500 nummers die ik liever niet meer wil horen (18)   Leave a comment

goed advies voor de nieuwe week

Je krijgt deze editie één dag eerder omwille van de feestdag die er morgen aankomt. De eerste van elke maand houden we traditioneel altijd vrij om wat nieuwe muziek in de kijker te zetten, maar da’s dus voor morgen. We hadden een relatief rustige week met een concert op woensdag (J. Bernardt), een D-quiz op donderdagavond (Boerenhofquiz in Tielt-Winge, vierde plaats) en een rustig weekend waarin er werd gewerkt in de bib. Wij zitten ondertussen weer volop in een aantal tv-series: we hebben seizoen 1 van ‘The Leftovers’ gezien, volgen het derde seizoen van ‘Better Call Saul’, kijken tussendoor afleveringen van het derde seizoen van ‘Treme’ afgewisseld met de eerste twee afleveringen van het derde seizoen van ‘Fargo’. En er werd ook gevoetbald dit weekend: één helft van Genk gezien, Las Palmas-Atletico Madrid (hele wedstrijd) en Espanyol-Barcelona (hele wedstrijd). Ontspannen noemen ze dat … een mens moet wel na de tien tracks hieronder! 😉

171. Dragosteia din tei – O-Zone : in wezen maakt de taal waarin je zingt weinig uit, maar laat het ons er toch maar op houden dat we niemand zullen aanmoedigen om een nummer in het Roemeens op te nemen. Een Moldavisch duo waagde zich er in de zomer van 2004 aan, iets later werd het onding zelfs gecoverd door landgenoot Haiducii, die vrolijk meelifte op het succes. Bij ons scoorde dit lied over lindebomen (I kid you not!) ei zo na een nummer 1 notering, iets waar ze in de rest van Europa makkelijker in slaagden.

172. You don’t know – Milow : de genaamde Jonathan Vandenbroeck, een middertiger uit het Leuvense, zal er zijn slaap niet voor laten dat ik hem niet kan luchten want de man boert vrij aardig. Als je jezelf een strandhuis van 3 miljoen euro in Venice Beach kan permitteren dan ben je officieel ‘geslaagd’ in het leven. Gelukkig heeft elke radio een uitknop!

173. Grease megamix – John Travolta & Olivia Newton-John : ik heb alleen iets tegen dit nummer, niets tegen de uitvoerders ervan. Travolta kon een aardig stukje acteren en Olijfje was toch één van die natte jongensdromen eind jaren ’70, begin jaren ’80. Al was ondergetekende tussen zijn zesde en negende levensjaar eigenlijk nog véél te groen achter zijn oren, eerlijk is eerlijk!

174. Dos cervezas – Tom Waes : voor Waes was het ook een uit de hand gelopen grap dus laat dat gewoon zo blijven tot het einde der tijden. Een grap die hem in 2010 wél mooi een nagelnieuwe Porsche opleverde. Waarmee is bewezen dat een ‘idee’ nooit te onnozel kan zijn om in de praktijk te brengen.

175. On and on – X-Session : vorig jaar zag ik op een quiz in Laakdal iemand helemaal uit zijn dak gaan op dit nummer. Dat kon maar twee dingen betekenen: a) de kerel in kwestie was al in zwaar benevelde toestand of b) hij had zijn pillekes nog niet gepakt. Beide antwoorden bleken na navraag correct te zijn. Een kraker uit 1999 met één klein lichtpuntje dat Gina Brondeel heette.

176. Que sera mi vida – Gibson Brothers : drie muzikale broers uit Martinique die reeds op jonge leeftijd naar Frankrijk emigreerden en die eind jaren ’70 en begin jaren ’80 enkele danshitjes scoorden. Onze keuze viel op een nummer uit 1980.

177. Sun of Jamaica – Goombay Dance Band : altijd gedacht dat deze band uit Duitsland kwam? In dat geval een bank naar voor én een kus van hun blonde zanger. Denk Caraïbische muziek en een beetje limbodansen terwijl je met brandende toortsen rondloopt. Levensgevaarlijk uiteraard … dit deuntje uit 1980, vooral na langdurige blootstelling ervan aan je oren.

178. Manuel goodbye – Audrey Landers : soapactrice die tussen 1981 en 1984 een rol speelde in het in die tijden mateloos populaire ‘Dallas’. Dit was haar eerste hitje dat ze in 1983 scoorde. De muziek legde haar geen windeieren want ze haalde tien gouden platen, vier gouden stuks en twee platina exemplaren.

179. Tu es foutu – In-Grid : Italiaanse zangeres die volgens mijn bronnen eurotrance maakt, al zou eurotrash ook een toepasselijke naam kunnen zijn. Vanaf het moment dat ik die vreselijke accordeon in het begin hoor krijg ik het al deftig op mijn heupen. Dit stukje muzak zag het levenslicht in 2003. Ideaal muzakje om mensen net vóór sluitingstijd uit een supermarkt te krijgen!

180. Ballade pour Adeline – Richard Clayderman : ik kan zeker genieten van klassieke muziek, maar dan bedoel ik niet het genre ‘populair klassiek’. Niet ‘populair’ als in ‘bekend’ maar eerder ‘de zeemzoete variant’, die het goed doet in homes met demente bejaarden of als wachtdeuntjes van call centers e.d. Clayderman produceert waardeloze troep, maar dan wél goed verkopende waardeloze troep. 22 miljoen exemplaren verkocht in 38 landen, nou moe! Het lijkt een beetje bij de haren getrokken, maar toch is hij daarmee de succesvolste pianist aller tijden. Don’t play it again, Richard!

Advertenties

Posted 30/04/2017 by ambijans in Muziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: