Archive for 22/08/2018

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (43)   Leave a comment

de schoenenhistorie van een vakantie in de 80's

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

Ons volgende verhaaltje is een waargebeurd sprookje met een slecht begin maar gelukkig met een happy end. ‘Ze leefden nog lang en gelukkig’ had zowaar het einde ervan kunnen zijn. Het is een vakantieverhaal dat je eigenlijk niemand toewenst en wat je waarschijnlijk ook maar één keer zal meemaken omdat er nooit meer op deze manier zal worden geflaterd. ‘Een goede voorbereiding is de helft van een geslaagde vakantie’ denkt een mens dan, maar dat kwam in de grote vakantie van 1984 of 1985 niet helemaal tot uiting. We woonden in ieder geval bij mijn grootouders in toentertijd (lang verhaal als ik het helemaal uit de doeken moet doen maar in die tijd werd er bij ons thuis o.a. een nieuwe veranda gebouwd). Soit, verder niet van belang voor mijn verhaal. Ik vermoed dat Luxemburg dat jaar onze vakantiebestemming was en dat we naar daar zouden rijden met kennissen uit Hasselt (ook met twee kinderen), dus dat zou sowieso gezellig worden omdat we wel vaker samen op vakantie gingen. Zolang ik me kan herinneren gingen we jaarlijks met mijn ouders op reis, dus die waren altijd super goed voorbereid als er moest worden ingepakt. Mijn broer en ik moesten ons niets in ons hoofd steken, tenzij dan welke broeken, t-shirts e.d. we graag in de valiezen wilden hebben. We gingen toch met de auto, dus er kon gerust wat bagage mee worden genomen. Omdat we allemaal meerdere paar schoenen meenamen (stevige wandelschoenen, een deftig paar schoenen, sportschoenen, strandschoenen én sandalen) had mijn moeder ze allemaal samen in één grote huisvuilzak gestoken zodat ze daarna in de koffer van de auto konden worden gezet. Tot ze op de dag van vertrek constateerde dat die zak vol schoenen nergens meer terug te vinden was. Nadat ze in eerste instantie het huis had doorzocht, vroeg ze uiteindelijk aan mijn vader of die ‘m misschien niet had gezien? ‘Die bruine huisvuilzakken? Ik heb die gisteravond allemaal buiten gezet omdat ze die vanmorgen zouden ophalen.’ ‘Ook de zak die ik hier apart had gezet?’ ‘Ja, mocht dat niet of wat?’ Conclusie: al onze schoenen die mee op vakantie moesten waren ’s morgens door Van Gansewinkel meegenomen. Daarbij o.a. mijn plechtige communieschoenen (van die hippe grijze dingen). Niet dat ik er toen tranen om heb gelaten maar het was voor ons allemaal toch eventjes een schok. Vóór we effectief op reis konden vertrekken zijn we dus de eerste de beste schoenwinkel in Hasselt ingedoken om onszelf diverse nieuwe paren aan te schaffen. Een deel van ons vakantiebudget ging dat jaar dus op aan schoenen. De doorsnee vrouw zou daar ontzettend blij mee zijn, mijn moeder dat jaar nét iets minder! 😉 Gelukkig was de vakantie in Luxemburg een voltreffer. Eind goed, al goed!

Posted 22/08/2018 by ambijans in Algemeen