Eclipsreis dag 9 (Don Daeng-Pakse-Siem Reap)   Leave a comment

Wat Phu

Om half 6 staan wij alweer fris en fruitig voor de spiegel, waarna we richting ontbijttafel snellen. De Laotianen zijn snelle leerlingen want deze keer verloopt het klaarzetten van het ontbijt en de bediening verbazend snel. We zetten onze koffers klaar, waarna we via de overzetboot alweer de bus op mogen. We brengen een bezoek aan de indrukwekkende Khmer tempel Wat Phou, die sinds 2001 op de UNESCO Werelderfgoedlijst prijkt. De klim helemaal naar boven is best pittig, maar eigenlijk weet ik al de hele reis: mijn basisconditie is nog dik in orde. En doordat we zo vroeg als eerste toeristen daar zijn vermijden we de échte drukte. Na ons bezoek is het tijd om met de bus naar de luchthaven te rijden zodat we vanuit Pakse kunnen doorvliegen naar Siem Reap in Cambodja. Nadat we zijn ingecheckt eten we op de luchthaven een linzensoepje met ei en varkensvlees. Helaas hebben we brute pech want onze vlucht heeft door mechanische problemen een vertraging van ca. anderhalf uur. In de vertrekhal leggen wij ons eventjes horizontaal om een soort van powernap te doen. In het vliegtuig maak ik tijdens het landen kennis met de Duitse Alois, die helemaal vooraan net naast mij aan het raampje zit. Werken en reizen loopt bij hem zowat door elkaar. Sinds een klein half jaar is hij Australië en Nieuw-Zeeland al afgereisd en nu is hij bezig aan dezelfde plaatsen in Azië die op ons lijstje figureren. Hij hoopt nog een stukje van de States en Canada mee te pikken en dan eindigt zijn trip. Elk continent bezoekt hij ongeveer 5 weken. Blijkbaar krijgt hij de kans om nog een half jaar rond te trekken, maar hij wist nog niet of hij dat zou doen. Zijn advies: ‘reis alleen in plaats van in groep, dan maak je veel meer mee’.

We weten dan al dat de oorspronkelijk geplande zonsondergang in Angkor Wat niet voor vanavond zal zijn. Gelukkig verlopen de grensformaliteiten bijzonder vlot, ook al zijn we gehaast. De ambtenaars zijn bijzonder bars, maar ze werken wél snel en effectief. Ons visum blijkt ook maar 30 US Dollar te kosten in plaats van de vooropgestelde 35. Geen zonsondergang dus, maar onze nieuwe gids Kim geeft een mooie draai aan ons programma. We kunnen wél nog een tochtje per boot maken op het Tonlé Sapmeer. Onze gids heeft verder ook al een eetplaats voor morgenmiddag geregeld én een plek voor ’s avonds. Voor overmorgen is er zelfs een wandelbuffet met entertainment voorzien. Volgens de Trotter reisgids van Freddy is de boottocht over het meer (15 dollar zou die kosten, toch wel een pittig bedrag) zijn geld niet waard. Men ontraadt zelfs toeristen om de trip te maken. Achteraf gezien viel het nog best mee. Al zie je ook veel ellende in de marge: bedelende mensen (die soms iets verkopen maar vaak ook niet). Ons hotel, Victoria Angkor, is dan weer een pareltje. ’s Avonds dineren we in het hotel zelf. Lekker en verzorgd avondmaal en met een indrukwekkende drankenkaart. In vergelijking met Laos kost een drankje uit de bar hier al snel het dubbele. Al is het prijsverschil voor de gemiddelde Europeaan niet onoverkomelijk.

Posted 15/03/2016 by ambijans in Algemeen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: