90 Belgische bands/artiesten om niet snel te vergeten! (2)   Leave a comment

vive-la-fete

Eén dag na de onwaarschijnlijke kiesstrijd in Amerika die werd beslecht in het voordeel van ene Donald Foemp, is het terug tijd om opnieuw wat positief nieuws de wereld in te sturen, zij het dan dat het om deel 2 gaat van Belgische muziekbands/artiesten die de moeite waard zijn. In dit geval geen keuzes moeten voor de pest of de cholera, voor de minst slechte man/vrouw maar wel degelijk VOOR iets gestemd in plaats van TEGEN iets enzovoorts. Onze volgende vijftien laureaten staan hieronder. De schijfjes kunnen worden gedraaid op uw DT-overwinningsfeestje of op de HC-loempiaparty voor de verliezers. Enjoy!

Vive la Fête: wij vallen vooral voor de spontaniteit van frontvrouw Els Pynoo, al kan ik ook lachen om de gortdroge Danny Mommens. Schopten het toch maar mooi tot bij Karl Lagerfeld!

Motek: Gents-Aalsterse band, die bewijst dat Oilsjt gelukkig niet alleen ‘carnaval’ ademt. Flink onderschatte postrock. Wie hen niet kent, ga hen ontdekken!

Starflam: hiphop uit Luik die ons bijzonder charmeerde, laatste keer ‘live’ gezien in het casino van Houthalen-Helchteren, topavond toen.

Isbells: melancholische, folkachtige pop die zelden ontgoochelt. Diverse keren ‘live’ gezien, altijd de moeite! Wél jammer dat hun knappe zangeres Naima Joris al snel verdween.

Thou: Gentse band waar we na 2007 helaas niets meer van hoorden. Bestaan ze nog of zijn ze ondertussen gesplit? Uit de tijd dat er op StuBru nog fatsoenlijke Belpop werd gedraaid.

A Brand: ook van deze Antwerpse rockband horen we tegenwoordig niets meer, er was een tijd dat het anders was. Pas na de film ‘Belgica’ ontdekt dat Tom Vermeir ook een groepslid was.

Mad Dog Loose: rockgroep die destijds (midden jaren ’90) terecht veel airplay kreeg op StuBru, op dat moment nog een baken voor goeie muziek. Bestaan nog steeds, maar treden op onder een andere naam.

Schmutz: muziek uit ons eigen bronsgroen eikenhout, Neeroeteren that is. Klinkt misschien wat gedateerd jaren ’80, maar dat is ‘oh verrassing’ ook de tijd waarin de muziek werd gefabriceerd.

Hugo Matthysen & De Bomen: ze hebben een paar legendarische nummers gemaakt in de traditie van een aflevering uit ‘Het Leugenpaleis’ met spitsvondige teksten en refreinen die in het hoofd bleven hangen.

Goose: het beste product van Kortrijk … na Vincent Van Quickenborne uiteraard. Optredens van Goose zijn altijd een feestje, zo merkten wij twee keer tijdens Pukkelpop.

Millionaire: Zonhovens bandje van o.a. Tim Vanhamel. Ik zie ze nog staan op de main van Pukkelpop ’s morgens in alle vroegte, net terug van een tournee in Japan met hun haarbandjes.

TC Matic: uiteraard rekenen we daar ook Arno en enkele zijprojectjes van hun frontman bij. Ze zijn verantwoordelijk voor enkele meezingers uit de jaren ’80. C’est magnifique quoi!

The Scabs: vooral hun begintijd vond ik top tot en met ‘Royalty in exile’ zeg maar, daarna werd er naar mijn bescheiden mening té veel gemikt op makkelijke radiohits. Ooit eens met Guy Swinnen aan een toog gehangen, supervriendelijke mens!

Das Pop: in één moeite nemen we er ook hun drummer/frontman Bent Van Looy bij, die we ook wel diggen. Ik heb altijd gevonden dat hun muziek heel ‘internationaal’ klonk, maar het blijft moeilijk om over de plas door te breken!

Bed Rugs: de inspiratie voor hun bandnaam haalden ze bij ‘The Big Lebowski’, gelukkig is hun muziek even degelijk als de levensfilosofie van The Dude. Psychedelica op zijn best! Volgende week zijn wij trouw terug op post voor deel 3!

Posted 10/11/2016 by ambijans in Muziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: