Killing Joke @ MOD   Leave a comment

killing-joke

Cultuur viert weer hoogtij deze week dus wij starten onze maandagavond met een optreden van Killing Joke, één van de vele interessante najaarsconcertjes die ons te beurt vallen. Killing Joke is een legendarische en invloedrijke Britse postpunkband. Draagt sarcasme en galgenhumor hoog in het muzikale vaandel. Werd in 1978 opgericht op de puinen van de punk en scoorde al een jaar later een alternatieve hit met het Turn To Red, ondermeer door de steun van de Britse radiopaus John Peel. Het bleef niet bij die ene song: Wardance, het sarcastische Follow the Leaders en Empire Song werden culthits en de band mocht in 1980 openen voor Joy Division. In de tweede helft van de jaren 80 liet de band meer pop toe in haar geluid. De groep splitte niet lang daarna, maar kwam even terug bij elkaar in 1994 voor het commercieel succesvolle album Pandemonium. In 2003 lijfde de band Dave Grohl in als drummer voor een nieuwe reünie. Tussen 2003 en 2016 verschenen maar liefst 13 albums (waaronder een aantal verzamelalbums en reissues). In 2012 verdween frontman Jaz Coleman spoorloos maar hij dook even later op in de Westelijke Sahara. Hopelijk staat ie vanavond gewoon op de bühne. Er is straks ook een voorprogramma: Het Californische Death Valley High vermengt goeie ouwe goth met bombastische rock, new wave en dance. In 2016 werkten ze samen met de legendarische producer Ulrich Wild (White Zombie, Deftones) voor hun nieuwe album CVLT [AS FVK], de perfecte soundtrack bij een nachtelijke stoeipartij. Op een nieuwe, gezellige avond dan maar?

UPDATE

Een propvolle zaal was getuige van de laatste gig van de huidige tour van de Britse band. Van heinde en verre (Nederland, Wallonië, Oost -en West-Vlaanderen, …) waren fans naar Hasselt afgezakt. Op dat vlak zat het dus zeker snor. Toen wij iets over 21u arriveerden was het voorprogramma al voorbij. Geen nood, wij kwamen vooral de hoofdbrok bewonderen. Het licht ging uit, zodat de broodnodige oordopjes (zo bleek achteraf) konden worden ingeplugd. De eerste drie nummers ‘S.O. 36’, ‘Love like blood’ en ‘Eighties’ liep alles nog ongeveer op wieltjes (een kleine panne niet te na gesproken). Het ontlokte Youth de woorden ‘We don’t do requests’. Daarna viel van het vierde tot en met het achtste nummer steeds de rechterbox uit (wat toch wel flink irritant was). Op die manier ging een uitstekend nummer als ‘New Cold War’ bijvoorbeeld deels de mist in. Idem voor o.a. ‘Change’. Vanaf ‘Turn to red’ waren we van het euvel verlost. In het bisrondje hoorden we o.a. nog ‘Wardance’ en als afsluiter ‘Pandemonium’. Op het concert zelf viel dus weinig aan te merken, al waren de technische mankementjes een klein minpuntje. Op de tonen van ‘Marian’ van The Sisters of Mercy verlieten wij het pand, onderweg brulden we nog mee met TC Matic’s ‘Elle adore le noir (pour sortir le soir)’ waarop Radio 1 ons trakteerde. Op die manier vergaten we onze pijnlijke oren meteen.

Advertenties

Posted 05/12/2016 by ambijans in Concert, Muziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: