500 nummers die ik liever niet meer wil horen (13)   Leave a comment

Elk nadeel heb zijn voordeel

Omdat we geen geduld hebben én omdat het gewoon kan krijg je vandaag al een vervolg op onze ‘Wat een vreselijke plaat is dat nu weer!’ rubriek. Deze week zal voorbijgaan als een heel rustige. Op dinsdag hebben we de auto nog eens gewassen (jawel!) en vrijdag a.s. gaan we quizzen in Tessenderlo (opnieuw aan tafel bij Moordgat/WvA). Donderdag na het werk heb ik nog een heus karweitje voor de boeg: grasmaaien voor én achter want de tuinman komt vrijdag langs. Vraag me niet wat die man exact komt doen, want ik heb er het raden naar. Het gras moet zéér kort worden gemaaid. Aanmoedigingen zijn zéér welkom! 😉 Seriegewijs zijn we sinds vorige week eindelijk door de hele reeks van ‘Boardwalk Empire’ geraakt. Dat laten we onmiddellijk volgen door het laatste seizoen van ‘Banshee’. We hebben onszelf ook nog een concertje cadeau gedaan: eind april gaan we naar J. Bernardt kijken in het Depot in Leuven. Daardoor zitten we meteen terug bij het onderwerp van vandaag: muziek!

121. Lady in red – Chris de Burgh : om één of andere reden moet ik altijd aan de even waardeloze prent ‘The Woman in Red’ (1984) denken, al had die film wél nog Kelly LeBrock waaraan we ons konden vergapen. Deze Ierse singer-songwriter had in 1986 gelukkig slechts één wereldhit, een regelrecht flutnummer. Naar het schijnt klimt de zanger wel eens in zijn pen, als hij kritiek krijgt. Laat maar komen, Chris! 😉

122. How you remind me – Nickelback : enkele jaren geleden verscheen er op Facebook een linkje waardoor gebruikers hun vriendenlijst op een effectieve manier konden uitdunnen. Doe vooral zelf de test eens en kijk wat het oplevert. 😀

123. More than words – Extreme : Amerikaanse hardrockers die in 1991 met een kleffe ballad een nummer 1 hit weten te scoren. In 1996 was hun succes zo gekelderd dat ze er de brui aan gaven. Elf heerlijke Extremeloze jaren volgden tot de band in 2007 aan een tweede leven begon.

124. Only you – Flying Pickets : deze Britse voorloper van ons eigen Voice Male slaagde erin om in 1983 middels een a capella cover de goede naam van Yazoo te bezoedelen. Het was toen een pijniging voor eenieders gehoor en dat is het heden ten dage nog steeds.

125. What’s up – 4 Non Blondes : Toon Hermansgewijs kunnen we hier ongeveer zeggen ‘Hun eerste én tevens laatste hit scoorden ze in 1993’. Hun zangeres verliet één jaar later de band om aan een solocarrière te beginnen, de rest besloot gelukkig ook dat het welletjes was geweest. Het is weinigen gegeven om op hun hoogtepunt te stoppen, maar deze dames deden het!

126. Total eclipse of the heart – Bonnie Tyler : wordt omwille van haar schuurpapieren stemgeluid wel eens ‘de schorre’ genoemd (enkel door vrienden en vriendinnen). Later werd er zelfs een provinciaal recreatiedomein in Boom naar haar genoemd, waar jaarlijks een sprookjesfestival voor kermisdancers doorgaat. In 1982 scoorde ze met dit nummer in nogal wat landen een nummer 1 hit. In 2013 mocht ze naar het Eurovisiesongfestival maar haar 19de plaats is even memorabel als nummer 126 uit deze lijst.

127. Yes sir, I can boogie – Baccara : in de categorie ‘zo slecht dat het eigenlijk weer goed wordt’ (zeker als wij zelf de toegelaten promillegrens ruim overschreden hebben). In 1977 vloog deze kraker ruim 16 miljoen keer over de toonbanken. Er werd in die jaren dan ook flink wat afgezopen.

128. Hélène – Roch Voisine : Canadese singer-songwriter die in 1989 voor nogal wat krijsende vrouwen zorgde. Zijn looks zaten daar voor iets tussen naar het schijnt. Die duizenden mannen die ook krijsten (maar dan van pure onmacht!) werden uiteraard helemaal aan hun lot overgelaten.

129. Le vent nous portera – Noir Désir : Franse rockband, die zeker in eigen land waanzinnig populair was. Ik heb het écht geprobeerd, maar hun bekendste hit uit 2001 heb ik nooit kunnen appreciëren. Zanger Bertrand Cantat bleef echter niet van grote drama’s gespaard. Bij een ruzie in een hotel in Vilnius sloeg hij zijn vriendin (de Franse actrice Marie Trintignant) dood in 2003. In 2004 werd hij veroordeeld tot acht jaar cel, maar hij kwam vervroegd vrij eind 2007. Drie jaar later pleegde zijn ex-echtgenote zelfmoord in het huis waarin hij die nacht ook verbleef. Later op het jaar splitte Noir Désir.

130. Driver’s seat – Sniff ‘n’ The Tears : deze Britten scoorden hiermee in onze contreien de eerste keer een hit in 1980. In 1991 werd het heruitgebracht nadat het nummer was opgedoken in een commercial van Pioneer. Deze keer steeg het nummer door naar de nummer 1 positie.

Advertenties

Posted 28/03/2017 by ambijans in Muziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: