Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (38)   Leave a comment

denemarken wint ek 1992

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

We doen er (net zoals enkele weken geleden) nóg een voetbalherinnering bovenop. Die historie start al in 1988 wanneer het EK in Duitsland wordt gespeeld. Wij supporteren in ons toenmalige stamcafé Bolero in Zonhoven volop voor de Nederlanders, maar die miskijken zich in hun eerste wedstrijd al helemaal op Rusland (0-1 verlies). Het zal een accident de parcours blijken want in de halve finale staan ze plots tegen Duitsland in het Volksparkstadion in Hamburg. Lothar Matthäus opent de score voor Duitsland, maar Ronald Koeman en Marco Van Basten (vlak voor tijd) zullen de situatie nog helemaal ombuigen voor Oranje. Het is die knotsgekke wedstrijd waarin Rudi Völler en Frank Rijkaard het met mekaar aan de stok krijgen. Rijkaard dankt er zelfs zijn bijnaam ‘de lama’ aan. Beide heren krijgen een rode kaart onder hun neus geduwd. In de finale treft Nederland opnieuw Rusland. Deze keer nemen ze met 2-0 de maat van de Russen dankzij Ruud Gullit en die fabuleuze goal van Van Basten. Wij herinneren ons de wedstrijden zelf nog wél, maar het dronken delirium met véél te véél plateaus met bier in ons stamcafé achteraf net iets minder. Eén ding weten we wél: supporteren voor ‘de underdog’ kan lonend zijn. Dat onze schoolreis naar Maastricht in één langgerekte Oranjegekke ‘Hup Holland Hup’ sfeertje baadt zou genoeg reden kunnen zijn om naar alcohol te grijpen, maar dat vond de school dan weer een brug te ver. 😉 Het Europees kampioenschap hierna is het laatste tornooi met acht deelnemers en het wordt afgewerkt in Zweden. België schittert weer door afwezigheid, dus moeten we voor een ander team kiezen. Omdat we de wedstrijden in een ander café volgen (’t Stamineeke) en omdat we niet opnieuw met Oranje willen sympathiseren (de vorige winnaar van het EK) komt één van onze vrienden met een eenvoudig doch lumineus idee. Waarom niet voor Denemarken supporteren? Dat land was via een achterpoortje op het tornooi geraakt want voormalig Joegoslavië moest omwille van de oorlogen aldaar forfait geven, dus werden de Denen (als tweede van hun groep) heropgevist. Tijdens de wedstrijden van de Denen zouden we als ‘moral support’ de hele avond Carlsberg consumeren. Tegen Engeland starten ze met een droge 0-0, maar wij kweken al sympathie voor doelman Peter Schmeichel, Henrik Andersen (van Anderlecht), Flemming Povlsen en Brian Laudrup. Wanneer ze hun tweede wedstrijd met 1-0 van Zweden verliezen beginnen er zich al donkere wolken boven onze voorspelling samen te pakken. Tegen Frankrijk is het alles of niets. Henrik Larsen knalt de Denen al snel op voorsprong, maar in de tweede helft scoort Jean-Pierre Papin tegen. De vlak daarvoor ingevallen Lars Elstrup zorgt alsnog voor een delirium wanneer hij de winning goal maakt. In de halve finale wacht Nederland. Henrik Larsen zet de Denen al snel op voorsprong, maar Dennis Bergkamp hangt de bordjes weer in evenwicht. Voor rust zorgt opnieuw Larsen voor een Deense voorsprong. De vermoeide Denen houden stand tot vlak vóór tijd Frank Rijkaard voor de tweede Nederlandse treffer zorgt. In de verlengingen moeten de Denen knokken om de Nederlanders af te houden. In een bloedstollende strafschoppenserie wordt er duchtig gescoord door beide ploegen al mist Van Basten tussendoor de tweede strafschop voor Oranje. Kim Christofte trapt de Denen vervolgens naar de finale. Die wordt betwist tegen Duitsland (de ploeg die op het eind altijd wint, weet je wel?). Ze krijgen in Göteborg echter een kurkdroge 2-0 om de oren. John Jensen opende de score met een afstandsschot, waarna de Duitsers onophoudelijk het doel van Schmeichel (die geen krimp zal geven) zullen bestoken. Aan de overzijde zorgt Kim Vilfort uiteindelijk voor de verlossende 2-0. Denemarken wint het EK 2002. Zelfde bierscenario als in 1988, maar dit keer werden we geveld door een overdosis Carlsberg. Het zou mooi zijn mochten de Belgen straks als underdog Brazilië kunnen kloppen in de kwartfinales. Fingers crossed? Oh ja, met een glas Jupiler of Grimbergen in de buurt wordt het dubbel zo plezant.

Posted 05/07/2018 by ambijans in Algemeen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: