Play 2015 @ MOD   Leave a comment

Play 2015

Ik ben het eens nagegaan: het is alweer van 2011 geleden dat ik nog eens op Play ben geweest in Muziekodroom. De laatste jaren plukt de organisatie hun namen veelal in de Benelux en net iets daarbuiten. Daardoor verloor het volgens mij een beetje glans. Toch kan je er af en toe dingen ontdekken. Wie vorig jaar een kijkje ging nemen kon bijvoorbeeld Stuff meepikken. Het is ondertussen de traditionele start van het muzikale clubseizoen: het publiek kan na de grootsheid van de festivalweide opnieuw jonge en vernieuwende bands bekijken in de intimiteit van 5 clubpodia! Spelen dit jaar bijvoorbeeld: John Coffey, Ólöf Arnalds, Sekuoia, Cid Rim, The Germans, Billie, The Deaf, Meteor Musik, Warhola, Heck, Heads, Rats On Rafts, It It Anita, Black Velcro, Whiz, Radio Clash, Pauw, Miss Irene Rose, Yuko Yuko, BC Vice, Ice In My Eyes en Eefje de Visser en Esther & Fatou. Een aantal dingen op de affiche zagen we dit jaar al eerder de revue passeren op andere festivals. The Germans was schitterend op Pukkelpop dus die wil ik nog een keer zien. Warhola en Rats On Rafts heb ik verder nog aangekruist op mijn lijstje. Ik ben eens benieuwd!

UPDATE

Wie dacht dat het begrip ‘gratis’ voorbij was in Hasselt sinds de ‘bussenaffaire’ die was eraan voor de moeite. Je moest jezelf weliswaar vóór 19u aandienen aan de kassa om kosteloos binnen te geraken, daarna betaalde je 10 euro. Het claimen van vroege tickets was niet in dovemansoren gevallen want een heleboel mensen hadden de weg gevonden naar de concertlocatie. Het zag er ook heel gezellig uit met buiten een overdekte eet -en drankenstand. Dat de weergoden hen gunstig gezind waren was alvast positief. Naar schatting 3.000 mensen hebben Play 2015 uiteindelijk bezocht. Het gros bestond uiteraard uit jongeren en studenten. Van Rats On Rafts vangen we slechts een heel kleine glimp op omdat ze last minute van plek zijn veranderd in de line-up. We wandelen lijnrecht naar de Fuzz stage voor Esther & Fatou, twee jongedames uit Leuven. Ik verwachtte het Vlaams-Brabantse antwoord op First Aid Kit, maar dat werd het eigenlijk niet. Hun stemmen pasten wonderwel goed bij mekaar, maar absoluut geen doorslagje van FAK. Ze hadden in de achtergrond nog een mannelijke gitaar die zijn spel lekker liet contrasteren met het hunne, een goeie zet! Fatou mocht er bovendien wezen, maar dat kan moeilijk anders als je bent gezegend met een fantastische achternaam (Jans). Ze eindigen met ‘The end’ (niet van The Doors trouwens) en alhoewel het nog maar het begin is van mijn Play-editie ben ik al helemaal in de mood.

Nochtans blonk het vervolg van ons parcours uit in pure middelmatigheid. It It Anita aan de Scar stage hou ik drie nummers uit, Black Velcro aan de Mini Fuzz klinkt als dertien in een dozijn en het betert een klein beetje bij Yuko Yuko aan de Beep stage. Warhola (opnieuw aan de Fuzz stage) mag proberen de ban te doorbreken. De soundcheck laat het beste verhopen en het begint nog goed. Ze krijgen o.a. af te rekenen met een ontzettend luidruchtig publiek (meteen weet ik weer waar de term ‘ouwehoeren’ ooit is ontstaan). Zelfs mét oordoppen in hoor je 2/3 van het publiek tegen elkaar kwekken. Misschien is ‘gratis’ voor sommige bezoekers toch niet zo’n best idee. Warhola, tot nader order nog steeds de recentste Rock Rally winnaar, heeft tonnen goede bedoelingen maar het komt er mijns inziens niet helemaal uit. Toch de hele set uitgezeten en me daarna gerept naar de eetstand voor een burger. Hierna kruis ik ‘oude bekenden’ dus maken we tijd om volop te socializen. Ook dat is Play! maar ’t is interessanter als je je babbel gewoon buiten aan de eet of drankenstand doet.

Ook héél positief: er was Grimbergen, dus namen we er eentje voor we een stukje van Pauw meepikken. Van daaruit trekken we door naar ons laatste concertje, dat van The Germans. Die weten er nog een mooi orgelpunt achter te plaatsen. Even strak als op Pukkelpop, maar deze keer geen naakte performance art. Niet getreurd, we vonden het alweer de moeite! We willen nog even gaan piepen bij Sekuoia maar daar zit het propvol. Buiten horen we dat het wel lekker klinkt. Play 2015 is dus eenvoudig samen te vatten: een veelbelovend begin, een middelmatig middenstuk en een fantastisch einde. En dan hadden we de Radio Clash dj’s nog niet eens gehoord!😉

Posted 03/10/2015 by ambijans in Muziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: