Op familiebezoek in Antwerpen   Leave a comment

den brandt park

Omdat familie belangrijk is (toch?) trekken wij vandaag richting Antwerpen. Welke dolle fratsen we daar gaan meemaken is op dit moment nog wat vaag, maar ik maak me sterk dat er toch een strak plan achter steekt. Hopelijk zijn we tegen dan een beetje bekomen van het quizvertier van vrijdagavond in Varendonk. Naast het spelen van de quiz hielden wij ons onledig met het drinken van donkere Leffe en Paternoster. Uiteraard was dat weer plezant, maar daar zal wel niemand aan twijfelen. Alleen blijft het altijd een beetje oppassen met al die flitspalen én wegomleidingen in de stille Kempen! Ik neem aan dat we straks even veilig in én uit Antwerpen zullen geraken, maar daarover ongetwijfeld meer na afloop. Of niet natuurlijk (als we de privacy van sommige medeburgers hier willen garanderen).😉

UPDATE

We spraken met de familieleden die mee zouden afzakken af om rond 11u in Zonhoven te zijn, zodat we makkelijk rond 12u30 in Antwerpen zouden zijn. Omdat het nog vroeg was (én ook een beetje dorstig weer) werd besloten om alvast een fles cava te openen om te aperitieven. Altijd gezellig uiteraard, één snel glaasje want zo gek veel tijd om in ’t Stad te geraken was er nu ook weer niet. Ome Robert had berekend dat we er normaal op een goeie 54 minuten naartoe konden rijden. Er moest wel met twee wagens worden gereden, dus offerde ik mezelf edelmoedig op om naar ginds te chaufferen. Ook al omdat het traject vrij vertrouwd was en ik mijn wagen in een rustige, residentiële buurt kon parkeren. We geraken uiteindelijk (met één sanitaire pitstop onderweg) ter plaatse even over het afgesproken aanvangsuur.

Nadat we de auto netjes voor de deur hebben geparkeerd in de Olmenlaan, bellen we aan. En daarna werd de omgeving, het huis, de schilderijen, het interieur etc. aan een keurende blik onderworpen. Al snel hadden we spijt dat we onze zwembroek niet bij hadden want in de tuin lag een zwembad (4m breed, 8m lang volgens een specialist aan tafel). Terwijl iedereen acclimatiseerde stond er al een fles Codorniu te koelen voor het tweede deel van onze aperitiefronde. De aperitiefhapjes werden erbij gezet, er werd geklonken (hier en daar werd er zelfs gemorst door al té ijverige drinkers) maar verder onheil bleef binnen de perken. De toon was gezet, zoveel was duidelijk! Terwijl de gesprekken aan tafel werden aangesneden trok gastheer Jean Paul naar zijn keuken om een Libanees buffet klaar te maken. We namen een bordje en we konden meteen gaan aanschuiven om te eten. Lekker! Er kwam zelfs nog een tweede ronde. Bij het eten dronken we rode wijn … al was er wél een probleem omdat de kurkentrekker een defect vertoonde. Het proefondervindelijk uittesten om de fles te openen d.m.v. een schoen (we kid you not!) blijkt in ons geval geen échte meevaller, maar wél gelachen! Er had hoogstens een raam of een stuk muur kunnen sneuvelen, maar de fles bleef ongeopend. Gelukkig kon er in de winkel eentje op de kop worden getikt.

Ook al verdween de zon af en toe, de temperatuur bleef aangenaam. En die paar druppels regen konden worden afgewend omdat we allemaal onder een grote parasol terecht kwamen. Iedereen had nog een gaatje voor een dessert, dus werd er een chocoladetaart, een frambozentaart en een nougatinetaart tevoorschijn getoverd, allemaal afkomstig van bakkerij Lebleu, een begrip in Antwerpen. Limburgers zijn niet alleen wereldburgers, maar ook zoetekauwen, zo bleek bij de bedeling van het dessert. Helaas kwam rond een uur of 6 een einde aan zoveel verwennerij. Maar niet voor alle familieleden een deel van het buffet netjes ingepakt mee naar huis namen. Jean Paul had nl. nog drukke dagen in het verschiet. Morgen richting Parijs en als die business trip achter de rug was ging het rechtstreeks door naar Amsterdam (al was overduidelijk een leisure trip). All work and no play makes Jean Paul a dull boy zullen we maar zeggen! Na Amsterdam was het dan weer tijd voor een werkuitje richting Hong Kong. Waren wij blij dat hij er ons toch nog tussen gewrongen kreeg! Onderweg naar huis hoorden we op de radio alweer hoe Anderlecht op Moeskroen afstevende op een derde verliespartij in drie seizoenen maar dat euvel werd nog omgezet in 1-2 winst net voor we aan onze voordeur aankwamen. Conclusie: een zaterdag met enkel hoogtepunten!

Posted 30/07/2016 by ambijans in Algemeen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: