan de hand van uiteenlopende percussieve klankobjecten, in combinatie met een onorthodox gebruik van klassieke instrumenten met een trio strijkers, piano, klarinet en veel percussie.

UPDATE

Ik had nog enkele theaterbonnen (een soort tegoed op mijn abo), dus nam ik vooraf nog een ticket voor Bing & Ruth en A Winged Victory For The Sullen in december. Choir of Young Believers mocht aftrappen in de kleine theaterzaal en ik wist al snel dat het mijn ding niet zou worden. Alle goede bedoelingen ten spijt hoorde ik enkel in het laatste nummer een beetje Danish dynamite doorsijpelen. Ik vrees dat hun bekendheid beperkt zal blijven tot eigen land, al kan ik me uiteraard vergissen. Opvallend ook dat de heren met een minimum aan licht werkten op het podium, waardoor het een beetje ‘de nacht van de duisternis deel 2’ werd. Voor het hoofdprogramma moesten we ons verplaatsen van de kleine theaterzaal naar de grote zaal. Ik was blij dat ik voor een plek op rij E had gekozen want zo had ik een prima zicht op het geheel.

Achter mij voerden twee dames een interessant gesprek over ‘het bibliotheekwezen’. Ik kon eruit opmaken dat één van hen recent naar Limburg was verhuisd. Zo hoorde ik welke bibliotheken ze gezellig vonden, welke auteurs ze recent hadden gelezen, welke culturele evenementen ze net hadden bezocht enzovoorts. Een mooie, informatieve dialoog tussen cultuurliefhebsters als het ware. ‘Laat die dames een boekenprogramma maken voor Canvas’ zei een stemmetje in mijn hoofd. Het programma-idee werd abrupt onderbroken wanneer het licht in de zaal uitgaat en de band (acht man sterk) ten tonele verschijnt. Ze starten met iets wat sterk op een instrumentale versie van ‘Jungle drum’ lijkt. Na die instrumental verschijnt Emiliana Torrini op het podium in een spuuglelijke Halloweencreatie. Blijkbaar kon ze gisteravond mijn mind readen, want ze zei meteen iets over haar outfit. Zo lelijk haar outfit was, zo aardig, grappig en bloedmooi was la Torrini in real life. O.a. ‘Animal games’, ‘Nighfall (pale blue)’ (een samenwerking met Kid Koala), ‘Speed of dark’ en het onvermijdelijke ‘Jungle drum’ kwamen voorbij. Op het einde volgde een welverdiende staande ovatie van de hele zaal. Terecht uiteraard! Knappe performance en je zag ook het spe(e)lplezier eraf spatten bij de acht mannelijke muzikanten. Een geslaagde mix wat ons betreft.

Posted 31/10/2015 by ambijans in Muziek

Drie snelle vragen (7)   Leave a comment

Luc Nilis, mijn favoriete Anderlechtspeler

‘Drie snelle vragen’ is een rubriek, die wekelijks drie korte doch krachtige vragen stelt waarop uw nederige dienaar een zinvol antwoord tracht te verzinnen. We hopen er exact 50 afleveringen uit te puren. Op het einde heeft iedereen weer een iets beter beeld van de man achter Ambijans. Of het mysterie wordt uiteraard nog een stuk groter, we durven hier niets uitsluiten! 😉

Wie is jouw favoriete Anderlechtvoetballer uit het verleden?

Ik heb nogal wat Brusselse voetbaliconen met plezier aan het werk gezien, maar ik ga het liefst voor iemand die ik zelf nog heb zien voetballen, bovendien een dorpsgenoot én een fantastische voetballer: Luc Nilis. Trapte even makkelijk met links als met rechts, zorgde ervoor dat elke ploeg beter ging voetballen en is auteur van een aantal heerlijke doelpunten. ‘Zoals Nilis worden ze niet meer gemaakt’ denk ik wel eens tijdens mijn meest pessimistische momenten (zeker als Anderlecht het minder goed doet). Had Luc Nilis wat meer snelheid en nóg iets meer karakter gehad, dan was hij geen Europese topvoetballer maar een wereldvoetballer geworden. Toch kan hij met veel trots terugblikken op zijn carrière.

Wat is jouw favoriete muziekfestival?

Da’s een échte binnenkopper met een topfestival bijna in de achtertuin: Pukkelpop natuurlijk! Mijn eerste editie was in 1990 (toen nog op de wei van Sanicole in Hechtel) met o.a. Faith No More, The Cramps en Nick Cave & The Bad Seeds. 10.000 bezoekers en slechts één podium. Je kan het je nu niet meer voorstellen! Dit jaar ook het Nederlandse festival Best Kept Secret leren kennen, een zeer aangename ervaring die ik iedereen kan aanraden.

Welke tv-series moet je nog dringend bekijken?

Heb je een paar uur tijd? Ik heb hier nog alles van ‘Deadwood’, ‘The Killing’, de hele Heimatreeks en tig andere reeksen gekocht die nog niet uit de verpakking zijn geweest. De digicorder heeft ook ‘The Leftovers’ recent opgenomen. Een stuk of vijf series die ik graag zou willen zien in de nabije toekomst zijn: ‘Friday Night Lights’, ‘The Americans’, ‘House of Cards’, ‘Boardwalk Empire’ en ‘Suits’.

Posted 30/10/2015 by ambijans in Algemeen

Straffe 1000 (2731-2735)   Leave a comment

talvin singh

De komende dagen leggen wij de laatste loodjes voor onze vijfde Lettermolenkwis (er is nog plaats!) die binnen dik twee weken zijn beslag zal krijgen. Voor de rest plannen wij louter ontspannende dingen eigenlijk. Morgenvoormiddag proberen we bijvoorbeeld kaarten te scoren voor een concert van Wilco dat pas eind oktober 2016 zal plaatsvinden in de Ancienne Belgique. Het leven is aan de durvers! 😉 ’s Avonds spelen we met Moedige Missers de Silvaticaquiz in Bilzen. Zaterdag ga ik naar Nordic Night in CCHA (meer info volgt). Vandaag opnieuw muziek, dansbaar spul quoi! Geen Dimitri Vegas & Like Mike crap, maar the real deal! Mocht iemand zich afvragen ‘Wie is Talvin Singh ook alweer?’ De man werkte in het verleden ooit samen met o.a. Madonna, Massive Attack, Björk en Siouxsie & The Banshees.

2731. Butterfly – Talvin Singh (1998)

2732. Is you – D.I.M. (2007)

2733. Kokko – Digital Boy featuring Cool De Suck (1991)

2734. Dealing with the roster – Junkie XL (1997)

2735. Bass is maternal – Smith & Mighty (1995)

Smith & Mighty

Posted 29/10/2015 by ambijans in Muziek

‘Ter voorbereiding op het volgende leven’ (Atticus Lish)   Leave a comment

atticus lish

In de restaurantkeukens in de onderbuik van New York zwoegt Zou Lei, een illegale immigrante uit de woestijn van China. De constante angst voor de immigratiedienst overschaduwt haar bestaan. Voor Zou Lei is hard werken geen keuze, geen stap op weg naar de Amerikaanse droom maar een constante strijd om te overleven, om de honderd dollar per week bijeen te sprokkelen die ze betaalt voor haar hoekje in het piepkleine appartement dat ze deelt met vele andere illegalen. Tijdens één van haar schaarse pauzes loopt Zou Lei drievoudig veteraan Skinner tegen het lijf. Skinners traumatische ervaringen in Irak hebben diepe psychische wonden achtergelaten en de enige manieren waarop hij zijn demonen weet te bedwingen zijn alcohol en zijn lichaam tot het uiterste drijven in de sportschool. Ondanks de taalbarrière herkennen de twee iets in de ander en er ontstaat een relatie die een glimp hoop biedt in hun beider harde bestaan. Maar de realiteit in dit New York is allesbehalve een sprookje, en de omstandigheden zijn allesbehalve ideaal. Met ‘Ter voorbereiding op een volgend leven’ heeft Atticus Lish een verpletterend debuut afgeleverd; zowel een j’accuse als een liefdesbrief aan New York City, een indringend portret van de onderkant van New York, waar de Amerikaanse Droom voor immigranten en oorlogsveteranen onbereikbaar lijkt.

Posted 28/10/2015 by ambijans in Literatuur

Straffe 1000 (2726-2730)   Leave a comment

I Blame Coco

Met Anderlecht dat eindelijk staat waar het thuishoort (de koppositie in de JPL!) kon mijn weekend moeilijk beter eindigen dan het nu deed. Dat paarswit aan het begin van elke speelhelft slechts twee keer een kwartier goed moest doordrukken om een prima resultaat neer te zetten tegen Club Brugge (3-1 winst) was eigenlijk verbazingwekkend. Normaal moet Sporting tegen Club 90 minuten knokken voor een degelijk resultaat. Dat ‘knokken’ werd in deze wedstrijd wél iets té letterlijk genomen, want OP het veld kookten de potjes regelmatig over. Drie uitsluitingen (Pereira, Deschacht,Gedoz) waren eigenlijk op hun plaats geweest. Soit, op dinsdag is er alweer muziek. Met o.a. de dochter van Sting op 2726 en een Belgisch talentje op 2729. Het allerbeste nummer vandaag is 2727, die zou ik zeker uitchecken.

2726. Caesar – I Blame Coco featuring Robyn (2010)

2727. Silent to the dark – The Electric Soft Parade (2001)

2728. Coming in from the cold – The Delgados (2002)

2729. Dum dum dum – Renée (2012)

2730. Lies – Chvrches (2013)

chvrches

Posted 27/10/2015 by ambijans in Muziek

‘The Diary of a Teenage Girl’ (Marielle Heller) @ Roxy   Leave a comment

diary of a teenage girl

Vanavond gaan we naar een échte meisjesfilm kijken … of is ie nu toch ook voor jongens bedoeld? We zullen het snel genoeg ervaren. Het verhaal dan maar om alvast een tip van de sluier op te lichten? Minnie Goetze (Bel Powley), een 15-jarig meisje, is een ambitieuze striptekenaar die opgroeit in de jaren ’70 in San Francisco. Minnie is een doorsnee tienermeisje dat ontzettend nieuwsgierig is naar de wereld om haar heen, maar ze slaapt daarnaast met de vriend van haar moeder. De regie is in handen van Marielle Heller en andere rollen worden gespeeld door ‘hunk’ Alexander Skarsgård en Kristen Wiig. Uiteraard hebben we ook een trailer die je hier kan terugvinden.

UPDATE

Ook hier kunnen we vrij snel een oordeel over vellen: knappe indiefilm met een schitterende Bel Powley in een glansrol. De rest van de cast brengt het er trouwens ook goed vanaf. De muziek is fijn, de tijdsgeest wordt prima geschetst en de animaties geven een extra cachet aan deze prent. De film duurt net lang genoeg, dus we mogen het regiedebuut van actrice Marielle Heller zeker geslaagd noemen.

Posted 26/10/2015 by ambijans in Film

Straffe 1000 (2721-2725)   Leave a comment

simon boswell

Zondag rustdag, al gun ik mezelf in mijn bloggersbestaan vrijwel nooit een adempauze. We hebben dan ook in ijltempo een straffe lijst af te werken. Vandaag hebben we er weer soundtrackmuziek van films ingestoken. Het allereerste nummer komt trouwens van de schitterende film ‘Shallow Grave’. Gisteravond was ik opnieuw gastquizzer bij Moordgat/WvA aan tafel in Geel. Lange tijd meegedraaid met de ‘sterkere’ teams in de top 10 maar uiteindelijk toch naar plaats 19 op 25 ploegen gedonderd. Wij treurden niet, want het was weer aangenaam. Nu de rest van onze zondag nog! 😉

2721. Hugo’s Last Trip – Simon Boswell (1994)

2722. Midnight Express – Giorgio Moroder (1978)

2723. Theme from The Third Man – Anton Karas (1949)

2724. Forrest Gump theme – Alan Silvestri (1995)

2725. Bullitt main theme – Lalo Schifrin (1968)

lalo schifrin

Posted 25/10/2015 by ambijans in Muziek