Archive for augustus 2017

Rain in Spain   Leave a comment

spaanse regen op Belgische vakantiewegen

Het werd hier vorig weekend al in het lang en in het breed aangekondigd: het zou wel eens een paar stevige regendagen kunnen gieten in het immer zonnige zuiden van Spanje en we mogen zeggen dat we dit keer actief deelnemer zijn geweest in een klank -en lichtspektakel zoals we er in ons Belgenlandje wel vaker zien maar dat naar Spaanse maatstaven wellicht ongezien was. Ramen die plots openwaaiden, zware windstoten, bakken water die uit de lucht vielen, … ik moet er wellicht geen tekening bij maken. Toen het rampenplan was afgekondigd zaten we op ons dieptepunt aan ca. 20 graden Celsius, dus een verschil van meer dan tien graden met de normale temperatuur hier. Als je van buiten naar binnen wandelde voelde het aan alsof je vanuit de koude een verwarmd huis binnenliep. Al een geluk dat de warmte binnen goed werd vastgehouden, in uiterste nood hebben we uiteraard nog altijd airco. Ik verwacht vanaf vandaag terug normale toestanden. Eergisteravond viel hier trouwens ook de televisie uit rond 21u30. Hoe zeggen ze dat weer? Een ongeluk komt nooit alleen? Wij trokken ons dus terug om ergens een potje te gaan bidden, in de hoop dat de heilige geest onze gebeden zou verhoren en meteen actie zou ondernemen. Hij zond ons Jeroen, een Nederlandse tv-monteur die wat testjes deed, een kabeltje verving en ervoor zorgde dat alles hier weer werkt. Nu kunnen we straks hopelijk alsnog twee keer van onze Rode Duivels genieten. Gelukkig hadden we in tijden van nood voldoende back-up: we hebben genoeg literatuur (met een grote L) meegebracht, enkele films en een paar series. Zo zijn we volledig rond met Game of Thrones (nu is het aftellen naar de ontknoping in 2018!) en hebben we nog twee afleveringen van Twin Peaks in het verschiet. Ik ben trouwens ook door seizoen 3 van ‘The Americans’ geraakt en hopelijk ga ik straks ook lovend kunnen spreken over een serietip die naar de naam ‘The Handmaid’s Tale’ luistert. Maar eerst nog snel een zonnedansje doen!

Advertenties

Posted 31/08/2017 by ambijans in Reizen

Oorwurm van de week (69)   Leave a comment

Sheila E.

Onze Spaanse maandag brachten wij grotendeels door in het naburige shoppingcenter La Zenia Boulevard. Omdat naar het strand trekken iets te veel risico’s inhield (gevaar voor regenbuien) kozen we voor dit leuke alternatief. Het werd ook een overwegend grijze dag met hier en daar een druppel, maar af en toe kwam ook de zon voorzichtig piepen. ’s Middags aten we iets bij Che’s!!! Argentinian Grill House, daarna volgde deel twee van ons shoppingavontuur. Bij thuiskomst werd er zelfs nog gezwommen. Dat was dinsdag eigenlijk nauwelijks mogelijk. Voormiddag enkele fameuze buien vergezeld van stevige donderroffels, namiddag klaarde het eventjes op (twee moedige dames doken hier zelfs nog in het zwembad!), maar later was het alweer bewolkt. Later op de avond kregen we zelfs stevig Belgisch aanvoelend stormweer over ons heen. Ook vandaag zullen we nog een regenachtige dag beleven, iets wat ze hier gota fria noemen. Vanaf donderdag krijgen we hier in principe weer zon, dus we moeten gewoon geduldig zijn! We doen dat dan maar met de oorwurmen hieronder.

America – Sheila E.: dat we bij het beluisteren van de nieuwe single van deze dame onmiddellijk de link leggen met wijlen Prince is haast onvermijdelijk want ze werkten in het verleden intensief samen. Saxofoonhulp komt er van de Nederlandse blondine Candy Dulfer. ‘Iconic’ ligt vanaf overmorgen in de winkel.

A slow unfolding of wings – And So I Watch You From Afar: instrumentale gitaarmuziek die wij wel lusten, want we zagen ze ondertussen al live aan het werk. Wat we mogen verwachten van hun nieuwe cd ‘The endless shimmering’ die in oktober verschijnt? Een voortzetting van hun vroeger werk vaneigens.

Dear life – Beck: in oktober komt er een nieuwe cd op de markt van onze favoriete slacker. Vorig jaar was er al een hele goeie vooruitgeschoven single die een nogal hoge wow-factor had, toevallig ook de titel ervan. ‘Colors’ verschijnt op 13 oktober a.s.

My children – Protomartyr: muziek waarvoor je iets meer moeite moet doen om ernaar te luisteren (omdat ze niet zo radiovriendelijk klinkt), maar die zeker zal worden gewaardeerd door een aantal luisteraars. De band wordt in het postpunkvak gestoken, voor liefhebbers van o.a. Wire, Pere Ubu en The Fall. De band bestaat sinds 2008 en eind september verschijnt hun vierde full cd ‘Relatives in descent’.

Thinking about you all the time – Zita Swoon: onze classic vandaag dateert van 2004 en is van Belgische makelij. Het nummer was o.a. terug te vinden op ‘A song about a girls’, een schrijffout die er bewust insloop omdat Stef Kamil Carlens die ergens was tegengekomen. Tot volgende week!

Posted 30/08/2017 by ambijans in Muziek

De top 100 tv-series (13) Lost (2004-2010)   Leave a comment

lost

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de beste tv-reeksen/sitcoms/miniseries e.a. die bij mij een onuitwisbare indruk nalieten in de loop der jaren. Het gaat meestal om dingen die langer liepen dan één seizoen, een uitzondering niet te na gesproken. Omdat ook mijn dagen maar 24 uur tellen is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één serie die de 100 niet heeft gehaald, omdat ze mijns inziens ‘totally overrated’ is.

‘Lost’ is een Amerikaanse televisieserie over een aantal mensen dat na een vliegtuigcrash strandt op een mysterieus tropisch eiland. Ze werd gemaakt door J.J. Abrams, Damon Lindelof en Jeffrey Lieber. In iedere aflevering wordt er daarnaast ingezoomd op het leven van één van de personages voorafgaand aan het vliegtuigongeluk, ofwel door middel van een flashback, of (vanaf seizoen 4) een vooruitblik op het leven na het eiland (via een flashforward), of (vanaf seizoen 6) een flash sideways, waarin wordt weergegeven hoe het leven zou zijn verlopen als het vliegtuig nooit neer was gestort. De reeks liep zes seizoenen en in de belangrijkste rollen zien we o.a. Matthew Fox, Josh Holloway en Evangeline Lily. Door de structuur van de reeks haakten nogal wat mensen onderweg af, maar de volhouders hadden genoeg redenen om te kijken tot het bitttere einde. Wie helemaal mee is na het zien van deze introductie van een tiental minuten, kan best bingewatchverlof nemen om zich door de hele reeks te worstelen. Misschien wordt die inspanning op het eind beloond!

Absoluut te mijden op tv: ‘Walker, Texas Ranger’ (1993-2001)

Posted 29/08/2017 by ambijans in TV

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (4)   Leave a comment

wijsheid van homer simpson

In deze nieuwe rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

Omdat het nog moet kunnen zo net voor het begin van het nieuwe schooljaar: een vakantieherinnering van lang geleden. Heeeel lang geleden in dit geval, want midden augustus 1977 was ik vijf jaar oud. We waren op vakantie met mijn ouders aan zee, De Panne meer bepaald. Het is te zeggen: mijn moeder, mijn broertje en ik en een vriendin van mijn moeder met hun 10-jarige dochter. Onze respectievelijke vaders moesten door de week werken, dus kwamen zij pas in het weekend naar de zee afgezakt. Het was ook de vakantie waarin de droevige boodschap werd verkondigd dat Elvis Presley was overleden (al heb ik dat pas jaren later ontdekt). We zaten in een appartementsgebouw dat uitkeek op het andere eind van de straat. In mijn kinderlijke fantasie leek het erop dat de huizen aan de overkant precies in het gebergte waren gelegen. Vooral ’s avonds als het donker was gaf dat een wat spooky uitzicht. Een beetje zoals het huis dat in Hitchcock’s ‘Psycho’ te zien was. Dit maar als korte inleiding. Onze gebeurtenis is van een andere orde. Op zekere morgen kreeg ik ons fototoestel in het oog. Het lag gewoon op tafel en toen ik het zag liggen dacht ik waarschijnlijk zoiets als ‘Fotograferen, hoe moeilijk kan dat nu zijn?’ Dus ging ik zelf op zoek naar enkele interessante fotogenieke plekken of onderwerpen. In deze digitale tijden is fotograferen kinderspel geworden, maar in de jaren ’70 van de vorige eeuw schoot je je filmrolletjes vol, liet ze bij de fotograaf ontwikkelen om vervolgens terug thuis via de diaprojector naar het resultaat ervan te kijken. Zo zaten er naast persoonlijke kiekjes van de familie en van het strand in 1977 ook kunstzinniger bijdrages bij waarop o.a. een tafelpoot, een wandklok, een staanlamp, een raam en een half stuk deur stonden afgebeeld. En een hoop over -en onderbelichte foto’s die vrij experimenteel oogden doch geen duidelijk onderwerp aangaven. De dader was uiteraard het kind dat met een vuurrood hoofd zei dat het geen idee had waar die foto’s vandaan kwamen … 😉

Posted 28/08/2017 by ambijans in Algemeen

500 nummers die ik liever niet meer wil horen (36)   Leave a comment

bericht aan mijn Britse buurman in Spanje

Vandaag is het weer tijd voor onze vaste rubriek met daarin muziek waarvan wij niet meteen vrolijk worden. De warmte van de eerste dagen is een beetje weg in Spanje, ook al halen we hier nog steeds temperaturen die vlot de dertiggradengrens overschrijden. Zaterdagavond zaten we hier in de buurt op een fundraiser voor een plaatselijke dierenboerderij die eigenlijk wordt gerund door een Nederlandse (Sol) en een Duitse (Mona) dame. Onze Britse overbuurvrouw Joanne, haar jonge dochter Amy en een Tsjechische vriendin (Katarina) waren ook van de partij. Maandag trekken we naar alle waarschijnlijkheid naar het strand, kwestie van eens iets actiever te doen. Al gaan er geruchten dat er volgende week enkele regenachtige dagen zouden volgen, dus alles is een beetje onder voorbehoud.

351. Two white girls ‘pon a minibus – The Word : heel veel info is er gelukkig niet beschikbaar over dit schijfje dat oorspronkelijk verscheen in 1988, maar blijkbaar kwam er nog een heruitgave in 1994 (niemand weet waarom!). Jamaica schijnt een prachtige bestemming te zijn, maar dit nummer doet het land geen eer aan.

352. Cha cha slide – DJ Casper : muziek waar een specifiek dansje bij hoort? Dan is er altijd extra waakzaamheid geboden. De maker kwam er in 1996 al mee op de proppen maar het duurde nog tot 2000 tot het hier in de hitparade sukkelde. Eigenlijk is het gewoon relaxatiekost voor in de plaatselijke fitnessclub.

353. Two can play that game – Bobby Brown : de ex van wijlen Whitney Houston kon met heel wat meer singles mijn persoonlijke anti-hitparade hebben gehaald maar onze keuze viel op een hit uit 1995. Leuk quizweetje: Bobby Brown zat als knaapje ooit in New Edition.

354. So in love with you – Duke : deze Brit bracht dit nummer oorspronkelijk in 1994 uit maar hij zou er pas een jaar later mee scoren in de hitparade. Het had hem (naar eigen zeggen) nauwelijks twintig minuten gekost om deze single bij mekaar te pennen. Dat verklaart uiteraard alles!

355. Gypsy woman – Crystal Waters : dit lied was enkel leuk als er flink de draak mee werd gestoken zoals bijvoorbeeld in ‘Het Leugenpaleis’ op StuBru. De Amerikaanse zangeres ervan scoorde er in 1991 alvast een wereldhit mee. Geloof het of niet: eind vorig jaar werd ze door Billboard Magazine op plaats 39 geposteerd in de categorie ‘meest succesvolle danceartiesten aller tijden’. Ladadiladada nog eens aan toe zeg!

356. Jij hebt me 1000 maal belogen – Laura Lynn : ik had ooit een close encounter met schlagerkoningin Sabrina Tack (volgens mij in hetzelfde jaar dat ze deze ‘wereldhit’ uit 2005 scoorde, een cover trouwens van de Duitse zangeres Andrea Berg). Die ontmoeting heeft van mij helaas geen carnavalsmens gemaakt.

357. Reach out and touch (somebody’s hand) – Henny Huisman & Soundmixers : oorspronkelijk het solodebuutnummer van Diana Ross in 1970 (geschreven door Ashford & Simpson), dat het vaste kenwijsje werd voor de soundmixshows van deze Nederlandse presentator. Vier weken stond hij er in 1985 mee in de Nederlandse Top 40, dus al bij al ook geen geweldig succes!

358. Sounds like a melody – Alphaville : foute Duitse synthpop heeft zeker zijn plaats in mijn lijst, zoals deze bijdrage uit 1984. En dan te weten dat de band er zelf ook niet zo tevreden over was want het werd geschreven onder commerciële druk van hun platenfirma die hun plotse succes na de debuutsingle verder wilde uitmelken.

359. I should have known better – Jim Diamond : zanger van Ph.D, die later ook nog een bescheiden solocarrière zou hebben. Wij zijn absoluut geen fan van deze hit uit 1985. In 2015 overleed Diamond plots op 64-jarige leeftijd aan longoedeem.

360. Levels – Avicii : voor alle Tomorrowlandliefhebbers steken we er alvast deze anthem in, die door de Zweedse dj Tim Bergling in 2011 op ons werd losgelaten. In maart 2016 was er goed nieuws toen hij zijn afscheid als dj aankondigde. Dat betekende helaas niet dat hij stopte met het maken van prutmuziek want deze maand verscheen er alweer een EP met nieuw werk.

Posted 27/08/2017 by ambijans in Muziek

Babe van de week (32) Abigail Spencer   Leave a comment

abigail spencer

‘Babe van de week’ is een rubriek, die net zo eenvoudig klinkt als ie eruit ziet. Iedere week stellen wij een (jonge)dame aan jullie voor die om een bijzondere, buitenissige en daardoor wellicht volstrekt onbelangrijke reden het nieuws, de boekskes of Ambijans’s Blog heeft gehaald. Binnen (on)afzienbare tijd heeft elke meelezende man hier een pak nieuwe ‘vriendinnen’ gemaakt, beloofd! Waar het begint weten we nu al, waar het eindigt …

Abigail Spencer (36) is een Amerikaanse actrice die ooit haar eerste acteerstapjes zette in de dagelijkse ABC soap ‘All my children’ (1999-2001), maar je kan haar ook kennen van ‘Cowboys and aliens’ (2011), ‘Oz the Great and Powerful’ (2013) en rollen in o.a. ‘Mad Men’, ‘Castle’, ‘How I met your mother’, ‘Suits’, ‘True Detective’, Timeless’, ‘Grey’s Anatomy’ en ‘Rectify’. Voor haar rol als Amantha Holden in die laatste reeks werd ze een paar keer genomineerd voor enkele televisieprijzen. Spencer heeft een zoon, maar haar huwelijk liep in 2012 op de klippen. Geen nood, ze heeft alweer een nieuwe vriend. Abigail is 165 centimeter groot en 50 kilogram licht, ze heeft donkerbruin haar en bruine ogen. Sinds de geboorte van haar zoon in 2008 is ze verslaafd aan pilates en ze wisselde haar koffieverslaving in voor thee. Helaas werd zij ook het slachtoffer van een celebrity hack (zoals wel meer beroemdheden), want een tijdje geleden doken er enkele expliciete persoonlijke masturbatievideo’s van haar op. Sommige actrices nemen hun job dan ook heel serieus …

Posted 26/08/2017 by ambijans in Babes

Oorwurm van de week (68)   Leave a comment

bedouine

Zelfs in Spaanse oorden knutselen we voor jullie een oorwurmeneditie in mekaar. Het mag dan wel vakantie zijn, maar als het over muziek gaat maken we graag een uitzondering. Van hieruit valt er vooralsnog bijzonder weinig te melden tenzij dan gemeenplaatsen als ‘zwemmen, mooi weer, een jarige vieren met cava, nacho’s eten, winkelen en een goed boek lezen’. Niet dat er hier niets gebeurt hoor, want elke vakantie levert wel een straf verhaal op. Op onze eerste dag bijvoorbeeld zakte onze keuken hier in mekaar, d.w.z. dat ik tijdens de afwas een bord wilde terugzetten in de kast waarna die met een rollend geluid enkele centimeters naar beneden kwam. Tijdelijk stutten zoals bij een huis leek de Spaanse handyman hier in de straat geen optie, dus kwam hij samen met zijn zoon de halve keuken afbreken. Voor nu betekent dat een klein beetje ‘de tering naar de nering zetten’, maar het goede nieuws is dat er eind september/begin oktober een nieuwe keuken wordt geplaatst. Over naar de muziek!

One of these days – Bedouine: achter dit pseudoniem schuilt de Syrische zangeres Azniv Korkejian wiens titelloze debuutalbum in juni verscheen. De zangeres bracht haar jeugd door in Saudi-Arabië, maar haar ouders kregen een green card voor de Verenigde Staten en dat opende heel wat deuren. Verwacht geen exotische muziek maar goed in het oor klinkende pop, folk en countrydeuntjes.

Do or die – Flux Pavilion featuring Childish Gambino: voor onze classic moeten we niet zo ver terug de tijd in naar 2013. Achter Flux Pavilion zit de 28-jarige Britse dj Joshua Steele, die op deze track vocale hulp krijgt van multitalent Donald Glover.

Regional echo – Jen Cloher: Jen Cloher is een Australische singer-songwriter die tevens de vrouw is van Courtney Barnett, die ons enkele jaren geleden ook aangenaam wist te verrassen. Het album is trouwens opgenomen in de Loft Studios van Jeff Tweedy (Wilco), dus het moet haast een baken van kwaliteit vormen.

Sky’s grey – Destroyer: openingsnummer van het in oktober te verschijnen nieuwe album ‘Ken’. Achter Destroyer schuilt de Canadese muzikant Daniel Bejar, maar dat wisten de liefhebbers ongetwijfeld al.

LMK – Kelela: in 2015 braken wij hier al eens een lans voor het aanstekelijke ‘Rewind’, ook al een heuse oorwurm. Haar debuutcd ‘Take me apart’ komt er in oktober aan. De track is aan de trage kant maar laat dat de pret niet bederven! LMK is trouwens turbotaal voor ‘Let me know’.

Posted 25/08/2017 by ambijans in Muziek