‘Absurde held’ (Arsenaal/Lazarus) @ CCHA   Leave a comment


arsenaal en Lazarus spelen CamusWat te doen met de slechte mop die leven heet? Dat was zo ongeveer de basisvraag in het opvallend samenhangende œuvre van de grondlegger van het absurdisme, liefhebber van vrouwen en koloniaal tegen wil en dank. Kortom, een man die het leven als de ultieme daad van verzet tegen de zinloosheid ziet. ‘Absurde held’ is een voorstelling die hulde brengt aan de absurde held die de schrijver wiens naam we niet zullen noemen zelf geworden is toen hij op 46-jarige leeftijd overleed in een auto-ongeluk, terwijl hij eigenlijk van plan was om de trein te nemen. In, rond en tussen ‘s mans œuvre gaat Lazarus op zoek naar verwantschap, ontroering en engagement, naar opstand en aanvaarding, naar trefzekere woorden en kraakheldere gedachten, naar de geur van gebakken vis en de geluiden van een zomernacht aan zee. Nadat de Lazarussen de Russische literatuur fileerden in ‘Oblomov,’ ‘Idioot’ en ‘Karamazov’ richten ze nu hun pijlen op het werk van Albert Camus. Sinds januari 2017 werkt Lazarus als huisgezelschap in ’t Arsenaal, dat na het vertrek van Michael De Cock naar de KVS, geleid wordt door Willy Thomas (komende van de KVS). Maar Lazarus behoudt er zijn eigen artistieke vrijheid! Baldadige speelsheid en schijnbare lichtvoetigheid. Dat is nog steeds wat je voorgeschoteld krijgt. Of: Lazarus grand cru! En dat krijg ik morgen meteen na het werk opgediend. Het kan dus maar beter goed zijn in dat geval! 😉

UPDATE

Wij wisten na ons vorige Lazarusfeestje (‘Karamazov’) ongeveer waaraan we ons konden verwachten en wellicht had een volle kleine theaterzaal dezelfde verwachtingen. Ik denk dat we niemand voor het hoofd stoten als we zeggen dat lichtvoetigheid gisteren werd afgewisseld met iets zwaarder werk uit het oeuvre van Camus. Dat zorgde ervoor dat het geheel grotendeels nog aardig te behapstukken viel. Zo kregen we al snel archiefbeelden te zien van het ongeval waarbij Camus om het leven kwam, maar omdat de spelers er meteen muzikaal tegenaan gingen werd het behoorlijk luchtig. Ook in de rest van de voorstelling valt er genoeg te lachen en ik denk dat de toeschouwers daar ook wel nood aan hadden. Wat zullen wij van gisteravond onthouden? Dat er goed werd geacteerd (maar ook gedanst én gemusiceerd), dat wij muziek van Nils Frahm in een voorstelling steeds een meerwaarde vinden én het feit dat we er ons van bewust zijn dat het leven zinloos is. Maar dat zal ons niet beletten om er toch proberen het beste van te maken! 😉

Posted 24/01/2018 by ambijans in Theater

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: