Archive for 12/08/2017

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (2)   Leave a comment

toen voetbal en alcohol nog goed samen gingen

In deze nieuwe rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

We gaan terug naar onze allereerste voetbalherinneringen die we hebben. Ik ben als kind eens ooit met mijn grootvader (die langs het ouderlijk huis hier woonde) aan het handje dwars door het veld van een plaatselijke boer (waarin toen koeien op veilige afstand stonden te grazen) gewandeld om daarna terecht te komen achter het doel van de ondertussen ter ziele gegane plaatselijke voetbalclub Zonhoven SK. Ze speelden net als het Nederlands voetbalelftal in oranje shirts en witte broekjes. Ik moet toen een jaar of negen zijn geweest (dus alleszins begin jaren ’80). Later ging ik met een nonkel (die elke zondag met mijn tante van Lommel naar Zonhoven afzakte) vrijwel elke thuiswedstrijd van Zonhoven SK kijken. In de kantine mocht ik drinken wat ik wilde, deed ik me te goed aan kauwgum, een chocoladen reep of een chocoladewafel. De hemel op aarde voor een kind! Diezelfde oom was ook verantwoordelijk voor mijn allereerste échte voetbalwedstrijd op Zonhovense bodem: Zonhoven VV-Lommel SK in 1980 (ik was acht jaar). Hijzelf had jaren bij Zonhoven VV gespeeld en in zijn gloriejaren geraakte hij zelfs tot bij Winterslag in tweede nationale. Het was die namiddag alleszins een topwedstrijd, héél veel volk langs het veld (ook veel Lommels groenwit trouwens!) en beide teams speelden toen in bevordering (het equivalent van de tweede amateurklasse tegenwoordig zullen we zeggen). Ik denk dat Lommel SK dat jaar kampioen speelde in de reeks, ze wonnen die namiddag met 0-2 en mijn liefde voor het voetbalspelletje was ontloken (ondanks het verlies). Een andere oom supporterde ook voor Zonhoven VV, dus hierna was het al ZVV wat de klok sloeg. Bij elke thuiswedstrijd trok ik richting Zavelstraat om van daaruit te voet richting Eikenenpad te wandelen. Ik kocht een muts, een sjaal, een toeter en later kwam daar nog een geelblauwe vlag bij. Als we na de wedstrijd bij mijn grootouders (langs moeders kant) gingen eten, was het elke week rond kwart voor zes tijd voor de nationale voetbaluitslagen op de radio. Samen met enkele nonkels en een oudere neef doken we dan de wagen in om te gaan luisteren. Na het intromuziekje moest iedereen muisstil zijn, zodat alle voetbaluitslagen duidelijk zouden doorkomen. Wie tijdens dat intiem voetbalmoment durfde praten deed een beetje aan heiligschennis. Maar het typeert wel de rest van de jaren ’80 en een stuk van de jaren ’90. Jaren later ben ik op een zondagavond nog eens toevallig rond 18u45 bij het voorlezen van de voetbaluitslagen terechtgekomen (volgens mij nog steeds met dezelfde tune van vroeger, al ben ik daar niet meer zo zeker van). De magie van vroeger was weg, maar het feit dat het nog steeds bestond gaf voor mij de gewichtigheid van het voetbal mooi weer. Na al die jaren nog steeds de belangrijkste bijzaak ter wereld!

Posted 12/08/2017 by ambijans in Algemeen