Archive for 22/03/2017

Flying Horseman @ C-Mine   Leave a comment

flying horseman

Flying Horseman is de groep rond zanger, gitarist en songschrijver Bert Dockx (Dans Dans en Strand). Hun laatste album ‘Night is long’ werd o.a. door Focus Knack tot beste Belgische album van 2015 gekroond, hetgeen gevolgd werd door een sterke reeks concerten o.a. op Pukkelpop. De groep manifesteert zich steeds meer als een zeskoppig organisme met één hartslag en één zenuwstelsel. Een uniek en mysterieus verbond tussen Milan Warmoeskerken (zie ook: Mittland Och Leo), de zussen Loesje en Martha Maieu (Blackie & the Oohoos), bassist Mattias Cré (In-Kata) en de magische drummer Alfredo Bravo (Capsule). Begin 2017 ging Flying Horseman zes weken in residentie in De Singel Internationale Kunstcampus waar er gewerkt werd aan een gloednieuw project. Het sextet nam zich voor om een set te creëren waarin hun muzikale en thematische obsessies vrij spel kregen en waarin de verschillende bandleden individueel meer dan ooit in de schijnwerpers kwamen te staan. Verwacht je aan een ononderbroken muziekstuk met een uitgekiende visuele omkadering, waarin songs clashen met epische instrumentals en waarin maatschappelijk engagement, woede, verontwaardiging en revolutionaire geestdrift hand in hand gaan met existentiële besognes en de intiemste verlangens. ‘ROOMS/RUINS’ is een poging om de dromen en angsten van deze zes dolende zielen zo naakt en confronterend mogelijk te verklanken en te vertalen naar een podium. De emotionele diepgang en zielkervende sfeerschepping die Flying Horseman als handelsmerk heeft, zorgt steevast voor een bloedstollend mooie luisterervaring. Zelden wordt muziek zo op het scherp van de snee gebracht. Eén van de beste Belgische live-bands (zeggen we er dan spontaan zelf nog bij). Voor mij persoonlijk is het mijn tweede concert van Flying Horseman. Ik zag hen in september 2012 ooit in het voorprogramma van Wovenhand.

UPDATE

Wij belandden woensdagavond nog op de nipper in de knusse, kleine zaal van C-Mine. Gedurende anderhalf uur werden we ter plekke ondergedompeld in de sfeer van Flying Horseman, dat (zelfs na enkele kleine mankementjes zoals een gesprongen snaar) onversaagd door bleef gaan. Wat we hoorden klonk alleszins goed maar totaal onbekend (logisch, want ze gaan tijdens de zomermaanden de studio in om van deze nieuwe nummers een cd-opname te maken). Dus geen spontaan herkenningsapplaus of enthousiaste kreten bij het aanwezige publiek, tenzij we enkele overijverige babbelaars achteraan als onnodige distortion mogen beschouwen. Nee, met die nieuwe cd komt het straks helemaal goed weten wij nu al! De bis eindigde met ‘Brother’ (uit ‘Night is long’ van 2015). Fijn avondje in Genk, dat volgende maand een mooi vervolg krijgt in de vorm van het festival Little Waves.

Posted 22/03/2017 by ambijans in Muziek