Archive for 18/10/2018

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (48)   Leave a comment

spelen in de jaren 70

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

Nu we nog een beetje kunnen genieten van die mooie nazomerdagen keer ik hier nog eens terug naar herinneringen die dateren van ergens aan het einde van de seventies, laat ik er 1978 van maken. We hadden in die tijd een redelijk sterke band met familie van familie, aangetrouwde familie zullen we zeggen. Het gezin D. had één zoon die (als ik me niet vergis) ongeveer even oud was als mijn jongere broer (of één jaar jonger). Dus toen ik zes was, waren mijn broer en L. vijf jaar. L. was enig kind, een beetje verwend (altijd mooi gekleed, piekfijn kapsel enz.). L. was ook een vrolijk kind, misschien was onze klik daarom wel zo goed. Er bestaat van ons een bijna identieke foto zoals hierboven afgebeeld (genomen in onze voortuin), waar wij met z’n drieën opstaan. Het wagentje waarin wij zaten was eerder gifgroen van kleur, het was zomer (dus mooi weer) en we staan nogal spontaan in de lens te kijken. We hebben de hele dag zitten ravotten en toen de moeder van L. hem in de vooravond kwam oppikken hebben we naar alle waarschijnlijkheid nog waterijsjes gegeten. Ik herinner me ook nog dat we véél wespen in de tuin hadden, die natuurlijk afkwamen op al die zoetigheid. De onvermijdelijke fles cola mocht uiteraard niet ontbreken op tafel. Na de lagere schooltijd verdween het contact met L. vrijwel volledig, maar dat had ook met een sterfgeval in de familie te maken. Ik ving wel op dat hij na zijn middelbare schooltijd was gaan rebelleren, dat hij ontspoorde, ruzie had met zijn ouders, foute vrienden had gekregen en dat hij was beginnen experimenteren met drugs. Van het één kwam het ander. Ik herinner me nog dat ik hem in het begin van de jaren ’90 in de Hasseltse binnenstad heb zien werken als ober in de horeca (toen leek het erop dat het goed zou komen), maar dat bleek ijdele hoop. Rond het midden van de jaren ’90 hoorde ik verhalen over diefstal, heling van goederen e.d. om zijn drugsverslaving te kunnen bekostigen. Eén van zijn grootouders gaf hem geld (uit pure goedheid), maar dan stal hij de de rest van de inhoud van de portemonnee achter hun rug. Het was dan ook geen verrassing toen we hoorden dat hij iets daarna dood werd teruggevonden in een kraakpand ergens in Hasselt. Om het leven gekomen na een overdosis. Hoe oud was hij toen hij stierf? 22 of zo? Een trieste manier om aan je einde te komen. Kan het iedereen overkomen? Waarschijnlijk wel. De kunst is om op het rechte pad te blijven en voldoende karakter om niet in die val te trappen …

Posted 18/10/2018 by ambijans in Algemeen