Archive for februari 2017

Dinsdagmenu Suzy Kimpen   Leave a comment

suzy-kimpen

Je kan er vandaag de dag niet meer omheen: burn-out lijkt wel een modetrend geworden. In deze lezing door Suzy Kimpen gaan we dieper in op hoe we een burn-out of een bore-out kunnen voorkomen. We vertrekken vanuit waarden en normen en bouwen verder aan de weg naar meer rust, zelfzorg en het volgen van je eigen leven. We gaan kort in op de theorie, maar je krijgt vooral tips en tricks om een burn-out te voorkomen en hoe je als mens meer kan genieten van het leven. Tijdens de lezing is er ruimte voor interactie en komen er bovendien oefeningen aan bod die je mee naar huis kan nemen. Suzy Kimpen (° 1972, opgegroeid in Zonhoven) behaalde een master in de verpleegkunde, volgde de CIGO (Consultancy in Groepen en Organisaties) opleiding aan de KUL en UHasselt en beschikt over een ruime ervaring in de zorgsector. Ze is de oprichtster van Långstrump Appreciative Coaching. In deze praktijk in Hasselt werkt zij als coach en consultant. Deze Dinsdagmenu-lezing vindt plaats in Bibliotheek Zonhoven, Kerkplein 80, 3520 Zonhoven om 20.00 uur. Gratis inkom, reserveren hoeft niet.

UPDATE

Een onderwerp en thema waar iedereen in zijn nabije of iets verdere omgeving wel eens mee wordt geconfronteerd. Vooraf hoopten we dan ook op redelijk wat geïnteresseerden al is het in praktijk steeds weer afwachten wat het gaat geven. Vanavond was het een voltreffer want ca. 60 mensen zakten af naar de bibliotheek. We gebruikten (in samenspraak met Suzy) ook de leeszaal zoals we ‘m gebruiken bij onze dinsdagmenu’s de luxe elk najaar. Vooraf  had Suzy de plek ook zelf ingericht en er haar eigen persoonlijke touch aan gegeven. Ze verwelkomde de mensen zelf, de bezoekers konden vooraf al iets te drinken nemen en daarna plaats nemen. Eigenlijk was dat een prima insteek. Al snel volstonden de 40 geplaatste stoelen niet meer en moesten er worden bij gehaald. Suzy hield het op een ca. 75 minuten durend exposé en ze deed dat op de haar typerende gedreven manier. Een heikel thema dat af en toe vrolijk en luchtig werd verpakt. Ik neem aan dat het niet de bedoeling was om saai en deprimerend over te komen, dus opzet geslaagd. Elke deelnemer kreeg nog een kaartje met een spreuk of levenswijsheid op, het bibpersoneel kreeg een gepersonaliseerde boodschap. Zo eindigde de avond met een hele hoop love and happiness en da’s uiteindelijk toch de kernboodschap die je je publiek wil meegeven. Opzet meer dan geslaagd zou ik zeggen! Hopelijk krijgt de laatste lezing van het voorjaar een even groot publiek en een even bevlogen spreker voor de kiezen, al twijfel ik daar eerlijk gezegd niet aan. Op dinsdag 18 april komt Raf Degens ons meer vertellen over de Corda Campus en hoe de site zich in de nabije toekomst verder zal ontwikkelen. Spread the word!

Posted 21/02/2017 by ambijans in Algemeen

‘Manchester by the sea’ (Kenneth Lonergan) @ Roxy   Leave a comment

manchester-by-the-sea

En wij blijven onze lezers bestoken met de belangrijkste films voor de komende Academy Awards, die komende zondag zullen worden uitgereikt. Deze film kreeg bijvoorbeeld ook zes nominaties achter zijn naam. Het verhaal? Na het plotselinge overlijden van zijn oudere broer wordt Lee Chandler aangesteld als voogd voor diens zoon. Lee keert terug naar zijn geboortedorp om voor hem te zorgen. Daar moet hij om zien te gaan met zowel zijn ex-vrouw Randi als de gemeenschap van North Shore. De regie is in handen van Kenneth Lonergan, in de belangrijkste rollen zien we o.a. Casey Affleck, Michelle WilliamsLucas Hedges en Kyle Chandler. Iedereen kan zichzelf alvast een mening vormen na het zien van deze trailer!

UPDATE

Iedereen mag mij op mijn woord geloven: ‘Manchester by the sea’ is een schitterende film, die zondag a.s. volgens mij alvast één Academy Award zal binnenrijven, want de Oscar voor ‘beste acteur’ kan enkel en alleen naar Casey Affleck gaan. Ook non-verbaal door zijn hele houding maakt hij al fors indruk. Het moet al raar lopen als we dit jaar een nóg treurigere scène dan die van het brandende huis zullen zien. Ineens wordt de hele houding van hoofdpersonage Lee duidelijk. Samen met de goedgekozen muziek is dat één van die momenten die er stevig inhakken. Mocht je denken dat het één en al treurnis is in deze prent, dan moeten we jullie ontgoochelen. Tussen de tegenslagen en pijn door wordt er regelmatig humor gehanteerd, zodat de kijkers terug op adem kunnen komen. De trage opbouw zorgt ervoor dat de film wél afklokt op ruim twee uur, maar die zittijd is dan ook zwaar de moeite!

Posted 20/02/2017 by ambijans in Film

Oorwurm van de week (43)   Leave a comment

julie-byrne

Deze rubriek is het lekkerst als we enkel en alleen over muziek kunnen leuteren. Als de gelegenheid zich voordoet, geven wij daar graag gevolg aan. Donderdagmorgen werden bijvoorbeeld een zestigtal namen gelost voor Best Kept Secret 2017. Onze bijzondere aandacht ging uiteraard naar de afsluitende zondag, waar wij kaarten voor konden scoren. Radiohead lag al vast, nu komen daar o.a. ook Aurora, James Blake, Soulwax, Ry X, Thundercat, Arab Strap, Cass McCombs en Strand of Oaks bij. Gaan helaas wél aan ons voorbij omdat ze op één van de twee andere dagen staan geprogrammeerd: Run The Jewels, Weval, Agnes Obel, Jenny Hval, Arcade Fire, Wild Beasts, Whitney, Mitski en Stuff.

I live now as a singer – Julie Byrne: wij durven al eens starten met een mooi kind. Het wordt nóg beter als die mooie meid wordt vergeleken met Cat Power en Joni Mitchell. In 2014 kwam ze met haar debuutcd en begin dit jaar was de opvolger een feit. Een vleugje ambient gecombineerd met dreampop, meer moet dat soms niet zijn!

Redbone – Childish Gambino: toevallig is er een dubbele reden om dit nummer te posten deze week. Ten eerste hoorde ik ‘m toevallig op Radio 1 voorbijkomen en reden nummer twee is het feit dat ik ondertussen zeven van de tien afleveringen heb gezien van de tv-serie ‘Atlanta’, gemaakt door Donald Glover aka Childish Gambino.

Beverly Laurel – Tame Impala: onze classic van deze week is vrij recent (2012) en is een bonustrack op ‘Lonerism’. Toch zal het heel wat mensen die tv kijken bekend in de oren klinken, zeker als je niet uitgesteld kijkt en ook de reclameblokken meepikt. Het nummer wordt nl. gebruikt bij de voorstelling van de nieuwe Renault Mégane.

Do it again – Soldout: het was weer eventjes stil rond dit Brusselse electroduo, maar op 10 maart komt hun nieuwe cd ‘Forever’ uit. Voor de eerste single krijgen ze alvast wat hulp van de heren van Goose.

Automaton – Jamiroquai: ook één van onze favoriete Britse artiesten was eventjes van de radar verdwenen, but hey he’s back … en hoe! Wij vinden het titelnummer van de eind maart te verschijnen nieuwe cd een ijzersterke track die een beetje de allure van Daft Punk heeft. Welcome back Jay Kay!

Posted 19/02/2017 by ambijans in Muziek

‘Moord in België’ (Guy Van Gestel)   Leave a comment

guy-van-gestel

De gruwelijke misdaden van Marc Dutroux, die resulteerden in de Witte Mars, veranderden ons land diepgaand. Maar Dutroux is geen alleenstaand geval. In ‘Moord in België’ staan seriemoorden en passionele drama’s centraal. Voor de ene is doden een verslavende kick, voor de andere het gevolg van onbesuisde liefde die omslaat in blinde haat. Hoe verschillend Els Clottemans, Freddy Horion, Ronald Janssen of Andras Pandy ook zijn: hun misdaden beroeren de hele samenleving. Aan de hand van hun strafdossier wordt het parcours van veertig van de beruchtste criminelen in detail uit de doeken gedaan. Hoe werden zij de monsters die we kennen? Auteur Guy Van Gestel is journalist (o.a. bij ‘Dag Allemaal’) die in het verleden een aantal boeken schreef over gezondheid, maar die deze keer iets publiceert over bekende misdadigers in ons land. Het boek is terug te vinden in de boekhandel maar uiteraard ook in een aantal Vlaamse bibliotheken. Niet altijd de meest gezellige kost vrees ik, maar er is vast een publiek voor.

Posted 18/02/2017 by ambijans in Literatuur

Babe van de week (6) Jenny Rogneby   Leave a comment

jenny-rogneby-black-is-beautiful

‘Babe van de week’ is een rubriek, die net zo eenvoudig klinkt als ie eruit ziet. Iedere week stellen wij een (jonge)dame aan jullie voor die om een bijzondere, buitenissige en daardoor wellicht volstrekt onbelangrijke reden het nieuws, de boekskes of Ambijans’s Blog heeft gehaald. Binnen (on)afzienbare tijd heeft elke meelezende man hier een pak nieuwe ‘vriendinnen’ gemaakt, beloofd! Waar het begint weten we nu al, waar het eindigt …

Jenny Rogneby is een 42-jarige Zweedse die kan terugblikken op een hele mooie carrière. Ze werd geboren in Ethiopië maar werd als baby geadopteerd door een Zweeds koppel. Op vijfjarige leeftijd nam ze piano -en danslessen die haar langzaam maar zeker naar een carrière als popartieste leidden. In Zweden is ze nog steeds een bekende zangeres. Als hoogtepunt ziet ze zelf de dag dat ze in het voorprogramma mocht staan van wijlen Michael Jackson (voor 80.000 toeschouwers in Estland). Toch bleef ze niet louter bij het zingen hangen. Ze ging verder studeren en werd uiteindelijk criminologe. Zo werkte ze een tijdje bij de politie in Stockholm en dat leverde blijkbaar zoveel interessante stof op dat ze besloot om schrijfster te worden van spannende verhalen. Ze zegde haar baan in de Zweedse hoofdstad op, verkocht haar hele hebben en houden en verkaste naar het zonnige Malta. In 2014 kwam haar eerste detective op de markt, die draait rond de vrouwelijke politie-inspecteur Leona Lindberg. Eind vorige maand werd deel 2 uit de reeks bij ons geleverd (ondertussen allebei terug te vinden in de allerbeste bibliotheek van Midden-Limburg). De vertaalrechten van haar boeken zijn ondertussen aan een flink aantal landen verkocht. Er is zelfs een mogelijkheid dat haar verhalen straks worden verfilmd en de volgende Scandinavische topthrillerreeks opleveren. Iets om in de gaten te houden dus!

Posted 17/02/2017 by ambijans in Babes

‘Nocturnal animals’ (Tom Ford)   Leave a comment

nocturnal-animals

Het is bijna twintig jaar geleden dat Susan Morrow (Amy Adams) haar eerste man, de ongepubliceerde schrijver Edward Sheffield (Jake Gyllenhaal), verliet. Inmiddels is ze een succesvol kunstenaar en getrouwd met een rijke echtgenoot. Op een dag ontvangt ze een manuscript van haar ex-man. Susan wordt opgezogen in de roman, die beschrijft hoe een vakantie van een gezin een vreselijke en gewelddadige wending krijgt. Het verhaal doet bij Susan herinneringen naar boven komen over haar eerste huwelijk en confronteert haar met een ongemakkelijke waarheid over zichzelf. De regie is in handen van Tom Ford. Over de film zelf kunnen we vrij kort zijn: die vond ik eigenlijk prima, al vond ik het einde ietwat onbevredigend. Maar dat zal misschien ook het gevolg zijn van de beeldspraak die er in de film zit: het boek toont aan dat de ex en dochter van Edward voor hem niet meer bestaan en plots uit zijn leven zijn weggerukt. Dus schrijft hij een boek dat hij opstuurt als een soort van wraakactie op zijn ex. De personages zijn op zoek naar zichzelf: zij wil bijvoorbeeld niet op haar moeder lijken (en lijkt daar toch op af te stevenen), hij wil niet zwak zijn (maar toch verliest hij zijn vrouw). Verder heeft de film een hele goeie soundtrack (van de hand van Abel Korzeniowski) en wil ik ook even aanstippen dat de bijrollen van Michael Shannon (stilaan één van mijn favoriete acteurs!) en Aaron Taylor-Johnson er best mochten wezen. We gaan eruit met de gebruikelijke trailer!

Posted 16/02/2017 by ambijans in Film

‘Alternative soundtrack for Nosferatu’ (Buscemi & Michel Bisceglia) @ CCHA   Leave a comment

buscemi-bisceglia

Onze blog was nauwelijks één week oud, toen wij in november 2008 een soortgelijke voorstelling bezochten in CCHA door exact dezelfde artiesten. Toen ging het om de begeleidende muziek bij Dziga Vertov’s ‘Man with a movie camera’ uit 1929. Een heuse meevaller vonden wij. We hoopten stiekem dat beide heren hun muziek op cd zouden zetten en dat gebeurde prompt in 2009. Deze keer nemen zij de horrorklassieker ‘Nosferatu’ onder handen. Dirk Swartenbroekx is vooral bekend van zijn zwoele beats als Buscemi. Maar hij experimenteert voortdurend met andere genres. Michel Bisceglia ontpopte zich de voorbije jaren als een succesvol filmcomponist met o.a. ‘Marina’ en het winnen van een World Soundtrack award. Het verhaal rond deze stille film uit 1922 is bijna even sensationeel als de film zelf. Regisseur Murnau baseerde de plot zonder toestemming op ‘Dracula’ van Stoker waarna de film niet vertoond mocht worden en de originele filmbanden deels verloren gingen. Desondanks werd het één van de grootste klassiekers uit de filmgeschiedenis én een voorloper van het horrorgenre.

UPDATE

Vooraf hadden we al bijna kunnen voorspellen dat deze performance helemaal los zou lopen, de vorige doortocht uit 2008 indachtig en dat bleek inderdaad zo te zijn. Deze keer kregen beide heren nog hulp van drie extra muzikanten. Het is werkelijk een huzarenstukje als je ziet dat bij deze stille film zelfs een zich openende deur, een bel, een huilende vrouw of een duik in het water hun eigen geluid mee krijgen tijdens het concert. De muziek ging van ingetogen stukken tot uptempo jazz en van wereldmuziek naar drum ‘n’ bassachtige intermezzo’s. Het dient gezegd: die ca. 100 minuten zijn werkelijk omgevlogen. Hopelijk gooien ze ook deze samenwerking op cd. De firma dankt jullie alvast!

Posted 15/02/2017 by ambijans in Film, Muziek