Archive for 12/06/2018

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (36)   Leave a comment

merlina legde het ten huize ambijans vaak af tegen die sportschau

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

Van kinds af aan was deze jongen gefascineerd door de belangrijkste bijzaak ter wereld, voetbal geheten. Over mijn voorliefde voor Anderlecht (die ontsproot na een reportage in ‘Sporttribune’ ergens in 1980) is hier al véél inkt gevloeid. Maar ik volgde in de latere jaren ’80 ook met meer dan bijzondere belangstelling de carrière van onze toenmalige nationale doelman Jean-Marie Pfaff bij Bayern München. Al stelde zich destijds wel een serieus dilemma. Op zaterdagavond rond 18u stonden twee programma’s lijnrecht tegenover mekaar geprogrammeerd: ‘Merlina’ op de BRT én ‘Die Sportschau’ op ARD. Ik had in wezen niets tegen ‘Merlina’, maar als ik mocht kiezen ging ik uiteraard voor de ruime voetbalsamenvattingen in ‘Die Sportschau’. Probleem: ik had een iets jongere broer die wél into ‘Merlina’ was. Had hij een crush op Mieke Bouve? Was bij benieuwd naar de nieuwste uitvinding van Napoleon? Was hij stiekem een sympathisant van Sardonis? We hebben het er aan de ontbijttafel nooit uitgebreid over gehad, akkerdjie. Dus meestal voelde ik de bui al aankomen en stond het tv-toestel al op de BRT afgesteld. Geen nood, ik trok een spurtje naar de overkant van de straat waar mijn grootouders woonden. Die zaten rond dat tijdstip nog niet meteen voor het tv-scherm, dus lieten ze mij gewoon naar het voetbal kijken. Uiteraard mocht ik hun televisie niet voortdurend inpalmen, dus wanneer de tv nog niet opstond ’s zaterdags in de vooravond durfde ik al eens fluitend doorduwen naar ARD in de hoop dat mijn broer ‘Merlina’ zou vergeten. Dat lukte af en toe zelfs, maar die ene keer dat het niet lukte was het wel zwaar oorlog tussen ons twee. Nadat de tv enkele keren van beeld was gewisseld tussen de BRT en ARD brak er een gevecht in regel uit waarin alles was toegelaten: wurgen, brullen, pitsen, bijten, krabben én elkaars haren uittrekken. Dat moet zowat de enige keer zijn geweest dat zowel hij als ik op onze honger bleven zitten: wat er was gebeurd in ‘Merlina’ bleef een compleet raadsel en of Bayern München dat weekend won weet ik mij met de beste wil van de wereld niet meer te herinneren.

Posted 12/06/2018 by ambijans in Algemeen