Oorwurm van de week (9)   Leave a comment

dadawaves

Door al dat voetbalgeweld zou je haast vergeten dat er nog andere dingen zijn in het leven … muziek bijvoorbeeld. Zolang de Belgen nog in de running zijn blijven we het zeker op de voet volgen. Het zal daarna een beetje van ons humeur afhangen of we zullen kijken. Een luisterend oor hebben we gelukkig wél altijd, anders zouden we geen wekelijkse rubriek in mekaar kunnen flansen uiteraard. Vandaag hebben we bijvoorbeeld nogal wat muziek uit eigen land geselecteerd. Er wordt al sinds jaar en dag goed gemusiceerd hier bij ons, dus gaan we die kans niet laten liggen.

Wise old owl – DadaWaves: oorspronkelijk opgericht als een soort van hobbyprojectje van singer-songwriter Jasper Stockmans, maar ondertussen toch maar mooi een eerste cd opgenomen met producer Jeroen Swinnen (DAAN) en dan ook terecht door vrijwel alle radiostations in ons land werd opgepikt. Ik hoor gelijkenissen met The Chills en om één of andere reden denk ik ook aan Mew elke keer dat ik het nummer hoor.

Wow – Beck: op nieuwe cd is het nog wachten tot eind oktober, maar het voorproefje gaat de zomer vast en zeker inluiden ongeacht of de zon zal schijnen of niet. Dat nieuwe album gaat totaal iets anders worden dan ‘Morning phase’ uit 2014. Wie Beck deze zomer ‘live’ wil meepikken moet naar Best Kept Secret of Rock Werchter!

Suck my energy – Channel Zero: we katapulteren onszelf terug naar het illustere jaar 1992 wanneer één van onze vrienden na de examens in ons (rock)stamcafé ‘De Keet’ het titelloze debuut van Channel Zero door de boxen jaagt. Wij horen een band die niet uit de Vlaamse klei is getrokken, maar eentje met Amerikaanse allures. Onze classic komt wél uit 1993 en staat op cd nummer twee ‘Stigmatized’.

Burning fuel – Ansatz der Maschine: nog eentje uit eigen gouw, deze droompop die wordt doorspekt met electronica. Van de tien nummers op ‘Tattooed Body Blues’ zijn er maar liefst zes tracks met verschillende achtergrondzangeressen. Op dit nummer is dat 1/3 Laïs en 1/2 Eriksson Delcroix onder de vorm van Nathalie Delcroix.

Escher Surfers – Niagara: naast de bekende watervallen kende ik ook nog een Franse band die in de jaren ’80 en ’90 bekendheid verwierf, maar blijkbaar is er ook nog een electronicavariant die wordt vergeleken met o.a. Mount Kimbie, Moderat en Boards of Canada. Goeie boel quoi! Volgende week proberen we opnieuw meer van hetzelfde te brengen!😉

Posted 16/06/2016 by ambijans in Muziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: