Eclipsreis dag 10 (Siem Reap)   Leave a comment

Angkor Wat

Wanneer we ’s morgens aan de ontbijttafel verschijnen kunnen we onze ogen haast niet geloven: copieus en in stijl ontbijten gaat hier bijzonder goed lukken. Er is veel keuze en voor wie eens decadent wil doen kan er zelfs cava worden gedronken. Uiteraard laten ook wij ons daardoor verleiden. Al was het maar omdat we weten dat we er op onze eerste dag in Angkor Wat meteen stevig zullen invliegen. Onze zakdoeken die in het begin dienden om onze verkoudheid te trotseren doen nu dienst om het zweet van ons voorhoofd te wissen. Het kwik klom de laatste dagen naar 35 graden Celsius en zelfs hoger. De rush op onze toegangskaartjes voor drie dagen tempelbezoek verloopt voorspoedig. Keerzijde: aan elk tempelcomplex staan veelal kinderen die postkaarten, boeken, bananen en andere prullaria trachten te slijten. Officieel zogezegd ‘geld dat ze nodig hebben voor een opleiding’, al lezen wij op de info die ons hotel verstrekt hele andere dingen. Als het geld dient om ervoor te zorgen dat ze naar school kunnen, waarom staan de kinderen hier dan zeven dagen op zeven? Dan zouden ze toch minstens vijf dagen per week op de schoolbanken moeten zitten?

Onnodig om te zeggen dat het druk is in Angkor Wat, een complex dat 400 km² groot is. Op regelmatige tijdstippen moeten we ons toegangsticket aan parkwachters kunnen voorleggen. Bij verlies of wanneer we onze tickets zouden vergeten is er een hoge boete plus een bonus voor de parkwachter die het heeft ontdekt. Niemand van onze groep heeft echter brute pech gehad tijdens deze drie dagen. Op bepaalde plekken spelen ook gehandicapte mensen muziek. De ene mist een been, de ander zijn gezichtsvermogen en ik hoorde zelfs iemand spelen die totaal gevoel voor ritme miste. Oh ja, we moeten hier ook opletten voor agressieve apen. Aan een strak tempo bezoeken we o.a. Bayon, Angkor Thom en de Angkor Wat tempel. ’s Middags wordt er deftig gegeten voor 9 dollar. We verliezen wel onnodig tijd door op de zonsondergang aan de tempel te wachten, wetende dat het park al om 18u sluit. Een achttal mensen kiest ervoor om naar de zonsopgang morgenvroeg te gaan, al is ook die niet zo spectaculair. ’s Avonds gaan we per bus in de buurt eten in een écht Khmer restaurant. Het eten is alweer prima, al kan dat niet worden gezegd van de foute covers die er worden gedraaid. Alle nummers van ‘Grease’ gecoverd en ook o.a. Céline Dion en Whitney Houston moeten eraan geloven. Too much information! Marleen en ik proberen na het avondmaal naar thuis te skypen (een tijdsverschil van 6u met België dus dat moet lukken). De poging die we in de hotellobby ondernemen is hilarisch, vooral omdat ze grondig in de war wordt gestuurd door een paar uitgelaten medereizigers. Marleen bereikt mama en papa wél wanneer ze opnieuw probeert vanop de hotelkamer. We drinken met enkele mensen nog een mojito in de bar en gaan daarna slapen.

Posted 15/03/2016 by ambijans in Algemeen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: