Archive for 04/08/2017

Oorwurm van de week (66)   Leave a comment

the mountain goats

Wij beginnen langzaam met af te tellen richting Pukkelpop, da’s minder dan twee weekjes slapen ondertussen. Maar vóór het zover is hebben wij nog wat andere activiteiten op het programma staan. Zo is er vanavond in eerste instantie de Boerenkermisquiz in Veerle-Laakdal. Mocht het quizzen niet écht vlotten, dan kunnen we altijd nog ons hartje ophalen aan de bierkaart (wél jammer dat BOB zijn een zwaar drinkgelag onmiddellijk in de kiem zal smoren). Dit jaar gaan in Hasselt ook weer de Virga Jessefeesten door, een zevenjaarlijks evenement dat volk van heinde en verre richting Hasseltse binnenstad zal lokken. In de cast van het Virga Jessespel (getiteld ‘Een deken van troost’) zitten een aantal bekenden uit HHT-middens. Kan haast niet fout lopen (denk ik dan). Ongeveer hetzelfde kan worden gezegd van onze oorwurmen van de week. Kwaliteit komt steeds bovendrijven, toch?

Rain in Soho – The Mountain Goats: openingstrack van hun recentste worp ‘Goths’. Amerikaanse indiefolkband rond John Darnielle die al meer dan een kwarteeuw in de luwte van het muzikale spectrum hun eigenzinnige ding doen. Dat verdient een notering als oorwurm denk ik dan!

Grifting – Timber Timbre: qua stijl is TT een ietwat andere richting ingeslagen dan hun voorgangers (vooral dan door het veelvuldig gebruik van synths), maar laat dat de pret vooral niet drukken. Hier klinkt ie wat Bowie-esque, al hoeft dat niet eens een nadeel te zijn in dit geval.

Last kill – Minus The Bear: Amerikaanse indierock van de aanstekelijke soort, klinkt bijzonder radiovriendelijk alweer. Het is ook meteen een beetje het verwijt dat de band tegenwoordig krijgt: hun songs zijn zó inwisselbaar geworden dat je ze ook snel weer bent vergeten. En als je jezelf niet meer kan onderscheiden of heruitvinden, dan treedt gewenning op. Toch geven we hen graag een forum.

Ultraviolet (light my way) – U2: na hun recente Belgische doortocht kunnen we deze week gewoon niet om deze Ierse band heen. Vriend én vijand moeten durven erkennen dat U2 één van die laatste écht grote bands is die al jaren meedraaien in het grote muziekcircus. Ik mocht mezelf jarenlang een superfan van deze band noemen, maar ik huldig ook een beetje het adagium ‘uit het oog, uit het hart’. Hun periode na 2000 bijvoorbeeld staat niet meteen bekend als ‘onmisbaar in eenieders cd-collectie’. En dat preken voor een ‘betere wereld’ als je zelf multimiljardair bent is ongeloofwaardig geworden. Dat belette ons niet om in september 2010 voor het laatst in datzelfde stadion te zitten. Dit nummer uit 1991 zat toen in hun setlist, dinsdagavond ook trouwens. Over vier jaar opnieuw een tour n.a.v. 30 jaar ‘Achtung Baby’ dan maar?

The alien – Manchester Orchestra: komen (in tegenstelling tot wat hun naam doet vermoeden) gewoon uit Atlanta, Georgia. Ze switchen moeiteloos tussen stevige rocksongs enerzijds en dan weer intense semi-akoestische liedjes anderzijds. Op 1 november kunnen liefhebbers hen aan het werk zien in de Brusselse VK.

Advertenties

Posted 04/08/2017 by ambijans in Muziek