Archive for 24/07/2017

500 nummers die ik liever niet meer wil horen (31)   Leave a comment

en het blijft maar komen ...

Wat hebben we onthouden van de afgelopen dagen? Donderdagavond speelden we de Pelter Skelter zomerquiz (aan tafel bij Happy Ending) en dat leverde ons een verdienstelijke zesde plaats op. Een bij momenten pittig quizje, maar ik speel die eigenlijk het liefst omdat het wel goed zat qua tempo en afwisseling. De akoestiek zal het eeuwige euvel blijven, maar daar had elke ploeg evenveel last van. Zaterdagavond zag ik hoe Anderlecht (na een sterke tweede helft) de Supercup won tegen Zulte Waregem. Tussendoor was het voor ons bingewatchen qua tv-series: zo zijn we al een flink stuk gevorderd in seizoen twee van ‘Game of Thrones’ en we zijn ook bijna door het eerste seizoen van ‘Westworld’. En we zijn ook back on track voor wat betreft onze leeschallenge bij Goodreads. Wij besteden onze tijd vrij nuttig (vinden we zelf). Wie héél depressief wil worden doen we gegarandeerd een plezier met de tien songs hieronder.

301. Vlieg met me mee (naar de regenboog) – Paul De Leeuw : over zijn verdiensten als tv-persoonlijkheid gaan we hier geen maatschappelijk debat ontketenen, maar dit muziekje uit 1992 (een kwarteeuw oud ondertussen) geeft mij de kriebels. Ik wil dan spontaan mensen wurgen of ergens gaan braken in de bosjes (als we in de vrije natuur zitten).

302. Mmm mmm mmm mmm – Crash Test Dummies : luister naar dit schijfje uit 1993 en je hebt weer een uitstekend voorbeeld van een one hit wonder. Ik word trouwens gevolgd in mijn bewering dat dit een vreselijk lied is. Het stond ooit op nummer 15 in VH1’s ’50 most awesomely bad songs ever’ en het figureerde ook in een zelfde soort lijstje van muziekmagazine Rolling Stone.

303. Oh Julie – Shakin’ Stevens : deze Brit was de bestverkopende Britse musicus in de jaren ’80 en wij durven ‘m gerust ‘the poor man’s Elvis’ noemen zonder dat daar een zweem van dédain in doorklinkt omdat hij ook Elvis speelde in de gelijknamige musical. Wij gingen voor een hitje uit 1982, al klinken zijn andere riedeltjes veelal hetzelfde.

304. Endless love – Diana Ross & Lionel Richie : ik ben sowieso geen liefhebber van trage slepers (slows genoemd) omdat ze soms zo zeemzoet klinken dat je er spontaan een kleffe bek van krijgt. Voor de volledigheid: dit nummer was de titelsong van een film uit 1981.

305. Walk on water – Milk Inc. : verrekt moeilijke keuze om het allerslechtste van dit duo te spotten wegens het bezitten van een ‘volstrekt inwisselbaar oeuvre’. Linda Mertens is nochtans een plaatje, maar ze kan niet verhinderen dat dit in mijn lijstje komt. Het is gefabriceerd in 2000 zeggen we er nog even bij.

306. De Kabouterdans – Kabouter Plop : het is me altijd weer een raadsel waarom volwassen mensen zich tijdens feestjes volledig laten gaan bij het hersenloos entertainment van Studio 100. Dichter kan je niet meer bij het IQ van Eddy Wally zaliger (78!) geraken. Shocking people since 2000!

307. Als de nacht verdwijnt – Jan Smit : als uk van 12 brak hij door met een lied over zijn oma en daarna ging het van kwaad naar erger (al bestaan er mensen die dat ontkennen). Dit vehikel uit 2004 was nochtans geen bijster grote hit, maar blijft in eenieders geheugen hangen door het hoge meezinggehalte.

308. Dolce vita – Ryan Paris : ik mag mezelf toch wel het levende bewijs noemen dat je (wanneer je eindelijk tot de jaren van verstand komt) vanzelf een goeie muzieksmaak ontwikkelt. In 1983 (ik was amper 11!) was dit mijn allereerste single (van Italiaanse makelij) die ik ooit kocht. Ik had ook kunnen beweren dat het iets van Pink Floyd of Bonzo Dog Doo-Dah Band was, maar niemand zou mij hebben geloofd. 😉

309. Life – Des’ree : om één of andere reden dicht ik dit nummer uit 2000 een hoge Radio 2 factor toe. In andere woorden: dit nummer behoort tot de risicoloze eenheidsworst die deze radiozender zo kenmerkt. In 1998 stond deze Britse zangeres eventjes op één geparkeerd met dit nummer.

310. Mr. Blue – René Klijn : twee keer Paul De Leeuw voor de prijs van één. Deze cover van Yazoo werd in Nederland de bestverkochte single van 1993, de opbrengst ervan ging naar de AIDS-stichting. Klijn was lid van boysband Bam to Bam Bam, hij overleed datzelfde jaar op 31-jarige leeftijd aan de gevolgen van de ziekte.

Posted 24/07/2017 by ambijans in Muziek