Archive for 23/03/2018

‘Vergeef ons’ (Toneelhuis & Toneelgroep Amsterdam) @ CCHA   Leave a comment

(c) dries segers

Vrijdagavond theateravond. Dit seizoen legt Guy Cassiers zich verder toe op het thema familie. Met een voorstelling over een gewoon doorsnee Amerikaans gezin. De familie is dood! Leve de familie “Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen wijze.” Met die beroemde zin opent Tolstoi zijn roman ‘Anna Karenina’. Het ongeluk van de familie Silver begint op Thanksgiving met een flirt tussen Harold Silver, een historicus van middelbare leeftijd, en Jane, de vrouw van zijn broer George. Het is het startpunt van een lange, vaak absurde, grappige en trieste opeenvolging van catastrofes waarbij de hele familie uit elkaar valt. Toch slaagt hij erin, bijna ondanks zichzelf, bij de volgende Thanksgiving een nieuwe samengestelde familie te creëren. ‘Vergeef ons’ van A.M. Homes kan nog het best omschreven worden als een familiesoap. In een groteske sfeer worden de zwakheden van alle personages in hoog tempo opgevoerd: een rollercoaster van personages die hun greep op de realiteit en op hun leven verliezen. De roman is tegelijk een koldereske saga en een schrijnende schets van een maatschappij die haar ethische waarden onderuit haalt: alle hoekstenen ervan – gezin, familie, vriendschap, … – staan onder druk en zijn aan herdefinitie toe. Met de hulp van een topcast – o.a. Katelijne Damen (‘De Ridder’, ‘De smaak van de Keyser’), Evelien Bosmans (‘Marina’, ‘Chaussée d’amour’) en Lucas Vandervost – schetst Guy Cassiers in ‘Vergeef ons’ een humoristisch beeld van de relationele vervreemding en emotionele verwarring van onze tijd. Hij doet dat met tal van visuele referenties naar de Amerikaanse publieke sfeer: de sportwedstrijden, de overkill aan informatie, de publiciteit, … De enscenering ontstaat op het snijvlak tussen het intieme familieverhaal en een omgeving die door de media wordt gedomineerd. Beeld en woord worden ontkoppeld met een hoge dosis absurditeit tot gevolg. “De hele buitenwereld is zo nieuw, zo willekeurig en gespleten dat iedereen er gevaar loopt. We chatten online, worden online ‘Vrienden’ van elkaar zonder te weten met wie we eigenlijk praten – we neuken met vreemden. We zien zo ongeveer alles voor een relatie, voor een band aan, en toch staan we machteloos als we bij onze familie en tussen onze buurtgenoten zijn.” May we be forgiven, A.M. Homes

UPDATE

Vooraf had ik een aantal reviews gelezen over het stuk en die varieerden qua eindoordeel van ‘slecht’ naar ‘héél erg goed’. Als ik zelf een oordeel moet vellen dan neig ik toch eerder naar het kamp ‘héél goed’, al kunnen we daar zeker een aantal kanttekeningen bij maken. Zo vond ik de grote video walls zeker een toegevoegde waarde hebben, al was het ook weer niet de bedoeling dat je er de hele avond naar moest blijven staren. De acteerprestaties waren top, maar dat mocht je dan ook verwachten van deze cast. Het verhaal was (ondanks het strakke tempo, zeker in het begin!) goed te volgen, in die mate dat ik ineens ook bijzonder geïnteresseerd in het boek van A.M. Homes. Misschien dat ik het nog zal lezen! De muziek in de voorstelling was strak met o.a. soundbites van Beastie Boys en Discohen. Als we dan toch één klein minpuntje moeten aanduiden: meer dan tweeënhalf uur stilzitten voor een theatervoorstelling is toch een lange zit. Al hebben wij ons (ondanks de duur) toch vrij goed geamuseerd.

Posted 23/03/2018 by ambijans in Theater