Rode Duivels, two days after breakdown!   Leave a comment

Nee, daar werden we helemaal niet vrolijk van

Ondanks de vaak lamentabele kwaliteit in de drie laatste oefeninterlands, hadden we ons voorgenomen om toch met een enigszins positieve ingesteldheid aan dit EK te beginnen. Ik ben al geen eeuwige optimist (weet iedereen die mij kent), dus moest er ergens onderweg een mentale knop worden omgedraaid bij ondergetekende. Dus ik bekeek nog eens de namen van de 23 geselecteerde spelers en hun respectievelijke clubs waar ze de kost verdienen om daarna goedkeurend te mompelen dat alles wel in de juiste plooi zou vallen. Had Vincent Kompany immers na het (tegenvallende?) WK 2014 in Brazilië niet gezegd dat ze op het daaropvolgende EK eindelijk zouden gaan oogsten? ‘De spelers hebben twee jaar extra anciënniteit op de teller, ze spelen bij steeds grotere clubs, waarmee ze al eens een prijs pakken, …’. Als onze kapitein zo stellig is in zijn uitspraken, wie ben ik dan om ‘m tegen te spreken? Helaas viel onze kapitein uit met zijn zoveelste blessure, maar hij zou wél de grootste supporter van de ploeg zijn. Omdat ikzelf ook trots ben op ons elftal wilde ik graag meegaan in die positieve flow.

Zelfs enkele defensieve kwetsuren verder durfden wij ons nog steeds laven aan de bron van het eeuwige positivisme, waarin er écht niets fout kon gaan en waar men voor elk probleem een geijkte oplossing vond. In een vlaag van verstandsverbijstering/onmiskenbare vaderlandsliefde (schrappen wat niet past) bestel ik op de matchdag zelfs nog een heuse Belgische driekleur via Bol.com. Om kwart voor elf ’s avonds zouden we dan hoogstwaarschijnlijk met evenveel branie onze ploeg zien zegevieren net zoals het Oranjelegioen deed in het recente verleden. Op die manier werd het een haast onbelgisch fenomeen! Ik weet namelijk ook wel dat België dat EK niet zal winnen, maar dat dacht men destijds ook van pakweg Denemarken of Griekenland. Waarom zou het mirakel ONS niet kunnen overkomen? Alles hangt een beetje af van de loting in de tweede ronde en wat daarna komt. Aan rekenen deed Wilmots niet en dat snapte ik nog wel: op weg naar de EK-finale moet je jezelf sowieso enkele keren bewijzen én overtreffen. Op facebook jenden we onze Italiaanse vrienden en vriendinnen (omdat het kon uiteraard), al hadden we eerlijk gezegd zeker onze twijfels. Vooral als je zag met welk plan we de Italianen zouden bekampen.

Het feit dat ze namelijk al vier jaar zonder échte trainer spelen breekt de ploeg vroeg of laat eens zuur op. Op papier is Wilmots uiteraard bondscoach, maar we hebben in al die tijd geen vast spelsysteem zien ontstaan. Hij heeft wel ongeveer een typeploeg in zijn hoofd zitten, maar bij sommige keuzes stellen we ons serieus vragen. Wilmots is ook de man die koud én warm tegelijk blaast: scherpe kritiek geven op de voetbalbond die verantwoordelijk is voor de hoge ticketprijzen in de drie resterende oefenwedstrijden, maar met geen woord reppen over de exuberant hoge premies die alle Duivels krijgen uitgekeerd mochten ze het EK winnen. Als je er dan ook puur tactisch nog een zootje van maakt kan je bijna raden hoe deze voetbalhistorie straks zal aflopen. Heeft hij aandelen in het vliegtuigbedrijf van Witsel? – de man die medeverantwoordelijk is voor ons trage aanvalsspel – en moet Hazard – omdat ie toevallig kapitein is – niet mee verdedigen als de tegenstander uitbreekt op de counter? Waarom mag De Bruyne niet op zijn geliefkoosde positie spelen en sinds wanneer heeft Fellaini plots kwaliteiten als spelverdeler? Komt dat allemaal uit de ingenieuze koker van Wilmots of heeft men een voetbalgekke chimpansee ingehuurd om at random een fijne selectie samen te stellen? Of kunnen zijn chouchou’s zich net dat tikkeltje meer veroorloven?

Hoe het ons tegen de Italianen verging is ondertussen breed uitgesmeerd in alle nationale én internationale kranten. Ze zagen ongeveer hetzelfde als wij thuis (roepend én tierend) voor de buis. Onbegrijpelijk dat je met zo’n sterke kern zo’n ontstellend zwak elftal in stelling brengt. Ik wilde een sterk, vooruitvoetballend offensief elftal zien, maar ik kreeg de nationale breiclub in de plaats! Uitgaan van de eigen offensieve weelde? Wilmots heeft er geen oren naar! Misschien eens iets anders proberen met snelle, opkomende vleugelspelers? Das Kampfschwein (aan de Maaskanten synoniem voor ‘loemp verken’) wilde het misschien toch eventjes proberen vanaf minuut 70 of zo. In de tweede helft was er wat steriele druk die resulteerde in één superkans (onbegrijpelijk gemist door Lukaku), maar voor de rest stond Buffon werkloos toe te kijken. In het slot scoorden ze zelfs nog efficiënt een tweede doelpunt. Courtois was nog scherp in zijn reactie achteraf (werd later intern tot de orde geroepen), maar Vertonghen had gewoon een degelijke wedstrijd gezien (Huh?). Witsel vond het ook best oké (in plaats van de nodige zelfkritiek kregen we een ideale move om aan damage control te doen). Intern trekken ze hun mond hopelijk wél open. Iemand moet het heft nu in handen nemen. Ik denk dat hun ego’s een deuk hebben gekregen en dat ze uit zijn op eerherstel zaterdag a.s. tegen Ierland. Zoniet, dan hoor je gewoon niet thuis op een EK! In zijn geheel eigen stijl ging Wilmots op de persconferentie voorbij aan de belabberde pot die zijn team op de mat had gelegd. ‘Italië speelde geen echt voetbal, ze speelden op de counter’. Hoe verzint ie het? Bij mijn weten is dat nog steeds een toegelaten tactiek tijdens een wedstrijd. Conte had ook 90′ een bus voor zijn doel kunnen parkeren, maar dat deed ie dus niet! Misschien wil Willie de druk weghouden bij zijn spelers (dat siert ‘m dan een beetje), maar hij kan niet in alle ernst hebben gemeend dat de Italianen maar wat hebben aangemodderd. Na afloop was iedereen hier in huis boos op alles én iedereen! Alles wat Jan Mulder in de studio zei werd nog net niet bijgetreden met een luid ‘Amen!’ of ‘Halleluja!’ maar het ging al lichtjes die richting uit. Op facebook postte ik twee dingen waar ik nog steeds (zelfs nu de eerste ontgoocheling en onvrede wat is weggeëbd) blijf achter staan: ‘Het kalf is nog niet verdronken, maar blijft tot nader order wél trainer!’ en ik lanceerde de Stelling van Wilmots: ‘Als je trainer na het WK geen groot tacticus was, dan blijft dat na het EK onveranderlijk.’ Aan Wilmots en zijn kornuiten om mijn ongelijk te bewijzen … graag zelfs!

Hoe moet het nu verder? Eén, maar liefst twee keer winnen in de eerstvolgende confrontaties. Ierland vond ik in hun onderlinge gelijkspel beter spelen dan Zweden, dus die gaan zich een hele wedstrijd dubbel plooien. Aan de Duivels om dit systeem te ontwrichten. Een beetje zoals tegen Wales (in de kwalificatieronde), dus we kennen de eventuele gevolgen. En Zweden … zullen we het gewoon match per match bekijken (zoals Wilmots altijd doet)? Ik weet best dat onze jongens het voetballen niet zijn verleerd, dus ik krijg langzaam terug hoop op weg naar komende zaterdag. Ik moet haast wel: gisteren kreeg ik bijvoorbeeld bericht dat mijn Belgische driekleur (als alles goed gaat) morgen wordt geleverd. Een vrijblijvend potje vendelzwaaien is geen optie, van de Olympische Spelen in Rio verwacht ik niet meteen veel heil (tenzij dan van de Paralympics) dus rapen we al onze moed bij mekaar, vegen met een natte spons over dat ‘accident de parcours’ van eergisteren in de hoop dat we terug euforisch kunnen worden na afloop van match twee. En ik wil zowel goed voetbal als een deftig resultaat! Wij waren al klaar, nu onze Duivels nog. Tous ensemble dan maar? 😉

Advertenties

Posted 15/06/2016 by ambijans in Sport

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: