Archive for januari 2017

‘Het diner’ (Herman Koch) @ HHT   Leave a comment

het-diner

Afgelopen zaterdag speelden wij (in onuitgegeven quizsamenstelling) de quiz die wij jaarlijks met stip in onze agenda noteren. De doelstelling was eenvoudig: niet als allerlaatste eindigen. Tot enkele rondes van het einde konden we drie teams achter ons houden, maar in de laatste eindsprint moesten we er nog eentje laten voorbijsteken. Ambitie dus kunnen waarmaken! Wij hopen dat vanavond hetzelfde gebeurt met het theaterstuk waar we naar gaan kijken. Ik heb dit boek niet gelezen noch de film gezien, dus ik start zonder enige voorkennis. Uiteraard weet ik wél héél goed wie Herman Koch is en wat hij in zijn mars heeft. Het toneelstuk werd in mekaar gestoken door Kees Prins, één van zijn kompanen in ‘Jiskefet’. De inhoud? Twee broers dineren met hun echtgenotes in een chique restaurant. Een diner met een missie, want er moet gepraat worden over hun kinderen. De pubers hebben iets uitgespookt wat hun toekomst kan verwoesten. Hoe gaan de ouders hun kinderen beschermen tegen de gevolgen van hun daden? Hoe kunnen ze beletten dat het ook hun eigen leven en carrière op de helling zet? Hoe ver ga je als ouder in het beschermen van je puberzoon?

UPDATE

Een ongeveer halfvolle zaal was gisteravond getuige van deze toneelremake van Koch. Het eerste stuk van het HHT-seizoen lieten we geruisloos aan ons voorbijgaan, het tweede stuk zagen we op de valreep (was oké, maar niet super) en dit derde stuk krijgt van ons een degelijke score. Ook niet helemaal top, maar van een aanvaardbaar niveau. Dat zeker wél! Ik vond het soms nogal vlak, emotieloos. Het allerlaatste stuk ga ik kijken omdat ik de vrouwelijke regisseur ken. Ondertussen staat er (na castingproblemen) een ander stuk op het programma. Ik zag in 2013 al een versie van ‘Oud papier’ van Stany Crets (door TNT). Da’s een prachtig stuk, al zal het stuk vallen of staan met de prestaties van de vrouwelijke hoofdrol. Ik zet voorlopig mijn joker in, mag ik? 😉

Posted 31/01/2017 by ambijans in Theater

500 nummers die ik liever niet meer wil horen (3)   Leave a comment

crash-boom-bang-ook-wat-de-muziek-betreft

Zoals Eddy Wally zaliger altijd sprak tijdens zijn optredens ‘Doen we er nog eentje bij?’ brengen we vandaag met veel plezier een derde editie voor jullie. Onze inspiratie lijkt schier eindeloos, want ondertussen hebben we al tot en met nummer 310 van deze lijst conceptjes gemaakt. Dat komt ervan als een mens ooit Obelixgewijs is ondergedompeld geweest in een vat vol ‘Op volle toeren’ (Chiel Montagne), ‘ZDF Fernsehgarten’ of een aantal afleveringen van ‘Tien om te Zien’. Toch blijven we er (ondanks dit alles) bij dat we een mooie, zorgeloze en onbekommerde jeugd hebben gehad. Ik wil mezelf graag indekken: mocht ik ooit helemaal uit mijn dak zijn gegaan tijdens onderstaande tien nummers (en jullie waren daar toevallig getuige van), I was probably very very drunk! 😉

21. I want you to want me – Cheap Trick : ik heb horen beweren dat de heren van Cheap Trick al bij al vrij oké waren, maar dat neemt niet weg dat ik nog steeds koortsdromen krijg van deze hit uit 1979.

22. Windsurfing – The Surfers : Haarlemse band die van 1978 tot 1981 bestond en wiens repertoire grotendeels verbonden was aan windsurfen. Het klinkt als een grap, maar het was destijds bloedserieus bedoeld!

23. Viva la vida – Coldplay : hun eerste twee à drie cd’s waren nog best te pruimen, maar toen kreeg hun zanger een stevige slag van de molen en werd er ineens schaamteloos van andere bands gejat. Gwyneth Paltrow verliet het zinkende schip ergens in 2014. Ik ken nochtans véél Coldplayfans, stuk voor stuk toffe en interessante mensen. Waar is het voor hen dan misgelopen? 😉

24. I’m gonna be (500 miles) – The Proclaimers : lelijke Schotse, eeneiige tweeling die om een tot op heden volstrekt onbekende reden populair werd eind jaren ’80. Naar het schijnt wordt dit nummer enkel nog meegebrald door foute voetbalfans als er toevallig eens een doelpunt wordt gescoord ergens te velde.

25. Alice, who the fuck is Alice? – Gompie : een ondertussen opgedoekt café in Nijmegen dat als groepsnaam werd gebruikt voor een volstrekt onnodig muziekproject van Peter Koelewijn. Dat je daar in de Benelux überhaupt een hit mee kan scoren is anno 2017 nog steeds onbegrijpelijk …

26. Eins Zwei Polizei – Mo-Do : drie Italiaanse eurodance dj’s die in 1994 dit onding uitbrachten en er prompt een hit mee scoorden. Verdere hits bleven uit (vind je het gek?) en dat zal gewoon zo blijven want de zanger pleegde in 2013 zelfmoord.

27. De oude man en de zee – Dana Winner : Ernest Hemingway heeft zich al tig keer in zijn eigen graf omgedraaid dat één van zijn bestsellers zo’n slechte muziekversie meekreeg. Trust me, het boek is absoluut beter dan de plaat! 😉

28. I’m too sexy – Right Said Fred : de broers Fairbrass plus aanhangsel scoorden een drietal hits en daarna was het vet van de soep. Tegenwoordig zijn ze enkel nog populair in Duitsland en in tegenstelling tot sommige andere segmenten waarin den Duits uitblinkt is dit niet meteen iets om trots op te zijn.

29. My heart will go on – Céline Dion : Canadese nachtegaal die in 1988 het songfestival won (voor Zwitserland), maar die veel krediet verspeelde omdat ze ons tot vervelens toe lastig valt met deze megahit uit de ‘Titanic’ soundtrack.

30. Be my lover – La Bouche :  eurodance uit Duitsland maar met een Amerikaanse bezetting. Hun grootste hit stamt uit 1995, maar in 2001 is het sprookje al uit ondanks het feit dat er nog een andere zangeres wordt aangetrokken. Met de oorspronkelijke zangeres (Melanie Thornton) loopt het niet zo goed af: in november 2001 komt ze op 34-jarige leeftijd om het leven bij een vliegtuigcrash in Zwitserland.

 

Posted 30/01/2017 by ambijans in Muziek

Keek op de Week (177)   Leave a comment

nieuws-over-de-tweeling-van-kaat-bollen

Soms kan men er ons wel eens van verdenken dat we dubbelzinnige boodschappen de wereld insturen. Al hebben we vandaag wel een klein probleempje omdat één van onze nieuwsfeiten héél dubbelzinnig kan worden opgevat. Waar denken jullie (vooral het mansvolk dan!) spontaan aan als ik het over de tweeling van onze eigen Limburgse seksuologe Kaat Bollen heb? Juist ja, aan haar flink uit de kluiten gewassen boobs. Onrechtstreeks hebben die er uiteraard wél mee te maken, want de boezem van de 30-jarige Kaat zal straks wellicht nóg flink toenemen qua omvang. Ze liet nl. weten dat ze 15 weken zwanger is van een tweeling. Misschien kunnen we al een poll maken om te gokken hoe ze straks zullen heten? Ik tip alvast op Bollie en Billie! Oh ja, de tweeling wordt ergens in juni verwacht ten huize Thorne-Bollen.

Deze week viel er vooral veel slecht nieuws te rapen, dus zullen we in eerste instantie focussen op de rest van het goede nieuws. Spice Girl Gerri Halliwell beviel op haar 44ste van een zoon, die Montague George Hector Horner zal heten. Het Georgegedeelte in zijn naam is een hommage aan haar goeie, onlangs overleden vriend George Michael. Ook de moeite van het onthouden waard: Ronnie O’Sullivan schreef blijkbaar snookergeschiedenis (als pure snookerleek geloof ik het graag!), Serena Williams won de Australian Open, Sanne Cant werd wereldkampioene veldrijden, Theo Francken onttroont Maggie De Block als populairste politicus volgens een recente poll, ‘La La Land’ wordt dé te kloppen film bij de komende Oscaruitreiking, alle Belgische tickets voor de nieuwe editie van Tomorrowland zijn gelukkig de deur uit en de kerken blijven verder leeg lopen. Een onderzoek wees uit dat gemiddeld zes procent van alle Vlamingen nog meedoet aan het wekelijks kerkbezoek. Iemand enig idee hoe dat komt? Ik anders wel (een deel van het probleem verderop in deze Keek).

En dan onze forse afdeling slecht nieuws, te beginnen met zij die ons ontvielen. Ex-voetballer Marc Baecke (60), de Nederlandse actrice Adèle Bloemendaal (84), muzikant Jaki Liebezeit (78), schrijver Robert Anker (70), acteur Miguel Ferrer (61), striptekenaar Jan Kruis (83), 2 Belgen zanger Rembert De Smet (63), acteur John Hurt (77), actrice Emmanuelle Riva (89), acteur Gorden Kaye (75), de Amerikaanse actrice Mary Tyler Moore (80) en Stephanie De Buysser (39), de echtgenote van voetballer Thomas Buffel die aan darmkanker overleed. En er waren ook twee mensen die persoonlijk aankondigden dat ze niet lang meer op deze aardbol zullen rondlopen: Jean-Pierre Van Rossem (72) overweegt binnenkort euthanasie en de Amsterdamse burgemeester Eberhard van der Laan (61) deelde mee dat er bij hem uitgezaaide longkanker is ontdekt. En we zouden zelfs een aparte rubriek kunnen aanleggen met strapatsen van kersvers Amerikaans president Donald Trump, al zou dat misschien weer té veel eer zijn voor de brave man.

De rest van het ‘negatieve’ nieuws dan maar. Er werd alweer gezeurd over de slechte scheidsrechters in onze vaderlandse voetbalcompetitie, op nogal wat voetbalvelden kreeg men af te rekenen met defecte veldverwarmingen, er was het bizarre verhaal van een 27-jarige vrouw die dood werd teruggevonden op het strand van Knokke, het Publifinschandaal (dat vooral de PS in Wallonië alweer in een slecht daglicht stelde) kostte alvast de kop van minister Paul Furlan, al lijkt de burgemeester van Ans (Stéphane Moreau) me de échte kwade genius te zijn. We denken ook spontaan aan de lawine die een hotel in het Italiaanse Rigopiano trof (29 doden, 11 overlevers) en de 16 doden bij een busongeval in de buurt van Verona dat nogal wat gelijkenissen vertoonde met de busramp in Sierre waarbij destijds Belgische slachtoffers vielen. En ik ben té kwaad om iets over het schijnheilig Brugs priestertje (Roger Vangheluwe) te schrijven, die nu weer ontkent dat hij zijn slachtoffers heeft misbruikt. Op zo’n momenten hoop je toch dat er ergens een Andras Pandy opduikt die de oplossing brengt op eenvoudig verzoek. Geen idee of het een goeie oplossing is, maar is het gepermitteerd als we volgende week opnieuw ons licht op de actualiteit laten schijnen?

Posted 29/01/2017 by ambijans in Algemeen

‘Inham’ (Cynan Jones)   Leave a comment

cynan-jones

Af en toe voel ik mij wel eens een bevoorrecht persoon bij ons op de werkvloer. Ik ben nl. verantwoordelijk voor de bestellingen van de fictie én non-fictie boeken voor volwassenen. Wanneer die boeken zijn ingecheckt, kan ik ze daarna invoeren voor onze leners. Op die manier zit ik zo’n beetje aan de bron voor wat betreft de nieuwe romans e.d. die dan binnenkomen. Vaak zitten daar échte pareltjes tussen. Pure logica, want ik ben grotendeels verantwoordelijk voor onze collectievorming, dus niets mag eigenlijk aan mijn strenge kennersblik ontsnappen. Voor nogal wat boeken zijn de verschenen recensies nogal wisselend qua eindoordeel, maar voor de titel van deze week (slechts 112 pagina’s dik!) las ik vooralsnog eigenlijk alleen lovende woorden. In zoverre dat ik het boek straks ook maar eens gaan lezen. Waar gaat dit boek nu over? Op zee, in een plotselinge storm, wordt een man door de bliksem getroffen. Wanneer hij bijkomt, gewond en ronddrijvend in zijn kajak, is zijn herinnering aan wie hij is en hoe hij daar beland is zo goed als verdwenen. Hij moet zich schrap zetten tegen de pijn en op zijn instincten vertrouwen om terug naar de kust te komen en naar de vrouw van wie hij alleen vaag vermoedt dat ze op hem wacht. ‘Inham’ is een pijnlijk emotioneel portret van een man die verwikkeld is in een ongelijke strijd met de natuurkrachten; een krachtig nieuw boek van één van de karakteristiekste stemmen in de hedendaagse literatuur. Auteur Cynan Jones publiceerde in 2006 “The long dry’, in 2007 onderscheiden met de Betty Trask Award. “De Burcht’ werd genomineerd voor de Europese Literatuurprijs 2016. Een auteur om in de gaten te houden m.a.w.

Posted 28/01/2017 by ambijans in Literatuur

Babe van de week (3) Fajah Lourens   Leave a comment

fajah-lourens-van-soapie-tot-fitnessgoeroe

‘Babe van de week’ is een nieuwe rubriek, die net zo eenvoudig klinkt als ie eruit ziet. Iedere week stellen wij een (jonge)dame aan jullie voor die om een bijzondere, buitenissige en daardoor wellicht volstrekt onbelangrijke reden het nieuws, de boekskes of Ambijans’s Blog heeft gehaald. Binnen (on)afzienbare tijd heeft elke meelezende man hier een pak nieuwe ‘vriendinnen’ gemaakt, beloofd! Waar het begint weten we nu al, waar het eindigt …

Fajah Lourens is een 35-jarige Nederlandse actrice, model en dj die ondertussen een heuse carrièreswitch achter de rug heeft. Ze start op 21-jarige leeftijd als soapie in o.a. ‘Goede Tijden, Slechte Tijden’ en ze speelt ook mee in enkele lauw ontvangen B-films. In 2005 gaat ze voor een stevige borstvergroting, die al snel haar handelsmerk zal worden. Ze bereikt echter de jaren van verstand wanneer ze in de zomer van 2015 terug opteert voor een borstverkleining. Op die manier wordt haar flinke E cup opnieuw herleid naar een normalere C cup. Vanaf dan huldigt ze plots een heel ander credo: ‘gezond leven is véél belangrijker dan plastische chirurgie’. De eerlijkheid gebiedt ons ook te zeggen dat de relatie die ze destijds met haar 11 jaar jongere vriend had, haar ook met de neus op de feiten drukte: ‘Als ik er jong én strak wil blijven uitzien, moet ik dringend werk maken van mijn gezondheid’. Vanaf dan duikt ze vaak de fitness in en ze begint sterk op haar voeding te letten. Omdat ze graag als lichtend voorbeeld wilde dienen bracht ze vorig jaar haar eerste boek ‘Killerbody’ op de markt. De opvolger, héél toepasselijk ‘Killerbody 2’ getiteld, werd deze week geleverd en is ondertussen ook netjes ingevoerd. Fajah is atletisch gebouwd, 180 cm groot, ca. 71 kg zwaar en ze is moeder van twee kinderen: zoon Shai is 8 jaar, dochter Irem is 16 en zij heeft alvast de goede genen van haar moeder geërfd want de gelijkenis is treffend. Wie weet komt zij hier in de toekomst ook nog ooit voorbij …

Posted 27/01/2017 by ambijans in Algemeen

What the f**k, Donald!   Leave a comment

any-resemblance-to-actual-persons-living-or-dead-is-purely-coincidental

In Humo’s Pop Poll veranderde de befaamde wisselbeker in de categorie ‘Lul van het jaar’ dit jaar eindelijk van eigenaar. Ik dacht dat Bart De Wever ‘m een aantal jaar na mekaar had gewonnen, maar die moest dit jaar genoegen nemen met een bronzen plak. Hij werd grandioos afgedroogd door een bejaarde Amerikaan die toevallig het belangrijkste ambt in de hele wereld bekleedt. Donald Foemp lijkt nu al van plan om minstens de volgende jaren ook telkens de laureaat te worden in deze categorie (en dat nauwelijks één week na zijn inauguratie). Wat heeft onze pompoenkleurige cavia al bewerkstelligd op één week? Hij wil het vrijhandelsakkoord heronderhandelen, ze trokken zich terug uit een ander handelsverdrag, hij verbood buitenlandse ngo’s die abortus steunen, hij zette 5000 jobs in ons land op de helling, hij keurde oliepijpleidingen goed, hij gaat onderzoek doen naar illegale stemmen voor Clinton, de websites over klimaatverandering moeten volgens hem offline worden gehaald en hij tekende een wet die de Mexicaanse muur straks mogelijk maakt. Als klap op de voorpijl wil de man in mei een bezoek brengen aan ons land, al zou het best kunnen dat er dan een betoging wordt georganiseerd … tegen zijn komst. Om maar te zeggen: is deze man écht zinnens om zijn hele legislatuur uit te zitten? Beter nog: gaat iemand hem vroeg of laat een halt toeroepen?

Gelukkig viel er ook ander nieuws te rapen dat op onszelf van toepassing is. Zo zal ons quizteam voor zaterdag a.s. in Mol lichtjes hertekend worden nu sterkhoudster Hanne buiten strijd is en daardoor forfait moet geven. Ook van het muziekfront viel er nieuws te noteren: zo gaan we met drie collega’s nog eens naar DAAN kijken binnenkort, ook een avondje Arno behoort eventueel tot de mogelijkheden. Hetzelfde geldt voor het festival Little Waves in Genk waar o.a. Warhaus en Grandaddy de affiche sieren. Verder broeien er ook weer plannen bij de vrienden/vriendinnen van Itineris (hopelijk binnenkort witte rook). Mijn moeder is dan weer eigenares geworden van een laptop, benieuwd hoever een 80-jarige social media gewijs nog kan geraken. Seriegewijs zitten we ondertussen halfweg in seizoen 4 van ‘Boardwalk Empire’ (nog anderhalf seizoen te gaan!). Ligt hier daarna op de plank: Narcos seizoen 1. Ons literatuurlijstje heeft ook al een aantal interessante titels opgeleverd: in afwachting van enkele meer literaire werken nu bezig aan het zevende boek uit de Wallanderreeks van Henning Mankell. Als we zo blijven doorgaan, dan halen we makkelijk onze doelstelling van 40 boeken per jaar.

Posted 26/01/2017 by ambijans in Algemeen, Muziek, Politiek

Oorwurm van de week (40)   Leave a comment

dirty-projectors

Straks zit de werkweek er alweer half op en wij kunnen langzaam beginnen hunkeren naar een nieuwe editie van de Haute Quizine quiz die wij op zaterdag in Mol zullen spelen met Moedige Missers. Volgens mij spelen we met exact dezelfde ploeg als twee jaar geleden (of was het nu drie?). Ik herinner me in ieder geval dat we er een solo scoorden met Kelly Brook (die zowel door Kevin als mij werd herkend). Haar bijzondere lichaamsvormen waren daar uiteraard niet vreemd aan. We doen er nooit mee voor de prijzen (just for fun!), maar dat kan de pret nooit drukken. Soit, we gingen het vandaag alweer over muziek hebben zeker?

Little bubble – Dirty Projectors: we openen met een bijzondere band wiens muziek wel eens wordt omschreven als ‘experimentele pop’, al hebben we voor een zeer toegankelijk nummer uit hun binnenkort te verschijnen cd gekozen. Leuk weetje: enkele ex-leden van deze band vormden later o.a. Vampire Weekend en Ra Ra Riot.

Fiets – Herman Van Veen: er is geen bijzondere reden dat we deze classic uit 1970 hebben gekozen, tenzij dan dat het een mooi nummer is. Geen origineel nummer van Herman zelf maar een vertaling van Ralph McTell’s ‘Girl on a bicycle’ uit 1969.

I give you power – Arcade Fire featuring Mavis Staples: Arcade Fire staat dit jaar o.a. op Rock Werchter en Best Kept Secret en straks mogen we ook nieuw werk van hen verwachten. Dat doen ze nu alvast met dit nummer, al is niet duidelijk of dit nummer de nieuwe cd uiteindelijk zal halen. In zekere zin is het wél een anti-Trump nummer want de opbrengst ervan gaat naar mensenrechtenorganisatie ACLU, dat o.a. uitzettingen van sans-papiers voor rechtbanken zal aanvechten.

Hot thoughts – Spoon: titelnummer van hun cd die binnenkort (maart) verschijnt en waarop je onmogelijk stil kan blijven staan. De band wordt overigens steeds populairder en dat zou wel eens goed nieuws kunnen zijn voor alle Limburgers: dit is een ernstige kandidaat voor Pukkelpop 2017. Zeg dat Ambi het gezegd heeft …

Pure comedy – Father John Misty: ook naar nieuwe bijdrages van FJM is het altijd weer reikhalzend uitkijken. Het gaat uiteraard weer over leven en dood, hemel en hel of over de politieke situatie in bijvoorbeeld de United States. Ook hier een nieuwe cd eind maart (wat een topmaand gaat dat worden zeg!). Volgende week van hetzelfde laken een broek … of een rok (wij doen daar niet moeilijk over).

Posted 25/01/2017 by ambijans in Muziek