Eclipsreis dag 16 (Jimbaran)   Leave a comment

pura taman ayun tempel mengwi

De morgenstond heeft hier vooral veel warmte in de mond. Zelfs aan het ontbijt moeten we tussendoor het zweet van ons voorhoofd wissen. We besluiten om eens tot aan het strand te wandelen en hoewel het zwembad verleidelijk lonkt bedwingen we onszelf. Op weg naar de bezienswaardigheden blijkt gids Ko een hele vlotte man. Hij kent vrijwel onze hele Belgische voetbalploeg, weet ook wie Tom Boonen is maar het fenomeen ‘veldrijden’ (‘cyclocross’ oppert iemand in de groep nog) is hem dan weer totaal onbekend. Onze trip naar Sangeh ‘monkey forest’, bevolkt door jawel – apen – vliegt op die manier voorbij. Onze volgende tussenstop volgt aan de 17de eeuwse koninklijke tempel van Mengwi, de Pura Tayman Ayun. Hierna hebben we de kans om een klein half uurtje uit te trekken om bij een plaatselijke handelaar langs te gaan. In eerste instantie laat ie zien wat er o.a. in zijn tuin terug te vinden is: citroengras, vanille en limoen bijvoorbeeld. Hij heeft ook twee loewaks zitten, prachtige beesten. Ze zitten helaas wel in gevangenschap, maar voor de plaatselijke bevolking is het een grote bron van inkomsten. Hoewel we geen die hard koffiedrinkers zijn willen we ons graag eens wagen aan een kopje kopi loewak. Voor vier dollar kunnen we een kopje proeven. Da’s een koopje, wetende dat men voor één kopje bij ons tot 18 euro durft aanrekenen. De smaak was trouwens zeer bijzonder.

We eindigen deze dag bij de zeetempel van Tanah Lot. Het is er hypertoeristisch (zeer druk dus), met tal van kraampjes, cafeetjes e.d. Enkele mensen (waaronder ikzelf) worden door plaatselijke mensen aangesproken om met hen op de foto te gaan. Ik mag/moet apart met drie meiden (waaronder één moslima) op de foto. Eventjes voel ik me zelf een toeristische attractie! De zonsondergang ter plaatse is helaas aan de matige kant. De avond valt langzaam en wij slenteren het park uit. De bus zal ons naar het strand van Jimbaran brengen, waar we nog een uitgebreid (écht wel!) zeevruchtendiner krijgen voorgeschoteld. We krijgen er een hoop opstijgende vliegtuigen (van de nabijgelegen luchthaven), zelfs een heus vuurwerk en twee danseressen die een showtje opvoeren gratis en voor niets bij. Op weg naar het toilet schiet er zelfs een rat voor mij door die de turbo heeft aangezet. Wanneer we met de bus terug naar ons resort rijden is al duidelijk dat de combinatie zon-transpiratie-busairco een hoop kuchende en niezende slachtoffers heeft gemaakt. Marleen zien we trouwens twee dagen niet, zij is buiten strijd door een combi van vermoeidheid, dehydratatie, bronchitis en een voedselallergie. Om 23u komen we aan en we besluiten dadelijk te gaan slapen.

Posted 16/03/2016 by ambijans in Algemeen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: