Archive for 02/12/2017

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (15)   Leave a comment

zon, zwembad én (slechte) muziek

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

We keren terug naar de (warme) zomer van 1987, in de tijd dat wij nog met een hele bende jonge Zonhovenaars met de fiets richting Kapermolen trapten. Op onze rug droegen we een rugzak met daarin de benodigde attributen (zonnebrandcrème, handdoek, gel, …) en gek genoeg ook achterop de fiets onze radio (waarvan we de batterijduur eens gingen testen). Zo konden we ook op onze ligplek de dichtstbijzijnde buren storen met onze muzikale smaak. Om de één of andere bizarre reden staat die zomer van 1987 synoniem met de muziek van Bryan Adams. We waren amper vijftien jaar en onze muzikale smaak was nog volop in ontwikkeling. Maar dat kan iedereen met een beetje culturele bagage zelf wel verzinnen zeker? We hadden op twee cassettes de LP’s (jaja, zó lang is het dus al geleden!) ‘Reckless’ (1984) en ‘Into the fire’ (1987) gekopieerd en aan het zwembad én onderweg joegen we er integraal deze twee platen door. Met een hippe zonnebril op onze snoet vonden we onszelf op dat moment supercool! Ter plekke kwamen we ook dorpsgenoten tegen met een échte ghettoblaster, maar daaruit kwamen héél andere klanken: Beastie Boys, Run DMC en Public Enemy bijvoorbeeld. Muziek die wij trouwens ook apprecieerden, maar de zomer van 1987 stond dus in het teken van Bryan Adams. Klonk ‘Summer of ’69’ toen minder afgezaagd als nu? Ik durf het sterk te betwijfelen, maar wij vonden het toen megagoed! Op de terugweg waren enkele mensen uit onze groep behoorlijk kreeftrood verbrand (onvoldoende ingesmeerd!) én totaal uitgedroogd (een blikje fris scoorden we in het Texacostation onderweg naar huis). We waren nog net niet in Zonhoven centrum of Bryan Adams zong al een flink toontje lager. Op een zeker moment klonk hij alsof ie met een dubbele tong zong op halve snelheid. Dat was een teken dat zijn pijp uit was en dat onze radio toe was aan een nieuw paar batterijen. De mensen die we onderweg passeerden bekeken ons nóg vreemder dan op de heenweg. Al bleven wij het geweldig vinden … wij op de fiets met de zon op onze snoet en Bryan Adams als onze prominente reisgezel én entertainer onderweg. De rest van de wereld vond het Bryan Adamsgeweld meer een gevalletje ‘Waking up the neighbours’. Geheel toevallig de titel van zijn daaropvolgende cd uit 1991. Maar toen had ondergetekende Bryan Adams reeds uit zijn geheugen gewist. Hot in 1987, not in 1991!

Posted 02/12/2017 by ambijans in Algemeen