Archive for januari 2018

‘Absurde held’ (Arsenaal/Lazarus) @ CCHA   Leave a comment


arsenaal en Lazarus spelen CamusWat te doen met de slechte mop die leven heet? Dat was zo ongeveer de basisvraag in het opvallend samenhangende œuvre van de grondlegger van het absurdisme, liefhebber van vrouwen en koloniaal tegen wil en dank. Kortom, een man die het leven als de ultieme daad van verzet tegen de zinloosheid ziet. ‘Absurde held’ is een voorstelling die hulde brengt aan de absurde held die de schrijver wiens naam we niet zullen noemen zelf geworden is toen hij op 46-jarige leeftijd overleed in een auto-ongeluk, terwijl hij eigenlijk van plan was om de trein te nemen. In, rond en tussen ‘s mans œuvre gaat Lazarus op zoek naar verwantschap, ontroering en engagement, naar opstand en aanvaarding, naar trefzekere woorden en kraakheldere gedachten, naar de geur van gebakken vis en de geluiden van een zomernacht aan zee. Nadat de Lazarussen de Russische literatuur fileerden in ‘Oblomov,’ ‘Idioot’ en ‘Karamazov’ richten ze nu hun pijlen op het werk van Albert Camus. Sinds januari 2017 werkt Lazarus als huisgezelschap in ’t Arsenaal, dat na het vertrek van Michael De Cock naar de KVS, geleid wordt door Willy Thomas (komende van de KVS). Maar Lazarus behoudt er zijn eigen artistieke vrijheid! Baldadige speelsheid en schijnbare lichtvoetigheid. Dat is nog steeds wat je voorgeschoteld krijgt. Of: Lazarus grand cru! En dat krijg ik morgen meteen na het werk opgediend. Het kan dus maar beter goed zijn in dat geval! 😉

UPDATE

Wij wisten na ons vorige Lazarusfeestje (‘Karamazov’) ongeveer waaraan we ons konden verwachten en wellicht had een volle kleine theaterzaal dezelfde verwachtingen. Ik denk dat we niemand voor het hoofd stoten als we zeggen dat lichtvoetigheid gisteren werd afgewisseld met iets zwaarder werk uit het oeuvre van Camus. Dat zorgde ervoor dat het geheel grotendeels nog aardig te behapstukken viel. Zo kregen we al snel archiefbeelden te zien van het ongeval waarbij Camus om het leven kwam, maar omdat de spelers er meteen muzikaal tegenaan gingen werd het behoorlijk luchtig. Ook in de rest van de voorstelling valt er genoeg te lachen en ik denk dat de toeschouwers daar ook wel nood aan hadden. Wat zullen wij van gisteravond onthouden? Dat er goed werd geacteerd (maar ook gedanst én gemusiceerd), dat wij muziek van Nils Frahm in een voorstelling steeds een meerwaarde vinden én het feit dat we er ons van bewust zijn dat het leven zinloos is. Maar dat zal ons niet beletten om er toch proberen het beste van te maken! 😉

Posted 24/01/2018 by ambijans in Theater

Dinsdagmenu Maud Vanhauwaert   Leave a comment

maud vanhauwaert_

Met een zekere trots doch ook enige zin voor dichterlijke overdrijving presenteren wij vanavond ons volgende dinsdagmenu dat we in samenwerking met GC Tentakel organiseren in het kader van Gedichtendag 2018. Zo zijn we bijvoorbeeld trots op het feit dat we vanavond de kersverse Antwerpse stadsdichter te gast hebben (op 25 januari neemt zij het stokje over van Maarten Inghels) en dat we blijkbaar een half jaar geleden al zo vooruitziend waren dat we een heus toppertje konden vastleggen dit jaar. Soms heb ik gewoon een neus voor opportuniteiten, als ik eens zo onbescheiden mag zijn. Alle vrienden én vriendinnen van de poëzie weten dus hoe ze hun dinsdagavond op een interessante manier kunnen invullen. Maar wie is die Maud Vanhauwaert eigenlijk en wat mogen we vanavond verwachten?

Maud Vanhauwaert (° 1984), schrijver en theatermaker, behaalde een masterdiploma Taal-en Letterkunde aan de universiteit van Antwerpen en een masterdiploma Drama aan het Conservatorium van Antwerpen, waar ze nu zelf doceert. Voor haar poëziedebuut ‘Ik ben mogelijk’ kreeg ze in 2011 de Vrouw Debuut Prijs, voor haar bundel ‘Wij zijn evenwijdig’ (2014), de Hughues C. Pernathprijs en de Publieksprijs van de Herman De Coninck- wedstrijd. In haar werk zoekt ze naar speelse theatrale vormen om poëzie publiekelijk te maken. Ze trad op, op radio en tv, in binnen- en buitenland, van opera tot schapenstal. Zij zal samen met muzikanten Tom Kestens en Geert Waegeman een voorsmaakje komen geven van de voorstelling ‘Mijn punt is eigenlijk’, die in het voorjaar van 2018 in de zalen komt. Samen scheppen zij een magische wereld, vol ontwapenend spervuur en grootmoedige niemendalletjes. Alle Zonhovenaars krijgen meteen de kans om deze voorstelling in avant-première mee te maken. Dit Dinsdagmenu vindt plaats in Bibliotheek Zonhoven, Kerkplein 80, 3520 Zonhoven om 20 uur. Gratis inkom, reserveren hoeft niet.

UPDATE

Tom Kestens was helaas geveld door het griepvirus, dus moesten Maud en Geert vanavond de klus met z’n tweeën klaren. En dat in de wetenschap dat Maud ook ziekjes was en ook Geert had last van hoestbuien. Tsja, het griepvirus maakt al een tijdje slachtoffers want ook ondergetekende zat de hele dinsdagvoormiddag op de pot. Gelukkig kreeg ik mezelf fysiek weer onder controle, anders wordt het ook op de werkvloer een medisch slagveld de komende dagen. Mijn medisch verhaal volgt trouwens nog later deze week. Wat kunnen we over de performance zelf kwijt? Die was eigenlijk bijzonder goed, gevat, grappig én entertainend omdat ze voortdurend de interactie met haar publiek aanging. Het feit dat het geen hermetische avond werd vol onnavolgbare poëzie en dat het allerminst een high brow aangelegenheid was droeg ertoe bij dat de instapdrempel vrij laag lag. Op deze manier is poëzie plezant zonder in slechte karamellenverzen te vervallen. We zullen haar de komende twee jaar zeker in het oog houden. Om af te ronden nog twee meldingen voor alle poëzieliefhebbers: de poëzieweek loopt van 25 januari tot en met 31 januari a.s. Limburgers die Maud vanavond hebben gemist krijgen nog één herkansing in onze provincie: op 26 maart 2018 staat ze met haar voorstelling in CC de Bogaard in Sint-Truiden. Daar zijn nog tickets voor dus allen daarheen!

Posted 23/01/2018 by ambijans in Concert, Humor, Kunst, Literatuur

Babe van de week (48) Riley Keough   Leave a comment

riley keough

‘Babe van de week’ is een rubriek, die net zo eenvoudig klinkt als ie eruit ziet. Iedere week stellen wij een (jonge)dame aan jullie voor die om een bijzondere, buitenissige en daardoor wellicht volstrekt onbelangrijke reden het nieuws, de boekskes of Ambijans’s Blog heeft gehaald. Binnen (on)afzienbare tijd heeft elke meelezende man hier een pak nieuwe ‘vriendinnen’ gemaakt, beloofd! Waar het begint weten we nu al, waar het eindigt …

Riley Keough (28) is een Amerikaanse actrice die zich het oudste kleinkind van Elvis Presley mag noemen, de dochter van Lisa Marie Presley én de stiefdochter van wijlen Michael Jackson maar toch is ze op weg om op eigen kracht naam te maken. In het verleden was ze nog ooit model voor o.a. Dior en Dolce & Gabbana maar ondertussen is ze al een tijdje actrice. Ze speelde o.a. in ‘Magic Mike’, ‘Mad Max: Fury Road’, ‘American Honey’, ‘It comes at night’ en ‘Logan Lucky’. In 2015 trouwde ze met een stuntman die ze ontmoette op de filmset van één van haar films. Riley is 170 centimeter groot, ze weegt 58 kilogram en ze heeft een 34B cup. Helaas schijnt ze wel één van die beroemdheden te zijn die banden heeft met Scientology. Tot haar twaalfde at ze geen suiker, maar ondertussen schijnt ze verslaafd te zijn aan dessertjes. Gelukkig doet ze tussendoor aan sport, dat verzacht het leed een beetje.

Posted 22/01/2018 by ambijans in Babes

Keek op de Week (187)   Leave a comment

Kirsten Janssens nog eens verloofd

We willen het graag toegeven: eigenlijk werd het non-nieuws deze week vooral gedomineerd door het feit dat we nu eindelijk weten welke rare figuren er binnenkort (ergens begin februari als ik goed ben geïnformeerd) in ‘Temptation Island’ zullen figureren. Meestal begint dat met de voorstelling van enkele stevige kleerkasten (tattoo’s standaard aanwezig dus niet in het optiepakket voorzien) én een aantal bimbo’s (het gros ook voorzien van gatlelijke tattoo’s en eentje heeft er zelfs borsten die groter zijn dan haar hersencapaciteit). Om te eindigen met een aantal koppeltjes die zich met graagte gewillig naar de slachtbank willen laten leiden. Er zit dit jaar zelfs een koppel uit Oostende in, waarvan de mannelijke helft al vijf keer zijn wederhelft heeft bedrogen. Zij gaan nu op zo’n eiland zitten om hun relatie nog eens te testen. Rarara, drie keer raden hoe dat zal aflopen! Soit, dat programma dus. Wat FC De Kampioenen was voor de modale voetballiefhebber, dat is Temptation Island eigenlijk voor de liefhebbers van het betere reisprogramma. Hierboven zien jullie een Limburgse dame, Kirsten Janssens geheten, die in een vorig leven (2006) ooit Big Brother won (een mens zou het bijna vergeten). Anno 2018 wordt zij nog steeds een mediapersoonlijkheid genoemd, whatever that means! In dit geval was dat bijvoorbeeld figureren in realityprogramma’s die bijvoorbeeld een beeld gaven van haar relatie met de al even excentrieke Jagabaas Jan Kriekels. Enkele weken geleden was ze nog met hem op vakantie geweest in Zuid-Afrika, maar dat belette haar niet om in de kranten te verkondigen dat ze zich had verloofd … met een zekere Koen Ambroos. Jan Kriekels (gevraagd om een reactie) viel helemaal uit de lucht. Hij had het ook toevallig via de krant vernomen. Wij wensen de twee tortelduifjes alvast veel liefde en geluk toe. Én een leven in de luwte … al zal dat wellicht ijdele hoop zijn!

Omdat onze eerste alinea zo positief eindigde zullen we in eerste instantie door de positieve nieuwsberichten scrollen. Zo won de Noorse zangeres Sigrid de BBC Sound of 2018 verkiezing, Angeline Flor Pua is onze nieuwe Miss België, Sanne Cant werd voor de negende keer op rij Belgisch kampioene veldrijden (aan mannelijke zijde won Wout Van Aert), de Tour 2019 zal starten in Brussel, er worden miljoenen uitgetrokken om het Australische Great Barrier Reef te redden, Kim Kardashian en Kanye West verwelkomden een derde kind (van een draagmoeder dit keer) en ook de knappe Vlaamse actrice Marieke Dilles beviel van zoon Rocco (zonder externe hulp in dit geval). Op de Australian Open wordt de Belgische eer op dit ogenblik hoog gehouden door de Limburgse tennisster Elise Mertens, die zich vandaag mogelijk naar een schitterende kwartfinale kan tennissen in Melbourne. Ook babynieuws van het koppel Enrique IglesiasAnna Kournikova want zij werden ouders van een tweeling. Voetbalclub KV Mechelen kreeg een fameuze financiële injectie nadat de grote Brantanobaas in de club investeerde, de Efteling gaat fors uitbreiden en Dana Winner heeft zich een hip nieuw Spaans optrekje gekocht in Las Colinas (Campoamor), een plek die griezelig dicht bij onze eigen vakantieplek ginds ligt. De Amerikaanse sprinter Christian Coleman verbrak het twintig jaar oude wereldrecord van Maurice Greene op de 60 meter indoor, zanger Ed Sheeran gaat binnenkort trouwen, uitgeverij Roularta neemt de vrouwenbladen van Sanoma over, de stalker van Laura Lynn krijgt drie jaar cel met uitstel, zeven Vlaamse gemeentes gaan statiegeld op blik en plastic invoeren en ex KVM-voetballer Piet Den Boer zal als verruimingskandidaat op de kieslijst van Bart Somers & co verschijnen. Hollywood werd ook nog opgeschrikt door een relletje over het verschil in loon dat Mark Wahlberg en Michelle Williams hadden gekregen voor hun rol. Wahlberg dacht aan zijn imago en liet ondertussen weten dat hij zijn gage integraal zou doneren aan Time’s Up.

Het luikje ‘slecht nieuws’ beginnen we weer met een aantal bekende doden: cabaretière Lies Lefever (37), autosportlegende Dan Gurney (86), Cranberries zangeres Dolores O’ Riordan (46), zanger Edwin Hawkins (74), ex-voetballer Leon Ritzen (78), auteur Peter Mayle (78) en de Franse topchef Paul Bocuse (91). Ook deze week werden er een aantal bekende medemensen aangeklaagd voor seksueel misbruik. Dat gebeurde o.a. met zanger Seal en acteur Michael Douglas. En de natuur had ons weer flink bij ons pietje: zo waren er orkaandoden op Madagaskar, een hoop stormellende in eigen land, een koudegolf in Siberië en de jaarlijks terugkerende zware bosbranden in de buurt van Sydney. We denken dan ook aan het feit dat driesterrenrestaurant Hertog Jan in Brugge eind dit jaar de deuren zal sluiten, dat de Britse kok Jamie Oliver twaalf van zijn restaurants zal gaan sluiten, de gasexplosie op de Paardenmarkt in Antwerpen die het leven kostte aan twee mensen, de volledige waterpolotop werd ontslagen na een reportage in Sportweekend, er is weer een griepepidemie op komst en in de Verenigde Staten is er sprake van een shutdown omdat er geen geld is om de overheidsdiensten te financieren en in de Senaat geraken Democraten en Republikeinen niet akkoord over de begroting. En dan was er nog de hele vaudeville rond Samen in Antwerpen, de coalitie van GROEN en SP.A die eerst de kop kostte van Tom Meeuws, een recidivist tot in de kist, waarna GROEN uiteindelijk besliste om de coalitie af te blazen. Of hoe moddergooien kan worden verheven tot een nieuwe olympische discipline in het politieke landschap. Hetzelfde kan worden gezegd over de boeklancering van het beruchte Ghelamcoboek. Ook daar vlogen de beschuldigingen in het rond, werd er gedreigd met rechtszaken, werd er geïntimideerd op een aantal fronten en trok zelfs een zekere Siegfried Bracke zich terug uit een commissie terwijl zijn collega’s politici zich van geen kwaad bewust waren. En Donald Trump zou dan weer zwijggeld hebben betaald aan een pornoster (Stormy Daniels) om te voorkomen dat zij uit de biecht zou klappen over haar relatie met de president in 2006. Later dook er met Alana Evans zelfs nog een tweede pornoster op in het verhaal.

En we gaan eruit met een aantal algemene berichten die we net iets moeilijk konden kaderen. Zo wees een onderzoek bijvoorbeeld uit dat de gemiddelde Belg circa tweeënhalf uur per dag naar muziek luisterde (= 17u per week), het tapijt van Bayeux zal voor het eerst in 950 jaar van Frankrijk naar Groot-Brittannië reizen en de duurste wagen in ons land (naar het schijnt ook de allersnelste) is tegenwoordig de Bugatti Chiron, die voor 3,1 miljoen euro de jouwe zou kunnen zijn. Alleen voor de superrijken dus! Ter illustratie: er zouden toch minimum twee landgenoten zijn die ermee zullen rondrijden. Twee berichten uit het voetbal die met scheidsrechters te maken hebben: in eigen land stopt ref Luc Wouters onmiddellijk met zijn carrière en in Frankrijk werd een scheidsrechter voor onbepaalde tijd geschorst (Tony Chapron heet de brave man) na een blunder van formaat. Hij werd langs achter aangelopen, hij viel waarna hij de speler in kwestie natrapte. Hierna trok hij een rode kaart. Wat hem precies bezielde weet hij zelf niet. En tot slot willen we graag een beetje reclame maken voor eigen winkel. Er is namelijk een actie, #bibvooriedereen genoemd, die handtekeningen verzamelt van alle mensen die vinden dat een bibliotheek nodig blijft in elke gemeente. Het lijkt een evidentie in een ontwikkelde beschaving, maar dat is het helaas niet. Wie er meer over wil weten verwijs ik graag naar de betreffende website. Volgende week zijn we opnieuw op post, tenzij iemand op het lumineuze idee komt om deze rubriek toe te vertrouwen aan tv-kok Jeroen Meus. U lacht, maar er bestaan tv-bonzen die in hem presentatorskwaliteiten ontwaren.

Posted 21/01/2018 by ambijans in Algemeen

Beste. Film. Ooit. (13) Stand by me   Leave a comment

stand by me

Voor onze volgende filmklassieker keren we terug naar het jaar 1986, want toen verscheen ‘Stand by me’ van regisseur Rob Reiner. Héél toevallig dezelfde regisseur die ook voor ‘de beste film’ van onze vorige editie (in november 2017) zorgde. De regisseur is verder ook bekend van o.a. ‘This is spinal tap’ (1984), ‘When Harry met Sally’ (1989) én ‘A few good men’ (1992), al zullen we in de toekomst geen films van deze man meer onder de aandacht brengen. Over naar de orde van de dag. Waarover gaat deze film? Al een hele tijd wordt Ray Brower uit het kleine plaatsje Castle Rock vermist. Als de jonge Vern Tessio (Jerry O’Connell) dan via zijn oudere broer ontdekt waar het dode lichaam van de jongen zich bevindt, besluit hij samen met zijn vrienden Gordie Lachance (Wil Wheaton), Chris Chambers (River Phoenix) en Teddy Duchamp (Corey Feldman) op zoek te gaan naar het lichaam. Tijdens dit reisje wordt de vriendschap van de vier jongens zwaar op de proef gesteld.

Los van de inhoud van deze film wil ik terloops nog even vermelden dat enkele jonge acteurs uit deze film destijds aan de rand van de grote doorbraak stonden. Helaas verging het River Phoenix hierna niet al te best, want de oudere broer van acteur Joaquin overleed in 1993 al op 23-jarige leeftijd aan een overdosis drugs in de buurt van een bekende nachtclub. En ook Corey Feldman had een hele tijd een cocaïne en heroïneverslaving. Wat kunnen we verder over deze film kwijt? Dat het opnieuw om een Stephen King boekverfilming gaat en dat het opnieuw een spannende film is die in een nostalgisch sfeertje baadt. Of de film nu werkelijk zo goed was als in mijn gedachten? Je kan het uiteraard met een korreltje zout nemen, want als 14-jarige keek ik toentertijd wellicht op een heel andere manier naar films dan ik nu doe. Mogelijk geeft de trailer hier de doorslag!

Posted 20/01/2018 by ambijans in Film

De top 100 tv-series (34) Flight of the Conchords (2007-2009)   Leave a comment

flight of the conchords

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de beste tv-reeksen/sitcoms/miniseries e.a. die bij mij een onuitwisbare indruk nalieten in de loop der jaren. Het gaat meestal om dingen die langer liepen dan één seizoen, een uitzondering niet te na gesproken. Omdat ook mijn dagen maar 24 uur tellen is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één serie die de 100 niet heeft gehaald, omdat ze mijns inziens ‘totally overrated’ is.

‘Flight of the Conchords’ gaat over een komisch duo afkomstig uit Nieuw-Zeeland en er werden twee seizoenen van gemaakt door HBO. Het duo bestaat uit Bret McKenzie en Jemaine Clement. In de comedyserie spelen zij als zichzelf, zijnde een beginnend bandje uit Nieuw-Zeeland maar wonend in New York. Ze proberen ginds door te breken, doch door hun nogal incompetente manager Murray (Rhys Darby) loopt dat minder goed dan verhoopt. Zo weigert Murray ’s avonds optredens te boeken omdat hij het duo niet in het donker de straat op wil sturen. Veel te gevaarlijk in zo’n grote stad als New York. Ze hebben welgeteld één fan, de fanatieke stalkster Mel (Kristen Schaal). In elke aflevering worden reguliere scènes afgewisseld met gerelateerde muzikale intermezzo’s. De humor lijkt soms flauw maar is ook weer zo droog waardoor het toch écht grappig wordt. Een inleidende trailer voor iedereen die deze geweldige reeks eens een kans wil geven.

Absoluut te mijden op tv: ‘Eden’ (1993)

Posted 19/01/2018 by ambijans in TV

‘Insta interieur’ (Anne-Catherine Gerets)   Leave a comment

Anne Catherine Gerets

Tijd om nog eens een non-fictieboek in de kijker te plaatsen. Je huis is de plek waar je toekomt na een lange dag werken, waar je je vrienden ontvangt en waar je je kinderen ziet opgroeien. Dan kan het er maar beter gezellig zijn! Beperkt budget? Geen tijd? Volgens interieurstyliste Anne-Catherine Gerets (Clo Clo) zijn dat geen excuses om de handen niet uit de mouwen te steken. In ‘Insta Interieur’ geeft ze handige én betaalbare tips & tricks om van je huis een echte thuis te maken: hoe kan je kleur en licht gebruiken om een gezellige woning te creëren? Met welke hacks zorg je ervoor dat een opgeruimd huis een fluitje van een cent wordt? Welke interieuradresjes moet je zeker kennen? Hoe maak je een ruimte Instagramproof als er vrienden over de vloer komen? Ze laat je binnenkijken in inspirerende interieurs en leert je stap-voor-stap enkele toffe, haalbare DIY’s aan. Home is where the heart is … En waar jij je thuis voelt natuurlijk! Auteur Anne-Catherine Gerets (Clo Clo) is een interieurjunkie met een grote voorliefde voor Scandinavisch design, kleurrijke feestjes en stijlvolle inrichting. Ze geeft interieurworkshops en werkt voor merken als IKEA, Veritas, Bosch, Dille & Kamille, Colora en magazines als Libelle en VTWonen.

Posted 18/01/2018 by ambijans in Literatuur