Archive for 24/09/2017

500 nummers die ik liever niet meer wil horen (40)   Leave a comment

als zelfs de Duitsers het al zeggen ...

Onze zaterdag kunnen we als volgt omschrijven: we maaiden het gras, we keken een beetje voetbal, er kwam familie op bezoek en ’s avonds speelden wij aan tafel bij Moordgat/WvA een quiz in Beverlo. Eentje om snel te vergeten trouwens. Toen we naar huis gingen wisten we niet eens of we nu vierde of vijfde waren geworden en of de winnaars wel juist waren, want ook daar was discussie over precies. Om snel te vergeten zoals ik al zei! De dag ervoor gebruikten we een bon die bij Humo zat waarmee je één gratis serie kon afhalen bij Lumière (waarvoor je drie maanden de tijd krijgt om ‘m te bekijken). Wij gingen voor het tweede seizoen van ‘Top of the Lake: China Girl’. Alweer de zoveelste reeks waarin actrice Elisabeth Moss furore maakt, al is het in dit geval puur toeval. Na de riedeltjes hieronder ambeteren we jullie nog exact tien weken. Daarna is het onverbiddelijk gedaan met de pret, ook al waren er nog een heleboel kanshebbers.

391. Don’t know much – Aaron Neville & Linda Ronstadt : geen kwaad woord over beide soloartiesten, maar ik denk dat mijn afkeer vooral komt door dat benepen stemmetje van de mannelijke uitvoerder. In 1989 won het tweetal hiermee een Grammy voor ‘beste popduo’, dus muziekminnend Amerika was er blijkbaar wél weg van!

392. Kingston, Kingston – Lou & The Hollywood Bananas : Lou Deprijck mag misschien puissant rijk geworden zijn van zijn creaties, desalniettemin hoort hij vast en zeker thuis in de rubriek ‘absolute kutmuziek’. Zowel de hits die hij met de Bananas als met Two Man Sound scoorde zijn niet om aan te horen. Eind 1978 bracht hij dit uit, in 1979 scoorde hij hier een hit mee.

393. Una paloma blanca – George Baker Selection : hun debuutsingle uit 1969 (‘Little Green Bag’) was een klapper die zelfs terecht de soundtrack van ‘Pulp Fiction’ haalde, maar hun eerste grote wereldhit uit 1975 was andere kak. De band ging verder op het elan tot hun leadzanger in 1978 een solocarrière prefereerde. Later kwam er terug een doorstart van GBS maar in 1989 was het alweer voorbij.

394. Stuck on earth – ALF : de Nederlandse dj Ben Liebrand mocht in de jaren ’80 minimixen maken van hitparadedeuntjes die dan bij Curry & Van Inkel op de radio werden gedraaid. Eén van zijn allerbekendste bijdrages moet ongetwijfeld deze geluidscollage zijn die hij in 1988 maakte. Liebrand destilleerde die uit een aantal afleveringen van de reeks ‘Alf’ (die van 1986 tot 1990 liep).

395. When Susannah cries – Espen Lind : Noor die op zijn 22ste in 1993 naar Los Angeles verkast op zoek naar eeuwige roem. Die komt er in 1997 wanneer deze single van zijn tweede album een megahit wordt. Meer hits zitten er voor hem gelukkig niet meer in. Hij zal later wél nog nummers schrijven voor o.a. Beyoncé en Atomic Kitten.

396. This is how we do it – Montell Jordan : Amerikaanse R&B zanger die actief is tussen 1991 en 2010. Volgens zijn biografie scoorde hij twee grote hits en wij gingen voor de allereerste uit 1995. Ook hij gaat na het uitblijven van eigen succes nummers schrijven voor o.a. Christina Milian en Sisqó.

397. Tell it like it is – Don Johnson : Don Johnson zal voor eeuwig én één dag worden geassocieerd met zijn jaren ’80 alter ego Sonny Crocket uit ‘Miami Vice’. Op het toppunt van zijn roem bracht hij ook twee albums uit, waarvan deze bijdrage uit 1989 zowaar de tweede plaats haalde in onze eigenste BRT Top 30.

398. Big city life – Mattafix : nope deze mix van blues, soul, reggae, R&B en hiphop uit 2005 was niet aan mij besteed ook al stonden ze ermee op nummer 1 in Duitsland, Italië, Polen, Oostenrijk, Nieuw-Zeeland en Zwitserland. In 2010 viel dit Britse duo uit mekaar, één van de heren ging solo verder.

399. Rhythm of the night – Corona : er is een gelijknamig Mexicaans bier (tegenwoordig in Belgische handen), maar wij hebben het hier helaas over een Italiaanse danceact die tussen 1993 en 2007 actief was. Hun debuutsingle uit december 1993 stond liefst dertien weken nummer één in de Italiaanse hitlijsten.

400. Wonderwall – Mike Flowers Pops : er zijn covers die zich makkelijk kunnen meten met de originele uitvoering, maar er bestaan er ook waar je horendol van wordt, zelfs al lijkt de uitvoering ervan origineel gevonden. In 1995 coverde deze Brit een nummer van Oasis in een easy listening versie. Alleszins geen spek voor mijn bek!

Advertenties

Posted 24/09/2017 by ambijans in Muziek