Archive for 14/05/2016

Eurovisiesongfestival 2016   Leave a comment

veel festival, weinig song

Waar zijn ze gebleven, die avonden dat wij met de winst van Johnny Logan in 1980 (‘What’s another year’ weet je nog?) werden ondergedompeld in de Eurovisiesfeer. Zijn overwinning is het allereerste wapenfeit dat ik bewust heb meegekregen van deze liedjeskermis. Iets zegt me nochtans dat ik ook al het jaar ervoor tijdens de overwinning van Milk & Honey (‘Hallelujah’) voor de buis moet hebben gezeten. In latere edities werden we o.a. verblijd (nu ja, da’s allicht een overstatement) met overwinningen van Bucks Fizz, Herreys, Bobbysocks, Sandra Kim, Céline Dion et les autres. Tot 1988 heb ik zeker bewust naar die Eurovisiesongfestivaluitzendingen gekeken. ‘Rock me’ van Riva (Joegoslavische winnaar uit 1989 bijvoorbeeld) kan ik me met de beste wil van de wereld niet meer voor de geest halen. Dat ik in de jaren erna soms wél van de winnaars heb gehoord heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat de muziek voldoende airplay kreeg op de Radio 2’s dezer wereld. Van de winnaars na 2000 kan ik me enkel de nummers van Sertab Erener (Turkije, 2003), Ruslana (Oekraïne, 2004), Lordi (Finland, 2006) en Lena Mayer-Landrut (Duitsland, 2010) voor de geest halen. De rest van de laureaten zijn voor mij nobele onbekenden die ik nog niet zou herkennen zelfs al zouden ze in mijn slaapkamer kamperen.

Wat wil dat vermoedelijk zeggen? Dat de rest van de inzendingen meestal pure eenheidsworst was. Er zijn uiteraard meerdere redenen waarom ondergetekende is afgehaakt. Zo is er het vaststaande feit dat de meeste winnaars achteraf met stille trom terug naar de achtergrond verdwijnen. Je hoort er nooit meer wat van. Er is het onomstotelijke bewijs dat bepaalde buurlanden (Scandinavië, Griekenland, Cyprus en een aantal Russische landen) verdacht lief zijn voor mekaar in het toekennen der punten. Je kan het hele televotingsysteem en de vakjury ook in vraag stellen als je wil, maar we wijzen er graag op dat we proefondervindelijk (vooral van mensen dan die wél elk jaar trouw eurovisiesongfestivalletje kijken) hebben vastgesteld dat de winnaars meestal terecht hebben gezegevierd. Je hebt elk jaar een aantal landen die het goed doen bij de bookmakers en ik heb me laten vertellen dat ze er zelden naast zitten. De eerste halve finale heb ik wijselijk aan mij voorbij laten gaan. Voor de tweede halve finale donderdagavond wilde ik echter een kleine uitzondering maken. Vanaf deelnemer nummer 10 heb ik integraal gekeken. Om na afloop vast te stellen dat er een drietal landen waren die in positieve zin eruit sprongen: Australië, Georgië én België (zonder dat we ons door chauvinisme laten leiden). Achteraf uit pure nieuwsgierigheid ook eens naar Douwe Bob (Nederland) geluisterd. Wat een ongelofelijk prutnummer zeg! Ik mag hopen dat onze Laura Tesoro hem straks Selah Sue gewijs achter zich mag laten in de eindafrekening! ‘What’s the pressure?’ is niet meteen mijn ding, maar ik dicht haar toch top 5 kansen toe. Australië is misschien wel hét te kloppen land vanavond! Hoe het ook afloopt, ik vind enkel de puntentelling op het einde een spannende aangelegenheid. Denk maar aan het jaar 2003 toen Urban Trad knap tweede werd. Het was de voorlaatste keer dat ik tevreden was over onze Belgische inzending. Vorig jaar was Loïc Nottet ook een deftige kandidaat. Is het iedereen ook opgevallen dat de Walen véél betere inzendingen sturen dan de Vlamingen? Vóór we er een communautaire kwestie van gaan maken ga ik hier afsluiten. Ik wens iedereen die vanavond naar dit ‘circus’ kijkt alvast veel kijkplezier. Mag ik mijn portie aub opnieuw aan Fikkie geven?

Posted 14/05/2016 by ambijans in Algemeen, Muziek