We weten weer wat een hittegolf is!   Leave a comment

en dan nog zo gewillig poseren

Afgaande op de geruchten, ooggetuigenverslagen, facebookposts en persoonlijke berichten hier in Spanje is het een zekerheid: jullie hebben op dit moment af te rekenen met even hete temperaturen als wij hier nu kennen. Pakweg 32 graden aan het thuisfront (wij noteren hier 2000 kilometer zuidelijker dagelijks temperaturen van 30 graden en meer (maar dan wel in de schaduw) dus je mag daar gerust nog een aantal graden extra bijtellen! Het enige grote verschil: a) wij hebben hier een zwembad om af en toe eens verkoeling te zoeken en b) ondanks de hoge temperaturen waait hier op tijd en stond een aangenaam briesje. In eigen land is alles boven de 27 graden Celsius nauwelijks nog plezant, zeker als je moet werken. Wie vakantie heeft kan er zeker van genieten, maar met of zonder airco ergens de hele week werken in deze omstandigheden … Trust me, I know how it feels!

Wij hadden beloofd dat we iets actiever zouden worden, dus maandagmorgen reden wij naar San Pedro del Pinatar om aldaar een (strand)wandeling te gaan maken. Ik ben daar nu al ontzettend vaak geweest, maar ik vermoed dat het nog nooit zo druk was als die dag. Het zag er werkelijk zwart van het volk (letterlijk en figuurlijk). Je moet weten dat mensen zich ter plekke insmeren met substantie die ze in de Mar Menor vinden. Hierdoor krijgen ze een zwart helend goedje op hun lijf, waardoor ze uren in de wind gaan stinken (afhankelijk van hoe lang ze ermee blijven rondlopen). We hebben daar minstens een kilometer of vijf gewandeld, waarna we nog gezellig hebben gegeten. En dat onder doenbare temperaturen, want we hebben het van zijn leven stukken warmer geweten. Dinsdag kunnen we weer wegschrijven als een soort van rustdag (wel gaan winkelen en ook eens binnengesprongen bij de Chinees, om verjaardagsattributen op de kop te tikken). Snel een tekst geschreven dinsdagavond (nadat we eerst een glas Cointreau en later een glaasje cava nuttigden). Woensdag trokken we naar de markt van San Miguel en na wat gechippoteer (omdat er een wegomleiding was) toch nog op onze gebruikelijke eetplek geraakt. Na de dagelijkse, rituele middagrust wordt verjaardagsmeisje Marleen figuurlijk in de bloemetjes gezet. De rest van de avond wordt al lezend en drinkend (als er iemand jarig is MOET je haast wel!) uitgeleide gedaan! We hebben afgesproken dat er in het weekend nog een etentje zal volgen, wanneer de jarige het iets minder druk heeft. Belofte maakt schuld, dus over onze belevenissen aldaar kom je binnenkort ongetwijfeld meer te weten. Voor iedereen aan het thuisfront: ‘Tracht het hoofd koel te houden, al zal het geen sinecure worden!’

Advertenties

Posted 25/08/2016 by ambijans in Algemeen, Reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: