Archive for september 2018

Het grote Zonhovense ontbijt   Leave a comment

het grote zonhovense ontbijt

Alle hens aan dek vandaag voor de zoveelste editie van ‘Het grote Zonhovense ontbijt’, een organisatie van de Zonhovense Open Vld-afdeling. Meestal is dat eten in een goedgevulde evenementenhal en zeker dit jaar (in deze oh zo drukke verkiezingstijden) mag alweer het bordje ‘Uitverkocht!’ worden bovengehaald. De tijd dat we zelf nog moesten opdraven bij dit soort activiteiten ligt ondertussen al eventjes achter ons, vanaf nu steken we de benen gewoon zelf onder tafel. 😉 Mandatarissen en kandidaat-mandatarissen zullen vandaag hun beste beentje moeten voorzetten. Op die manier kunnen ze zich profileren bij een ‘klein’ doelpubliek dat hen misschien (nog) niet bij naam kent. DĂ© grote test volgt dan binnen twee weken op zondag 14 oktober. Ik weet al min of meer wiens bolletje ik straks rood ga kleuren, jullie ook?

Posted 30/09/2018 by ambijans in Algemeen, Culinair, Politiek

De top 100 tv-series (72) Extras (2005-2007)   Leave a comment

extras

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de beste tv-reeksen/sitcoms/miniseries e.a. die bij mij een onuitwisbare indruk nalieten in de loop der jaren. Het gaat meestal om dingen die langer liepen dan Ă©Ă©n seizoen, een uitzondering niet te na gesproken. Omdat ook mijn dagen maar 24 uur tellen is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook Ă©Ă©n serie die de 100 niet heeft gehaald, omdat ze mijns inziens ‘totally overrated’ is.

‘Extras’ is een humoristische Britse sitcom over figuranten in films. De serie werd geschreven door Ricky Gervais en Stephen Merchant, het team dat eerder al ‘The Office’ creĂ«erde. De serie heeft verschillende prijzen gewonnen zoals een BAFTA, Golden Globe en een Emmy award. ‘Extras’ heeft geen traditionele begingeneriek. De afleveringen starten meestal met een stukje echte film, waarna men een beeld krijgt van het hele opnameproces. Tijdens de opnames toont ‘Extras’ het wel en wee van hoofdpersonages Andy Millman (Ricky Gervais) en Maggie Jacobs (Ashley Jensen), beiden figuranten. Opmerkelijk zijn ook de bekende gastacteurs die vaak een parodie op zichzelf spelen zoals o.a. Ben Stiller, Kate Winslet, David Bowie en Chris Martin (Coldplay). Omdat er nogal veel ultrakorte stukken van ‘Extras’ circuleren op internet opteren we vandaag dan maar voor de bloopersectie.

Absoluut te mijden op tv: ‘7th Heaven’ (1996-2007)

Posted 29/09/2018 by ambijans in TV

Babe van de week (82) Olivia Culpo   Leave a comment

olivia culpo

‘Babe van de week’ is een rubriek, die net zo eenvoudig klinkt als ie eruit ziet. Iedere week stellen wij een (jonge)dame aan jullie voor die om een bijzondere, buitenissige en daardoor wellicht volstrekt onbelangrijke reden het nieuws, de boekskes of Ambijans’s Blog heeft gehaald. Binnen (on)afzienbare tijd heeft elke meelezende man hier een pak nieuwe ‘vriendinnen’ gemaakt, beloofd! Waar het begint weten we nu al, waar het eindigt 


Olivia Culpo (26) is een Amerikaans model, actrice en schoonheidskoningin die in 2012 het kroontje van Miss Universe in ontvangst mocht nemen. Ze is deels van Italiaanse origine en heeft ook Iers bloed (langs moeders zijde) door haar aders stromen. Als model stond ze o.a. in de 2018 editie van Sports Illustrated badpakkenspecial en ze was verder ook het gezicht van L’OrĂ©al en Kipling. Olivia had ooit een relatie met Nick Jonas en enkele bekende American footballspelers, maar sinds maart 2018 was ze terug single. ‘Was’, want in juni verzoende ze zich met haar laatste vriend. Andere wetenswaardigheden? Ze is gek op (snelle) auto’s, ze begint haar dag met Starbucks koffie, houdt zich fit met sporten en is een aanhangster van gezonde voeding. Haar vader is eigenaar van enkele horecazaken (in 2017 startte zij zelf met enkele familieleden een restaurant) en van haar moeder erfde ze de liefde voor muziek (ze speelt o.a. cello). Olivia is 170 centimeter groot, ze heeft een 32B cup en is 52 kilogram zwaar.

Posted 28/09/2018 by ambijans in Babes

‘Zoals de schaduw die voorbij gaat’ (Antonio Muñoz Molina)   Leave a comment

antonio muñoz molina

Terwijl de FBI naar hem op zoek is voor de moord op Martin Luther King, lukt het James Earl Ray om op valse paspoorten vanuit Amerika Lissabon te bereiken. Met behulp van vrijgekomen FBI-stukken reconstrueert Antonio Muñoz Molina de laatste stappen van Ray voor zijn arrestatie en neemt hij ons mee in diens hersenspinsels en zijn beruchte misdaad. Lissabon is ook de stad die Muñoz Molina inspireerde voor zijn eerste roman, ‘Winter in Lissabon’. Als hij er na dertig jaar terugkeert, wordt de stad het toneel voor drie elkaar afwisselende verhalen: Ray, die in 1968 het mikpunt is van een internationale klopjacht; de schrijver die er in 1987 zijn literaire stem zoekt; en Muñoz Molina die in het heden reflecteert op de mogelijkheid om via de roman de wereld door andermans ogen te verbeelden. Auteur Antonio Muñoz Molina (Spanje, 1956) geldt in Spanje als Ă©Ă©n van de toonaangevende schrijvers van zijn generatie. Hij studeerde journalistiek en kunstgeschiedenis in Madrid en Granada. Molina is diverse keren gelauwerd in Spanje. Twee keer won hij de Premio Nacional de Narrativa, in 1988 voor ‘Winter in Lissabon’ en in 1992 met ‘Ruiter in de storm’. ‘Winter in Lissabon’ werd daarnaast bekroond met de Premio de la CrĂ­tica. In 1991 kreeg Molina de prestigieuze Premio Planeta voor ‘Ruiter in de storm’. Het boek is te koop in de betere boekhandel en uit te lenen in elke zichzelf respecterende bibliotheek.

Posted 27/09/2018 by ambijans in Literatuur

50 onderschatte bands/artiesten (116) Jamie Lidell   Leave a comment

jamie lidell

Jamie Lidell is een 45-jarige Britse musicus en soulzanger. Zijn muziek wordt uitgebracht op het hippe Warp Records. Hij stond reeds op zijn zestiende voor het eerst op een podium, als voorprogramma van The Prodigy. Vóór hij solo aan de slag ging vormde hij samen met Cristian Vogel het duo Super Collider. Lidell staat bekend om nummers die hij maakt met zijn stem en zijn microfoon. Hij maakt eerst zelf de percussie en de melodie door te werken als een beatboxende eenpersoonsband. Dan zingt hij over zijn vergrotende stemmen zijn door soul geĂŻnspireerde nummers. Bij zijn optredens wordt hij meestal begeleid door een liveband. Zijn muziek figureert regelmatig in tv-series, films, reclames e.d. Hij is ook regelmatig aan de slag als gastzanger bij bevriende muzikanten. De man staat ook bekend als een rusteloze ziel want hij verliet zijn thuisland eerst voor Berlijn, verhuisde vervolgens naar New York en toen hij het daar weer beu was volgde Nashville. In zijn begintijd schuwde hij het experiment niet, later werden zijn platen een stuk toegankelijker. Dat leverde vooralsnog drie EP’s, zes full cd’s en Ă©Ă©n verzamelcd op.

1. ‘Daddy’s car’ (uit ‘Muddlin’ Gear’, 2000)

2. ‘Multiply’ (uit ‘Multiply’, 2005)

3. ‘New me’ (uit ‘Multiply’, 2005)

4. ‘Another day’ (uit ‘Jim’, 2008)

5. ‘Figured me out’ (uit ‘Jim’, 2008)

6. ‘I wanna be your telephone’ (uit ‘Compass’, 2010)

7. ‘The Ring’ (uit ‘Compass’, 2010)

8. ‘Big big love’ (uit ‘Jamie Lidell’, 2013)

9. ‘Why_ya_why’ (uit ‘Jamie Lidell’, 2013)

10. ‘Believe in me’ (uit ‘Building a beginning’, 2016)

Posted 26/09/2018 by ambijans in Muziek

Oorwurm van de week (118)   Leave a comment

big red machine

Wij blikken nog snel eventjes terug op de afgelopen dagen. Afgelopen zaterdag werden wij hier op Spaanse grond alweer stevig aangepakt door de muggen. Op zondag gingen we nog een laatste keer naar La Zenia Boulevard (o.a. elektrische tandenborstels gekocht) en ’s avonds was ‘ons laatste avondmaal’ bij de Chinees (al klinkt dat minder dreigend dan het uiteindelijk was). Op maandag werd er hier in Spanje een beetje opgeruimd, gepoetst en ingepakt. Daarna richting luchthaven Alicante voor het inleveren van onze huurauto en de terugvlucht naar Maastricht. Het verliep allemaal smooth en zonder al te grote problemen. Op Belgische bodem onmiddellijk geacclimatiseerd met een familie-etentje bij Sans GĂȘne (zoals steeds alles weer tiptop in orde). Vandaag roept de werkplicht alweer luid. Dus over naar plezantere dingen dan maar, muziek bijvoorbeeld?

I won’t run from it – Big Red Machine: zet Justin Vernon (Bon Iver) en Aaron Dessner (The National) samen en je krijgt deze mooie samenwerking op je bordje. Tien jaar geleden werkten beide heren al eens samen toen ze voor het goede doel een track maakten die vandaag hun bandnaam is geworden. NĂłg beter: er speelt ook iemand van Arcade Fire mee Ă©n zelfs Phoebe Bridgers.

Yeah Yeah Yeah – Delv!s: Niels Delvaux mogen we gerust rekenen tot de betere zangers uit ons land. En dat voor iemand die opgroeide in het bescheiden Landen. Hij treedt ondertussen al vrij vaak op, maar wij zijn vooral benieuwd wanneer zijn eerste full cd zal verschijnen.

The things we do to each other – Cowboy Junkies: de volgende Canadese band draait al heel wat jaartjes mee, sinds 1985 om precies te zijn. Toch was het alweer zes jaar geleden dat ze nog eens een nieuwe cd uitbrachten, maar sinds ‘All that reckoning’ is daar nu verandering in gekomen.

In my head – Our Girl: vooralsnog vrij onbekend Brits trio uit Brighton dat vrij lovende recensies krijgt in de Britse muziekpers na hun debuutcd ‘Stranger today’. Wat mogen we verwachten? Drie vrouwen uit Brighton die een combi van shoegaze en dreampop produceren. Marketingtechnisch gezien kan je daar een groot publiek mee trekken.

How fortunate the man with none – Dead Can Dance: voor onze classic keren we deze week exact 25 jaar terug in de tijd met het duo Lisa Gerrard en Brendan Perry. Het is het slotnummer van hun cd uit 1993, ‘Into the labyrinth’. Wij hebben 7 mei 2018 al aangekruist in onze agenda want dan staan ze in het Koninklijk Circus te Brussel. Nu al voorpret! Tot volgende week!

Posted 25/09/2018 by ambijans in Muziek

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (45)   Leave a comment

radio-midden-limburg-zonhoven

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

Wanneer we hier een hoofdstukje ‘vrije radio’s’ aansnijden, dan lijkt het voor de jongere lezertjes hier bijna alsof ze terug worden gekatapulteerd naar de Middeleeuwen. Vrije radio? QuĂš? Toen wij jong(er) waren en nog flink groen achter onze oren had elke stad en gemeente in Vlaanderen Ă©Ă©n of meerdere vrije zenders die de FM-band teisterden. Omdat van StuBru nog lang geen sprake was, luisterden wij naast de traditionele zenders van de openbare omroep eveneens naar vrije zenders uit de ons omringende gemeentes zoals Radio Randstad en Radio Noordzee (later Hit FM), Radio Benelux (Beringen), Radio Mi-Amigo Hofstad (vanuit De Kluis in Bolderberg) en Radio Formule 1. Bepaalde dagen kregen we zelfs Arcan Radio (Bilzen) en Radio Olympia (volgens mij ook van die kanten) binnen. De ene zender klonk al wat professioneler dan de andere. Verzoekplatenprogramma’s of de groetjes doen aan x en y … het klinkt nu compleet belachelijk maar het gebeurde dus wel! In Zonhoven waren er ook enkele zenders: De Stille Genieter (van Bob Morelli als ik me niet vergis) en Radio Vrij Zonhoven (dat nog redelijk wat naamswijzigingen zou ondergaan). Radio Midden-Limburg, Siesta, SIS, … om uiteindelijk in de Contactgroep of Topradioketen te belanden. Toen we een jaar of 14-15 waren speelden we wekelijks mee om filmtickets te winnen voor Trioscoop Hasselt of waardebonnen voor de plaatselijke videotheek (ook al zoiets van vroeger). Als we tien keer meededen wonnen we gegarandeerd acht keer. Zelfs toen de presentator er eens fijntjes op wees om andere mensen ook eens een kans te laten, lieten wij ons niet vermurwen. 😉 Mijn moeder en (de in Zonhoven wereldberoende) Monique Deckers hadden jarenlang (vermoedelijk in het Vrij Zonhoven tijdperk) een veel beluisterde radiorubriek (‘Tin en Fin’) in een programma dat ‘Het Zoneves Urke’ heette (gemaakt door wijlen Gaston Konings). Onze onuitputtelijke muziekkennis (categorie ‘noodzakelijk kwaad’) deden wij dus vooral op door het bestaan van deze vrije radio’s (waarvoor dank!). Smaak ontwikkelen deden we vast en zeker vanaf ons achttiende levensjaar (maar daarover later misschien ooit meer).

Posted 24/09/2018 by ambijans in Algemeen