Archive for 25/03/2018

‘Elmet’ (Fiona Mozley)   Leave a comment

fiona mozley

Daniel woont met zijn zus in het huis dat vader met zijn blote handen voor hen in het bos bouwde. Veilig en voor hen alleen. Vader bouwde dingen, jaagde en werkte met zijn handen. Soms verdween hij, gedwongen om hard werk te doen, maar voor Daniel en Cathy was hij een zachtaardige beschermer. Als de lokale landeigenaar voor de deur verschijnt wordt hun onzekere bestaan bedreigd. Vader en Cathy, beiden fel, sterk en onverzettelijk, trachten zichzelf en hun buren te beschermen en zetten een reeks gebeurtenissen in gang die alleen maar kunnen eindigen met geweld. ‘Elmet’ is het overtuigende portret van een gezin aan de rand van de samenleving en een aangrijpende bespiegeling van waar mensen toe in staat zijn als ze tot het uiterste worden gedwongen. Deze week breken we graag een lans voor één van de Man Booker Prize genomineerden van vorig jaar. Duistere en spannende debuutroman van de Engelse schrijfster Fiona Mozley (1988, York) met als thema’s de innige band tussen mens en land, eigendomsrechten en ongelijkheid. John bouwt in Yorkshire in het buitenbos van een dorp illegaal een huis voor hem en zijn tienerkinderen. Dochter Cathy is een onstuimig vaderskind die als een moderne Cathy uit “Wuthering Heights’ steeds in de omringende bossen te vinden is. De benjamin Daniel, de verteller, is meer vrouwelijk (en homo). John is een gevoelige, oersterke man met een verleden als illegale prijsbokser en ingehuurde domme kracht. Hij heeft een rechtlijnige moraal en leert zijn kinderen te overleven in primitieve omstandigheden. Als de machtige landeigenaar Mr. Price hem bedreigt na een mede door hem georganiseerde opstand van de landarbeiders en Price bovendien een link blijkt te hebben met hun verdwenen moeder, is een catastrofe onvermijdelijk. De korte, krachtige zinnen à la Cormac McCarthy onderstrepen de hardheid van het bestaan, vermengd met nuchtere odes aan de flora en fauna van de streek. Het boek ligt te blinken in de schappen van de betere boekhandel maar kan uiteraard ook makkelijk worden ontleend in de plaatselijke bibliotheek.

Posted 25/03/2018 by ambijans in Literatuur

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (28)   Leave a comment

new beat, a musical phenomenon

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

N.a.v. het pas verschenen boek ‘Belgian New Beat : the book’ van Kristof Vandenhende (dat ik ondertussen aan het lezen ben) leek het me een gepast moment om nog eens terug te komen op een muzikale trend die ons land een tijdlang op de wereldkaart zette, maar die helaas geen lang leven beschoren was. En we gaan er ook niet over liegen: ik bevond mijzelf in het kamp van de liefhebbers van deze hype. Al kan ik iedereen hier geruststellen: buiten een aantal typische smiley buttons heb ik mij nooit ingelaten met de typerende kledingcollectie van Boy London, de kekke wielertenues waarin ware trendsetters zich kleedden of de gangbare party drugs die volop aanwezig waren. Al zeg ik het zelf: ik was toen al een (té) brave jongen. Ik was dus meer de man van de stijlvolle muziek (er bestaan ongetwijfeld mensen die het tegendeel beweren!), die tussen 1988 en pakweg 1990 werd geproduceerd. Al ging het genre uiteindelijk wél ten onder aan het feit dat een hele hoop nitwits/BV’s op die kar sprongen omdat het toen leek alsof je met new beat snel geld kon verdienen. Kwantiteit ging plots overheersen op kwaliteit met alle gevolgen vandien. Dancings floreerden in die tijd wel, het kan haast niet anders of een aantal (Belgische) muzikanten is door het new beat genre snel rijk geworden. Waar ik dan ook weer niets op tegen heb.

Ik was 16 jaar oud toen ik kennismaakte met new beat. Samen met een aantal vrienden zaten we regelmatig in de plaatselijke platenzaak. De uitbater had pas iets nieuws binnengekregen dat volop aan het groeien was: ‘New Beat take 1 AB Sounds’, een compilatiecd (samengesteld door Maurice Engelen) met daarop de hipste tracks van het genre. We lieten ‘m in de winkel opleggen en hoorden een bizarre, trage, dansbare sound die nogal wat indruk maakte op onze oren. Eén van mijn vrienden, E., was meteen overtuigd. Hij haalde zijn portefeuille boven en kocht ‘m meteen op vinyl. Hierna hebben wij thuis op zijn kamer de plaat nog eens integraal beluisterd. En zoals dat toen meestal ging heeft iedereen uit onze vriendenkring die muzikaal niet wilde achterblijven de plaat op een cassette gestanst om er zelf naar te kunnen luisteren. Op onze eerstvolgende megaparty in de Hasseltse Grenslandhallen gingen we enkele weken later volledig uit de bol toen de dj ‘D’bop’ van Dirty Harry draaide. Hierna konden zelfs de zichzelf respecterende parochiefuifzalen niet achterblijven. In de Boccaccio in Destelbergen zijn we nooit geweest tenzij dan in hun ‘filiaal’ in Halen. Wij waren meer gecharmeerd door de Hasseltse Ritz danstempel aan de Kanaalkom. Vreemd genoeg herinner ik mij nog levendig een grote new beat party aan de overzijde, de Dockside (dat later nog in Versuz zou veranderen). Bij het naar binnen gaan deden wij nog lacherig over enkele die hards die in wielertenue naar binnen mochten, maar eens we zelf binnen waren zaten wij in een volgepakte discotheek met een indrukwekkende lichtinstallatie en een geluidsinstallatie die de hele avond new beat deuntjes dropte te midden van dansende bezoekers. Wij waren niet meteen de allerbeste dansers van de hoop, maar bij new beat volstond het vaak al om te doen alsof je thuis de ramen zat te zemen of dat je (figuurlijk) toevallig net een muurtje stond te metselen in je achtertuin om niet volledig uit de toon te vallen. Omdat het zo’n laagdrempelig genre was werd het volgens mij zo immens populair. New beat ontstond exact 30 jaar geleden en dat was voor een aantal mensen genoeg reden om een lijvig boek én een kakelverse verzamelcd op de markt te brengen. Als hommage zullen wij binnenkort gedurende 10 weken de 50 hipste new beat gerelateerde nummers in een mooi lijstje gieten. Al kunnen we ook hier uiteraard discussie verwachten over het zogenaamde ‘kwaliteitslogo’.

Posted 25/03/2018 by ambijans in Algemeen