Het blunderboek van Marc Wilmots   Leave a comment

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan en de tijd van gaan is nu gekomen

Soon to be ex-bondscoach Marc Wilmots ging nog eens nadenken (voor zover er veel na te denken valt!) over het trainerschap van de Rode Duivels, die hij in principe tot na het WK 2018 onder zijn hoede zal hebben. Als hij eerlijk is met zichzelf en alles rustig op een rijtje zet, dan kan hij maar één mogelijke conclusie trekken: de eer aan zichzelf houden en ergens een nieuwe uitdaging zoeken. Hij heeft ook altijd gezegd dat men hem mocht afrekenen op de behaalde successen, dus als het gewenste resultaat niet wordt geboekt dan is het pure logica dat je je verantwoordelijkheid opneemt. Waar we vroeger nog grappend de draak staken met Georges Leekens (’90 % van het werk is af’) moeten we vier jaar na datum stellen dat de spelersgroep (en bij uitbreiding iedereen die van ver of dichtbij iets met de Duivels te maken heeft) die laatste 10 % extra nooit heeft kunnen toevoegen om het predikaat ‘outstanding’ te verdienen. De eerlijkheid gebiedt ons ook te zeggen dat we mazzel hadden met de kwalificatieloting voor het WK 2014 en het EK 2016. Zelfs de fundering naar het volgende WK in 2018 ligt bij wijze van spreken al klaar. Op weg naar het vorige WK werd er bij momenten aardig gevoetbald, op het WK zelf speelden we één referentiewedstrijd (tegen een ploeg als de Verenigde Staten die naïef en met open vizier tegen ons speelde). Bij de eerste gevaarlijke hindernis (Argentinië) bleek al dat we (eens op achterstand) een wedstrijd niet meer in een andere plooi kunnen leggen. Idem op het EK: tegen Ierland degelijk, zéér goed tegen Hongarije (dat ons liet voetballen) en daarna de totale deceptie tegen Wales. Met ‘de kampioenen van de oefenmatchen’ konden we de schijn een tijdlang ophouden, maar eergisteren viel een aantal mensen serieus door de mand! Die nummer één positie op de FIFA-ranking (die we eventjes in handen hadden) gaf dus een vals, vertekend beeld. Op momenten dat we er moesten staan gaven de Rode Duivels niet thuis! Hieronder een aantal verzuchtingen die ik op social media e.d. las over onze nationale voetbalploeg.

Véél te verdedigend voetbal, ondanks aanvallende weelde! En dat terwijl (op Courtois na) bijna iedereen zou kunnen scoren voor onze nationale ploeg. Die drang naar voor zit in het DNA van dit team, maar als de trainer daar een rem op zet …

Spelers die niet op hun juiste positie worden uitgespeeld! En als we dan een vervanging doen halen we iemand die goed is in de omschakeling (Carrasco) uit het team om hem te vervangen door een stylist als Fellaini. Nee, daar wordt een supporter niet vrolijk van …

Hazard en De Bruyne bleven ver beneden de verwachtingen! Er waren er uiteraard nog. Ze schitterden wél tegen Hongarije, maar tegen Wales schitterden ze allebei door afwezigheid. Als je doelman wordt genoemd bij de betere spelers van dit tornooi dan weet je het wel!

Een fitte Lombaerts had een surplus kunnen betekenen! Zeker na het probleem met Vermaelen én Vertonghen. Waarom überhaupt Kabasele meenemen als je ‘m toch niet opstelt!

Niet tactisch trainen in de aanloop naar Wales! Iets wat door meer spelers is aangegeven de afgelopen dagen. Was dat in dit geval niet nodig omdat we de tegenstander door en door kenden? Wilde Wilmots zijn team geen extra druk opleggen? Verwachtte hij dat het vanzelf wel zou loslopen? Ik hoop het ooit te lezen in de biografie van Willie!😉

Romelu Lukaku moet scherper zijn voor doel! Die twee goals tegen Ierland waren top maar de rest van zijn wedstrijden was het altijd ‘net niet’. Werkte altijd hard, speelde té vaak op een eilandje en wordt daarom deels met alle zonden van Israël overladen!

Een spits voor een spits inbrengen als je MOET scoren! Lukaku vervangen door Batshuayi, waarom niet eens met twee spitsen proberen? Op geen enkel moment had ik de indruk dat België ‘alles of niets’ speelde. Italië (onder Conte) zou het nooit zo hebben weggegeven als wij gisteren … hun truitje natmaken was precies té veel gevraagd.

Top bij hun club, flop bij de Rode Duivels! En daar is misschien een logische verklaring voor. Bij hun club trainen ze dagelijks, dus daar zijn de automatismen een stuk groter. En het zijn niet allemaal talentvolle Belgen die daar de dienst uitmaken. Al kan je in de aanloop naar een groot tornooi zeker daarop trainen!

Kompany is véél belangrijker dan we ons soms realiseren! Tegen Wales werd het nog eens overduidelijk. Als een échte captain zette Vince het hele team op scherp. Hij is een leider die voorop gaat in de strijd, een man die dirigeert en de lijnen uitzet, zelfs als het even moeilijk gaat. Van ukkies kan/mag je diezelfde overgave niet verwachten.

Onze ploeg kan het spel niet maken! Als men de Rode Duivels laat voetballen, kunnen ze in een goeie dag vrijwel elke tegenstander aan. Als ze zelf de lijnen moeten uitzetten tegen een goed georganiseerde tegenstander, dan slaat plots de vertwijfeling toe. Dan worden topvoetballers plots héél modale spelers van doorsnee kwaliteit. We hebben elf spelers (de ene al met een groter ego dan de ander), maar we vormen helaas geen ploeg. Aan de nieuwe bondscoach (wie twijfelt daar nu nog aan?) om daar een (h)echt team van te smeden! Morgen een nieuw blogbericht over wat wél goed liep dit EK (but not really!).😀

Posted 03/07/2016 by ambijans in Sport

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: