Oorwurm van de week (8)   Leave a comment

weval

We leven in tijden waarin we ons langzaam maar zeker moeten bezighouden met onze belastingaangifte, de spoeling op het werk zeer dun is en waar er gelukkig ook voldoende plek is voor sport én spel. Vrijdag a.s. trekken we bijvoorbeeld met de werkmakkers naar Valkenburg voor onze jaarlijkse UiTdag en op zaterdag speelt een vrijwel volledig bibliotheekgetinte samenstelling (met één vreemde eend in de bijt) een quiz in Maaseik. We zouden bijna vergeten dat het EK voetbal vanaf vrijdag (voor de die hards start het tornooi uiteraard pas maandagavond) ook nog van start gaat. Tussendoor kunnen jullie misschien eens luisteren naar dit luistervoer!

I don’t need it – Weval: de eerste band bestaat uit twee Amsterdammers (Harm Coolen en Merijn Scholte Albers) wiens titelloze debuut morgen in de rekken zal liggen. ‘Muziek voor de lange adem’ kopte NRC Handelsblad en ik denk dat daar iets van aan is. Vorig jaar op Best Kept Secret zag/hoorde ik nog een dansbare set van hen. In de gaten houden zou ik zeggen! Zeker als je naar Pukkelpop gaat.

Floated – Wooly Mammoths: Wooly Mammoths is een vijfkoppige band uit Brussel, die na de selectie als finalist van De Nieuwe Lichting 2014 en een livesessie op Studio Brussel uitgroeide tot een volwaardige band. Ze hebben een frisse, psychedelische, zomerachtige sound die de grenzen van pop en psychedelica aftast. Referentiepunten als Tame Impala en UMO laten het beste verhopen.

Wichita grey – Boss Hog: band rond het verrukkelijke koppel Jon Spencer en Cristina Martinez, wiens bandnaam ongetwijfeld ontstond door een personage uit ‘Dukes of Hazzard’. Ze trokken enkele keren de stekker uit de band, maar met straks een verse EP onder de arm pikken ze na 16 jaar de draad terug op. Nog niets aan klasse ingeboet in my humble opinion!

Theme for great cities – Simple Minds: onze classic vandaag dateert uit 1981 toen Ambijans nog een ukje was dat zijn muzikale inspiratie moest zoeken in de wekelijkse BRT Top 30. Gelukkig durfde hij al eens verder kijken dan zijn neus lang was en zijn smaak verbreden in genres die op dat ogenblik hip waren. Mijn fascinatie voor U2 en Simple Minds ontstond dus niet veel later. Het gebruik van synths en het feit dat het een instrumentale track was, zorgen ervoor dat dit 35 jaar na datum nog steeds een mijlpaal is.

Get my bang – Wild Beasts: een vrij hippe band, maar eentje die niet door iedereen gesmaakt zal worden. Ik zag ze ooit op Pukkelpop en dat was niet meteen een hapklare brok moet ik zeggen. Zo moet je in eerste instantie al gewoon raken aan de stem van Hayden Thorpe. Als je daarin slaagt, zal je er ook de kwaliteit in ontdekken. Goed nieuws: volgende week zijn we opnieuw op de afspraak, want drie van de vijf songs liggen nu al vast.

Posted 09/06/2016 by ambijans in Muziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: