Archive for augustus 2016

‘De wand’ (Marlen Haushofer)   Leave a comment

marlen haushofer

Een vrouw schrijft een uitvoerig verslag over haar geïsoleerde situatie, in een berglandschap, die zo’n twee jaar geleden begon. Destijds scheidde een geheimzinnige wand haar plotseling af van de rest van de wereld, die overigens leek te zijn versteend. Slechts in gezelschap van dieren moest ze in een jachthut zien te overleven. Derde en meest succesvolle roman van de Oostenrijkse schrijfster Marlen Haushofer (1920-1970). Ze laat in deze lange robinsonade vooral de levensangsten -en driften, het leerproces in de natuur en de gehechtheid van de vrouw aan haar huisdieren tot uiting komen. Afgezien van de kunstgreep van die wand een tot in details realistisch geschreven verhaal, waarbij de hoofdpersoon haar ‘vorige leven’ (onder de mensen, als moeder van twee kinderen) echter wel erg snel en grondig van zich weet af te zetten: slechts enkele flarden aan herinnering en dromen sijpelen ervan door in het verslag. Inmiddels erkend als een van de belangrijkste naoorlogse Oostenrijkse romans. Uitstekende literatuur vermoeden we, gewoon te leen in de beste bibliotheek van Midden-Limburg!

Advertenties

Posted 31/08/2016 by ambijans in Literatuur

Oorwurm van de week (20)   Leave a comment

The Slow Show

Enkele avonden geleden hadden we nog een drietal surrealistische dromen op een en dezelfde nacht (perfect filmmateriaal al zeg ik het zelf!), maar de nacht van zondag op maandag deden we dan weer geen oog dicht. In tegenstelling tot andere nachten was deze bijzonder windstil en daardoor heet, zweterig, klam en rusteloos. Het had nochtans niet te maken met ons geslaagde etentje de avond ervoor bij Maritaos in San Miguel. Maandagnamiddag gingen we shoppen in het shoppingcenter van La Zenia Boulevard. Dat leverde een paar nieuwe blauwe schoenen en twee korte broeken op. Maar soit, we gingen het hier vandaag over oordegelijke muziek hebben zeker?

Ordinary lives – The Slow Show: de debuutcd van deze Britse band uit Manchester was een heuse voltreffer en eind volgende maand volgt hun belangrijke tweede worp. Voor liefhebbers van de betere indiepop is dit een absolute must!

Dance the night away – The Mavericks: onze Britse buurman hier op ons vakantieadres heeft niet meteen een muzieksmaak om u tegen te zeggen. Maar ik wil de brave man niet helemaal afvallen, dus kan er gerust een classic vanaf uit 1998, die we af en toe ook wel eens op Radio 1 kunnen horen. En bij de buurman uiteraard!

Limbo – Yello: deze Zwitsers zijn al sinds 1979 bezig en het blijft gewoon duren. Ik ken hen sedert 1983 en sindsdien ben ik hen blijven volgen. Hun vorige cd dateerde uit 2009, maar wij gingen voor een nieuw nummer dat straks (eind september) op de markt komt.

Second son of R. – Oathbreaker: furieuze Belgische hardcore die bijzonder internationaal klinkt. Schijnt live ook bijzonder sensationeel te zijn. Wie dit digt mag alvast 6 november (Vooruit in Gent) in zijn/haar agenda noteren, want dan spelen ze een releaseshow n.a.v. hun nieuwe cd.

Dear Tommy – Chromatics: alweer een nummer van een cd die al sinds eind 2014 wordt aangekondigd, maar die maar niet wil verschijnen. Deze band uit Portland heeft bijzonder veel potentieel, dus doe gewoon zelf een poging om er eens naar te luisteren. Met een beetje geluk presenteren we jullie volgende week weer vijf verse deuntjes!

Posted 30/08/2016 by ambijans in Muziek

50 onderschatte bands/artiesten (65) The Veils   Leave a comment

the veils

De alternatieve Londense indieband (zeg maar gerust folkrockband) The Veils werd in 2001 opgericht door spilfiguur Finn Andrews, een geboren Brit die een deel van zijn leven in Nieuw-Zeeland doorbracht. Hij wordt wel eens vergeleken met Nick Cave en David Bowie, niet zo zeer door de stemgelijkenissen maar o.a. door zijn singer-songwriterkwaliteiten. Zijn vader speelde trouwens ooit keyboards bij XTC. The Veils wordt tegenwoordig verder aangevuld door Sophia Burn (bassiste), Dan Raishbrook (gitaar), Henning Dietz (drums) en Uberto Rapisardi (piano en keyboards). Na hun goed ontvangen debuut hing er eventjes een split in de lucht omdat Andrews niet tevreden was met de weg die de band was ingeslagen. Na enkele personeelswisselingen werd er gelukkig een doorstart gemaakt. In 2010 was ik persoonlijk getuige van hun magische doortocht in Muziekodroom, met niet enkel een band in topvorm maar tevens een publiek dat zijn mond hield tijdens hun set. The Veils liggen in de bovenste la bij een heleboel filmregisseurs (Andrews is volgend jaar bijvoorbeeld te zien in het nieuwe seizoen van ‘Twin Peaks’) en hun muziek komt dus ook vaak voorbij in films en tv-reeksen. Wie zich aan The Veils wil wagen krijgt topkwaliteit in de vorm van twee EP’s en vijf full cd’s. Ideaal om er de laatste vakantiedagen mee te vullen zou ik zeggen! 😉

1. ‘Lavinia’ (uit ‘The Runaway Found’, 2004)

2. ‘Vicious traditions’ (uit ‘The Runaway Found’, 2004)

3. ‘Advice for young mothers to be‘ (uit ‘Nux Vomica’, 2006)

4. ‘Jesus for the Jugular’ (uit ‘Nux Vomica’, 2006)

5. ‘Killed by the boom’ (uit ‘Sun Gangs’, 2009)

6. ‘Larkspur’ (uit ‘Sun Gangs’, 2009)

7. ‘The Pearl’ (uit ‘Time stays, we go’, 2013)

8. ‘Birds’ (uit ‘Time stays, we go’, 2013)

9. ‘Axolotl’ (uit ‘Total Depravity’, 2016)

10. ‘Do your bones glow at night?’ (uit ‘Total Depravity’, 2016)

Posted 29/08/2016 by ambijans in Muziek

Drie snelle vragen (44)   Leave a comment

wielerkunst

‘Drie snelle vragen’ is een rubriek, die wekelijks drie korte doch krachtige vragen stelt waarop uw nederige dienaar een zinvol antwoord tracht te verzinnen. We hopen er exact 50 afleveringen uit te puren. Op het einde heeft iedereen weer een iets beter beeld van de man achter Ambijans. Of het mysterie wordt uiteraard nog een stuk groter, we durven hier niets uitsluiten! 😉

Hebben ze wel eens ooit jouw fiets gestolen?

Yep, helaas ben ik meerdere malen het slachtoffer geworden van fietsendiefstal. Het flagrantste voorbeeld was mijn studententijd in Leuven. Nadat in het eerste semester liefst drie keer mijn fiets werd gestolen, heb ik maar besloten om de rest van het academiejaar alle afstanden te voet af te leggen. Ik heb zelfs nog een primeur, die ik nu wel kan weggeven omdat de feiten ondertussen verjaard zijn. In het gezegende jaar 1990 is mijn fiets ooit gestolen door een bekende Zonhovense muzikant. Ik had me die dag cd’s aangeschaft in de Hasseltse Free Record Shop (o.a. een cd van The Charlatans herinner ik me nog) en toen ik mijn afgesloten fiets aan de bibliotheek in Hasselt wilde oppikken, bleek ie daar niet meer te staan. Via via heb ik mijn fiets (met wat schade!) uiteindelijk teruggekregen. Bleek dat Tim Vanhamel (o.a. Millionaire en Eagles of Death Metal), die toen een jaar of 13 oud was, ‘m te hebben gejat. Ik had toch geen aangifte gedaan, ik had mijn fiets terug en Tim was toen nog niet wie hij nu is. Na die jeugdzonde is hij bekend geworden, dus misschien stond ik hierdoor wel mee aan de wieg van zijn succes! 😀

Welke sport vond je vroeger boeiend, maar volg je nu niet meer?

Als kind was ik gefascineerd door Formule 1 (ook al omdat de grand prix destijds in Zolder werd gereden). Ik had een buurjongen die zware interesse had en die heeft mij onrechtstreeks aangestoken met dat virus. Hij was geabonneerd op een F1 magazine waar we gretig in lazen en het was ook de tijd van de kwartetspelen (iets typisch jaren ’80). Ik had het in die tijd voor Didier Pironi, Gilles Villeneuve (helaas tragisch overladen op datzelfde circuit van Zolder) en Nelson Piquet. We zijn zelfs een keer naar de trainingsritten op het circuit gaan kijken. Dat was echt fantastisch, maar ik herinner me vooral het helse lawaai dat die F1-bolides maakten als ze voorbijkwamen.

Wat is voor jou ‘de grootste schijtschijf’ die ooit is gemaakt?

Er zijn ongetwijfeld een hele hoop absolute kutschijven uitgebracht in de loop der jaren, maar het slechtste nummer aller tijden blijft voor mij nog steeds ‘Paradise by the dashboard light’ van Meat Loaf. Ik ben lang niet de enige die dat vindt, want een aantal jaar geleden bekende Luk Alloo op tv ook al dat hij het een vreselijk lied vond.

Posted 28/08/2016 by ambijans in Algemeen

30 dingen die mij aan Spanje doen denken!   Leave a comment

van het doosje alleen word ik al vrolijk

Nu ik in Spanje zit heb ik een massa tijd om na te denken, dus stelde ik mezelf een korte doch krachtige vraag: ‘Welke dingen doen jou onmiddellijk aan Spanje denken?’ Er zullen ongetwijfeld honderd redenen te noemen zijn, maar moest ik die hier allemaal opsommen dan ben ik eventjes zoet. Dertig stuks dus, just for fun!

  1. Ik zag in het grootwarenhuis prachtige blauwe retrodoosjes van Nivea Crème liggen. Nivea staat bekend om haar goeie producten … en als je het doosje opendoet ruikt het ook nog lekker!
  2. Als het hier een beetje waait hoor je het heerlijke geluid van wuivende palmbomen. Het klinkt op sommige momenten precies alsof het aan het regenen is.
  3. Als er al grijze wolken aan de hemel verschijnen, komt daar zelden regen van (in tegenstelling tot thuis).
  4. Het bijna dagelijkse ritueel waarbij je waterflessen moet vullen om de dag door te komen. Het water uit de kraan is niet echt drinkbaar, dus is het raadzaam om ze aan te vullen met kruiken van 6 liter of zo!
  5. Als je per ongeluk nog eens een kakkerlak treft, is dat altijd een beetje schrikken!
  6. Het fenomeen schotelantennes, iets wat je bij ons enkel nog aantreft bij Turkse gezinnen.
  7. Als het stuur van je wagen zo heet is, dat het moeite kost om er dadelijk mee weg te rijden.
  8. Het geluid van tsjirpende krekels geeft hetzelfde gevoel alsof de buurman zijn planten staat te besproeien.
  9. Vervelende vliegjes overal, zeker in de buurt van het zwembad. Ze hebben veel lef want ze durven zonder pardon op je mond komen zitten!
  10. Mensen in San Pedro del Pinatar die zich ter plekke insmeren en daardoor meuren naar uitwerpselen. Gezond ja, maar je moet er iets voor over hebben!
  11. Dat je bepaalde sites/filmpjes op internet niet kan openen omwille van regionale restricties. En nee, we hebben het niet over porno! 😉
  12. Dat je plots weer tv moet kijken met een beperkt aantal kanalen, terwijl je thuis digitale tv gewoon bent.
  13. Als de temperaturen in het zwembad schommelen tussen 30 en 32 graden (zonder dat het wordt verwarmd).
  14. Nog steeds veel bedelaars op de markt, de meerderheid bedelt (met of zonder bordje).
  15. De brakke muziek van onze buren, al zijn er een aantal terug naar huis ondertussen.
  16. Elektrische tandenborstels (de mijne) die ’s nachts een eigen leven leiden en plots terug opspringen. Je denkt eventjes dat er een brommer door de straat tuft, tot het wel erg lang duurt voor die brommer passeert. Thuis doet mijn tandenborstel altijd normaal, acuut geval van stress?
  17. Elk keuteldorp heeft hier gewoon zijn eigen wekelijkse markt.
  18. Spicy food zorgt nog steeds voor nachtelijke bombardementen in de buurt van Orihuela Costa.
  19. Straatmuzikanten met hun begeleidende muziekbox, veelal Roemenen en Oost-Europeanen.
  20. Middagdutjes doen is hier broodnodig, omdat de vlakke zon je anders compleet zou slopen.
  21. Mijn jaarlijkse leesachterstand kan ik makkelijk goedmaken, zelfs al zitten er een aantal dikke kloefers tussen!
  22. Je moet hier steeds preventief zonnecrème smeren, want zelfs als de zon niet schijnt kan je hier een flink kleurtje krijgen!
  23. Als je elke dag wel een geldig excuus kan verzinnen om gezellig te aperitieven.
  24. Feestende Britse buren die lang aan hun zwembad blijven zitten, alsnog ze nog in plaatselijke tijd leven (ze houden zich voorlopig redelijk gedeisd).
  25. Overvliegende vliegtuigen die meestal richting San Javier of nog iets zuidelijker vliegen.
  26. Als je uit pure gemakzucht eigenlijk voortdurend blijft rondlopen in je zwembroek de hele dag.
  27. Als je voor gemiddeld 10 tot 15 euro per persoon kan gaan eten in de meeste restaurantjes, een uitzondering niet te na gesproken.
  28. Waar je bijna het hele jaar door de was buiten aan de waslijn te drogen kan hangen.
  29. Waar de tegels zo heet zijn in de volle zon, dat je er makkelijk eten op zou kunnen koken.
  30. Waar tegenwoordig zoveel ronde punten liggen, dat je er bijzonder weinig gelegenheid hebt om eens flink door te rijden.

Posted 27/08/2016 by ambijans in Algemeen, Reizen

And then there was good music!   Leave a comment

wij draaien hier helemaal door

In onze begintijd hier in Spanje (de tijd net nadat de dieren spraken zullen we zeggen) kwam ons muzikaal vertier hier van onze eigen MP3-speler. Het ding slurpte gewoon batterijen en je kon er maar 500 MB muziek op plempen! Dat is bijzonder weinig kan ik jullie vertellen, dus als je enkele uurtjes wilde genieten aan het zwembad hoorde je alle nummers nog eens opnieuw passeren. De laatste twee jaar heb ik zelfs geen muziek meer mee naar hier genomen. Na mijn vakantie dit voorjaar (doorheen enkele Aziatische landen) kwam ik op het lumineuze idee om alles dit jaar gewoon op enkele USB-sticks te stockeren. Op die manier heb ik nu een pak meer recente muziek bij. Andere jaren sloot ik twee boxen aan op de pc en we konden op een behoorlijke manier muziek beluisteren, maar nu blijkt dat Marleen slechts een paar boxen meer heeft. De oplossing was echter heel nabij! Ze heeft ook een mini-geluidsinstallatie staan die ze zelf niet meer gebruikt. Dus moest dat ding eens worden uitgetest en wat blijkt: daar zit ongetwijfeld meer power achter dan wat je uit een simple pc kan krijgen! Gisteravond het ding in avant-première eens buiten geplaatst en we gaan het hier de komende weken verder gebruiken. Al was het maar om die buren zonder deftige muzieksmaak een geweten te schoppen! Onze buur rechts is heel erg in het verleden blijven steken en bij de vakantiegangers iets verderop hoorde ik o.a. ‘Live is life’ van Opus en ‘Sweet child o’mine’ van Guns ‘n’ Roses. Enkel iets recenters van The Kooks kon er nog net door! Al de rest was doffe ellende, huilen met de klak op! Gelukkig is er dan een ultieme redder in nood de komende tijd: DJ Ambijans to the rescue! Zonder dank! 😉

Posted 26/08/2016 by ambijans in Algemeen

We weten weer wat een hittegolf is!   Leave a comment

en dan nog zo gewillig poseren

Afgaande op de geruchten, ooggetuigenverslagen, facebookposts en persoonlijke berichten hier in Spanje is het een zekerheid: jullie hebben op dit moment af te rekenen met even hete temperaturen als wij hier nu kennen. Pakweg 32 graden aan het thuisfront (wij noteren hier 2000 kilometer zuidelijker dagelijks temperaturen van 30 graden en meer (maar dan wel in de schaduw) dus je mag daar gerust nog een aantal graden extra bijtellen! Het enige grote verschil: a) wij hebben hier een zwembad om af en toe eens verkoeling te zoeken en b) ondanks de hoge temperaturen waait hier op tijd en stond een aangenaam briesje. In eigen land is alles boven de 27 graden Celsius nauwelijks nog plezant, zeker als je moet werken. Wie vakantie heeft kan er zeker van genieten, maar met of zonder airco ergens de hele week werken in deze omstandigheden … Trust me, I know how it feels!

Wij hadden beloofd dat we iets actiever zouden worden, dus maandagmorgen reden wij naar San Pedro del Pinatar om aldaar een (strand)wandeling te gaan maken. Ik ben daar nu al ontzettend vaak geweest, maar ik vermoed dat het nog nooit zo druk was als die dag. Het zag er werkelijk zwart van het volk (letterlijk en figuurlijk). Je moet weten dat mensen zich ter plekke insmeren met substantie die ze in de Mar Menor vinden. Hierdoor krijgen ze een zwart helend goedje op hun lijf, waardoor ze uren in de wind gaan stinken (afhankelijk van hoe lang ze ermee blijven rondlopen). We hebben daar minstens een kilometer of vijf gewandeld, waarna we nog gezellig hebben gegeten. En dat onder doenbare temperaturen, want we hebben het van zijn leven stukken warmer geweten. Dinsdag kunnen we weer wegschrijven als een soort van rustdag (wel gaan winkelen en ook eens binnengesprongen bij de Chinees, om verjaardagsattributen op de kop te tikken). Snel een tekst geschreven dinsdagavond (nadat we eerst een glas Cointreau en later een glaasje cava nuttigden). Woensdag trokken we naar de markt van San Miguel en na wat gechippoteer (omdat er een wegomleiding was) toch nog op onze gebruikelijke eetplek geraakt. Na de dagelijkse, rituele middagrust wordt verjaardagsmeisje Marleen figuurlijk in de bloemetjes gezet. De rest van de avond wordt al lezend en drinkend (als er iemand jarig is MOET je haast wel!) uitgeleide gedaan! We hebben afgesproken dat er in het weekend nog een etentje zal volgen, wanneer de jarige het iets minder druk heeft. Belofte maakt schuld, dus over onze belevenissen aldaar kom je binnenkort ongetwijfeld meer te weten. Voor iedereen aan het thuisfront: ‘Tracht het hoofd koel te houden, al zal het geen sinecure worden!’

Posted 25/08/2016 by ambijans in Algemeen, Reizen