‘Het gelukzalige’ (Olympique Dramatique & De Mexicaanse Hond) @ CCHA   Leave a comment

het gelukzalige

Na het grote succes van ‘Bij het kanaal naar links’ (2011) was meteen duidelijk dat deze makers samen nieuwe plannen zouden smeden. ‘Bij het kanaal naar links’ – goed voor een selectie in het Nederlands Theaterfestival – legde bovendien de lijnen bloot die lopen tussen Van Warmerdam en de leden van Olympique Dramatique: ze koesteren allebei een grote liefde voor het gewone, maar dat gewone krijgt bij hen altijd een slagje, het ontspoort en de duistere drijfveren van ons handelen komen boven. Intussen werden de banden tussen beiden ook aangehaald via de films die van Warmerdam maakte: zo speelde Tom Dewispelaere mee in ‘Borgman’ (2013), en nam hij één van de hoofdrollen voor zijn rekening in ‘Schneider vs. Bax’ (2015). Nu heeft van Warmerdam – laureaat van o.a. de Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs, winnaar van de Nederlands-Vlaamse Toneelschrijfprijs, de Europese Film Award en meerdere keren van het Gouden Kalf – dus een nieuwe tekst klaar voor deze productie met Olympique Dramatique. ‘Het gelukzalige’ vertelt van een vennootschap van zakkenrollers, twee vrouwen, drie mannen. Iedere ochtend verspreiden zij zich over de stad om pas tegen de avond terug te keren en de buit van die dag in te leveren bij Brouwer, een vrouw op leeftijd die zelf niet meer op pad gaat, maar het vennootschap bestiert. Zij draagt zorg voor het gelijkelijk verdelen van de inkomsten en houdt ook na het werk iedereen scherp in de gaten om te voorkomen dat er binnen het vennootschap verhoudingen ontstaan. Groepsseks, paren met een hond of een vis, daar doet Brouwer niet moeilijk over, maar liefde is taboe. Boven Brouwer staat Van Henegouwen, hij lijkt goedmoedig, maar is wreed en paranoïde. Zij is hem trouw, is zijn informant. Haar trouw wordt op de proef gesteld als zij merkt dat Mulder – haar stiefzoon – in de ban raakt van Hensen, Van Henegouwens grote liefde. De andere rollen worden vertolkt door Ben Segers, Geert Van Rampelberg, Eva van de Wijdeven, Eva van der Post en Annet Malherbe.

UPDATE

Het stuk duurde ca. 75 minuten en het was inderdaad absurd van inslag. Er werd aardig geacteerd, het decor was oké en het soort van pantomimespel achter een belicht scherm dat enkele keren voorbijkwam was een mooie vondst. Is het een stuk dat je absoluut moet hebben gezien? Ik denk het niet! Degelijk woensdagavondvertier maar ook niet meer dan dat. Maandag a.s. volgt het tweede van vier toneelstukken dat in deze meimaand passeert.

Posted 04/05/2016 by ambijans in Theater

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: