Archive for 08/05/2017

500 nummers die ik liever niet meer wil horen (19)   Leave a comment

weer 10 nummers om snel te vergeten

We maken van de gelegenheid gebruik om hier al kort onze volgende week in te leiden. De week begint traag maar vanaf woensdag komt daar iets meer beweging in want die avond gaan we in MOD naar DAAN kijken. Het weekend hebben we weer voorbehouden voor enkele quizzen: vrijdagavond zitten we in Herentals (Dorpelquiz), zaterdagavond in Tessenderlo (Overtime quiz). Zondag is het o.a. Moederdag. Maar het allerbelangrijkste zijn natuurlijk onze wekelijkse tien muziekjes, die we hier aan vriend én vijand voorschotelen. Bij voorkeur in kleine porties consumeren om darm -en andere klachten tot een strikt minimum te herleiden. 😉

181. Far from over – Frank Stallone : de jongere broer van de iets bekendere Sylvester begon ooit als Frank Sinatra imitator. Dit komt uit de film ‘Staying Alive’ die in 1983 in de zalen speelde. Het niveau is ongeveer even hoog als alle C-films waarin zijn oudere broer acteerde.

182. Il volo – Zucchero : Italië mag dan een prachtig vakantieland zijn, toch werden er ook hier ware misbaksels uitgebracht op muzikaal gebied. Dit komt ergens uit 1996 en het is iets om vliegensvlug te vergeten.

183. Please release me – Engelbert Humperdinck : omdat we ook de Rimpelrockers dezer wereld willen laten meedelen in de malaise hebben we uiteraard een plaats vrij voor deze net 81 jaar oud geworden crooner. In 2012 stuurde het Verenigd Koninkrijk hem naar het Eurovisiesongfestival en dat leverde hem een verdienstelijke voorlaatste plek op. De Britten waren dat jaar wél rechtstreeks geplaatst voor de finale, een niet onbelangrijk detail.

184. Comment ça va – The Shorts : een bende 17-jarige knulletjes scoorden in 1983 met de bestverkochte plaat in Nederland dat jaar. Opvolger ‘Je suis tu es’ werd nog geapprecieerd omwille van de sterk filosofische inslag maar alles wat daarna kwam flopte grandioos. Genoeg reden om er ergens in 1987 mee te kappen.

185. Cinema – Ice MC : Ice zat oorspronkelijk in de breakdance scene, maar besloot zich later aan een zangcarrière te wagen. In 1990 scoorde hij een hit door een achtergrondmuziekje te gebruiken en daarover gewoon de namen van acteurs en actrices te schreeuwen. Zou zich tegenwoordig nuttig(er) maken als schilder blijkbaar. Hij verft geen huizen maar verkoopt schilderijen via zijn website.

186. Looking for freedom – David Hasselhoff : in zijn gloriedagen was hij Michael Knight die samen met KITT de misdaad bestreed. Daarna liep hij met rondborstige dames op het strand in ‘Baywatch’ en tussendoor scoorde hij in 1989 een dikke hit. Gek genoeg werd zijn zangcarrière enkel door Duitsers naar waarde geschat. Je zou voor minder in een alcoholverslaving sukkelen. Sinds 2009 zou hij weer op het rechte pad (no pun intended!) zijn.

187. Kom van dat dak af – Peter Koelewijn : in 1960 kropen veel mensen van pure ellende op hun dak toen deze man met zijn Rockets muziek begon te maken. En hoe hard hij ook gilde dat ze naar beneden moesten komen, het gebeurde gewoon niet. Nu zou Koelewijn daar gegarandeerd een GASboete voor krijgen, maar in de sixties liet men véél meer toe.

188. The most beautiful girl – Charlie Rich : de zanger in kwestie zou twee hitjes hebben gehad, waarvan dit nummer het vrij aardig deed in ons land in het gezegende jaar 1973. Het mooiste meisje van toen zal anno 2017 vermoedelijk nóg veel meer van haar pluimen hebben verloren.

189. Snollebolleke – Snollebollekes : recente rotzooi uit 2014 die het o.a. goed doet op studentenfeestjes, après skitoestanden, op carnavalbals, in voetbalstadions en op plekken waar ‘de goede smaak’ nog niet is ingeburgerd. Vreemd genoeg scoorde dit nummer bij ons, maar deed het weinig of niets in Nederland. Misschien geen WK voetbal voor Oranje, maar wél meer verstand van muziek!

190. I wanna be a hippy – Technohead : happy hardcore (ik verzin het niet!) maar sommige mensen noemen het ook wel eens hersenloze gabbermuziek (een term die de lading beter dekt). De muziek is van de hand van een Brits koppel dat vanaf 1985 onder verschillende pseudoniemen probeert te scoren in de dancewereld. De vrouwelijke helft van het duo (Lee Newman) kan echter niet lang genieten van het succes want enkele weken na deze release in 1995 overlijdt ze aan kanker.

Posted 08/05/2017 by ambijans in Muziek