Archive for december 2018

Ambi’s persoonlijke jaaroverzicht van 2018   Leave a comment

ariella ferrera zwaait 2018 uit

Voor alweer de zevende keer op rij presenteren wij hier voor jullie ons persoonlijk jaaroverzicht, dat er dit jaar uiteraard weer héél anders uitziet dan het jaar voordien. Zo zullen we vrijwel geen feiten belichten uit de actualiteit om de eenvoudige reden dat onze Keek op de Week flink sputterde in mei, waardoor we ons na editie 192 vastreden. Destijds beloofden we om het geheel mooi af te ronden tot 200 edities, maar daar zijn we nooit meer aan toe gekomen. In 2019 gaan we er alsnog werk van maken door er nog acht te schrijven. ‘Met een propere lei starten’ noemen ze zoiets zeker? Niet elke gebeurtenis haalde onze eindlijst (té veel werk anders!), andere dingen houden we dan weer liever voor onszelf. Voor mijn gevoel lag mijn aantal quizdeelnames bijvoorbeeld ongeveer in het verlengde van 2017 (66 keer toen), maar een snelle telling geeft een ander resultaat: op de kop 50 keer. Beduidend minder dus, zal uiteindelijk wel kloppen want in 2017 bevond ik mij bij momenten in een heuse quizrollercoaster. Dit jaar ben ik dus bewust wat op de rem gaan staan. In 2017 schoot ik 14 keer de hoofdvogel af, dit jaar gebeurde dat slechts vijf keer. We worden blijkbaar een dagje ouder want ook ons concertbezoek maar vooral ons aantal ritjes richting bioscoop daalde flink. Toch zijn we in 2019 niet van plan om het etiket ‘huismus’ te verdienen (al 10 quizzen vastgelegd!), maar dat zal na dit jaaroverzicht snel duidelijk worden. We zullen er maar aan beginnen zeker?

Elke eerste januaridag begint identiek ten huize Ambijans: kinderen en kleinkinderen verzamelen in Zonhoven voor een hapje, een drankje, nog een hapje, een nieuwjaarsbrief, een centje hier, een knuffel daar, kus kus, opnieuw eten, beetje drinken, gezellig keuvelen, afscheid nemen, klaar! Op de tweede dag van het nieuwe jaar krijg ik meteen een opdracht: met de Peugeot van mama op halfjaarlijkse controle gaan in de garage. We zijn nog maar dag drie, maar onze eerste quiz is meteen een stevige Sound of C (met Moedige Missers), samenstelling door Looise Boskabouters. Twee dagen later spelen we alweer de Amusante quiz met Moordgat/WvA (een quiz die zijn naam eer aandoet), een jaarlijks terugkerend fenomeen. Vooraf gingen we altijd iets eten in De Kruimel in Vorst-Meerlaar, een zaak op wandelafstand van de zaal. We konden toen helaas niet vermoeden dat het de allerlaatste editie zou worden. Wie dicht er dat gapende quizgat de komende jaren? Eerste filmhoogtepunt van het jaar: ‘Three Billboards Outside Ebbing, Missouri’ met een excellerende Frances McDormand. Mijn verjaardagsetentje krijgen we niet meer in deze januarimaand gewrongen, dus dat feestje wordt uitgesteld naar februari. Eerste theaterhoogtepunt van het seizoen: ‘Het kleine meisje van meneer Linh’ (naar het boek van Philippe Claudel), een stuk dat een hele voorgeschiedenis kende met de cast (maar die willen we jullie besparen). Koen De Sutter kweet zich alleen op de bühne meesterlijk van zijn taak. Angelina Flor Pua wordt onze nieuwe Miss België (maar wie interesseert zich daar überhaupt nog voor?), Elise Mertens houdt de Limburgse tenniseer zéér hoog op de Australian Open en het hele #metoogebeuren viert niet enkel in januari hoogtij maar lost elke maand wel ergens een ander schandaaltje. Boudewijn Van Spilbeeck kondigt aan dat hij/zij voortaan als Bo door het leven zal gaan. Véél gezelliger wordt het wanneer wij ons Dinsdagmenu met Maud Vanhauwaert programmeren. Oorspronkelijk kwam ze met twee muzikanten (eentje werd helaas nog ziek), zelf was ze ook licht verkouden maar dat kon haar niet deren. Een geslaagde Gedichtendagdoortocht voor deze kersverse Antwerpse stadsdichter. Nóg meer goed theater wanneer Lazarus ‘Absurde held’ (over Albert Camus) op de planken brengt in CCHA. Ik breng een bezoek aan de dermatologe, iets dat een vervolgverhaal zal worden in meerdere etappes. Gezwel gevonden in de bilstreek, controlescan gedaan in het Jessa ziekenhuis en bij de terugrit nog een snelheidsboete gescoord. We komen er later nog op terug. Er zijn wat ziekteperikelen op het werk, maar die worden vakkundig opgelost. ‘The Shape of Water’ in The Roxy Theatre krijgt van ons goede punten. Onze citytrip naar Málaga (voor het trouwfeest van Alexandra en Jeroen in juli) wordt ook geboekt. En uiteraard doen we (just for fun!) mee aan de Haute Quizine quiz van Tom en Frank.

Kortste maand van het jaar en wij vliegen er meteen in met mijn ‘uitgestelde’ verjaardagsetentje bij Innesto (*) in Houthalen-Helchteren. Op wandelafstand, al nemen wij gewoon de wagen. Culinaire verwennerij quoi! Ik doe mezelf een externe dvd-speler cadeau. Onze drie kippen worden (vermoedelijk door een vos) met huid en haar opgepeuzeld. Er vloeien hier nog net geen traantjes. Het voelde toch een beetje aan als familie hè! Een bezoek aan chirurg Nolens n.a.v. het gezwel aan mijn bil leidt ons richting ‘operatief verwijderen’ (in mei). Wij vermaken ons uitstekend op de Merodesnookersquiz in Turnhout (aan tafel bij Happy Ending). Onze tweede opeenvolgende Trapop quiz in Retie levert opnieuw winst op (eerste quizoverwinning van 2018). En het was al voortvarend gestart met een etentje vooraf, toen we het nuttige aan het aangename koppelden. Op het werk organiseren we een Dinsdagmenu met auteur Anja Feliers: zéér matige opkomst, wél een gezellige avond. Onze landgenoot Bart Swings haalt een zilveren medaille op de Olympische Winterspelen. Wij trokken nog eens naar Retie voor A Quiz Called Wanda (dit keer aan tafel bij Happy Ending). Wij sluiten de maand quizzend af op de Buzzy quiz in Eindhout, waar we geconfronteerd worden met een kapotte centrale verwarming. Er hing een ijzig koude sfeer (letterlijk én figuurlijk), maar da’s logisch zeker?

In maart krijgen we meteen de zwanezang van Daniel Day-Lewis als acteur in ‘Phantom Thread’. We bewijzen onze vrouwvriendelijkheid door op Vrouwendag naar het vrouwenensemble Oko Yono te gaan kijken in CCHA. Nordmann en Flying Horseman schitteren dan weer samen in Muziekodroom. En we hebben ook een dikke duim veil voor de film ‘Call me by your name’. Dit wordt gevolgd door een bijzonder interessant Dinsdagmenu van professor Steven Vos over bewegingsleer en verantwoord sporten. Wij krijgen een déjà lu gevoel bij ‘De avond is ongemak’ van Marieke Lucas Rijneveld, dat zéér nauw verwant is met ‘Het smelt’ van Lize Spit. Ik speelde ook een zéér puike Onderhond quiz in Westerlo (aan tafel bij FC Annemie), een bende ‘jonge honden’ (pun intended) waar we in de toekomst hopelijk meer moois van mogen verwachten. Op 14 maart vallen er op de N74 in Zonhoven twee verkeersdoden. De eerste héél vroeg op woensdagmorgen (jonge autobestuurder ter hoogte van Aveve), de andere ’s avonds (jonge motorrijder) vlak voor onze voordeur. Daar kom ik ’s avonds op uit als ik thuiskom van het werk. Van ver zag ik al blauwe zwaailichten en toen ik naderde zag ik jammer genoeg ook een rode tent staan. Dezelfde avond gaan we met familie eten bij Kom Eens Kieken in Viversel. Gezellig! ‘The Shape of Water’ zal zich ontpoppen tot grote winnaar tijdens de Academy Awards. Vorig jaar waren we nog laureaat bij onze allereerste deelname aan De Groote Gencker Muziekquiz. Dit jaar stranden we in het zicht van de eindmeet op één punt van de winnaars. Het goede nieuws: het levert ons een combiticket voor Rock Herk op. In CCHA zien we dan weer het stuk ‘Vergeef ons’ (naar het boek van A.M. Homes) en dat kan ons ten zeerste bekoren. We maken deze maand meteen kennis met het Duffels quizcircuit wanneer we de STML-editie mogen meespelen aan tafel bij Happy Ending. Brutus geeft er een ferme lap op in MOD en de doortocht van SCHNTZL en Labtrio in het conservatorium valt lichtjes in het water wanneer hoofdact Labtrio moet afzeggen wegens ziekte van één van hun muzikanten.

April opent al meteen spectaculair met ‘Lady Bird’ in de bioscoop. We gaan nog eens deftig shoppen bij Cartouche in Zonhoven, nemen een gratis maandje Play More via Humo en de Sound of C (editie Rob Collin) blijkt pas onze allereerste quiz van de maand. De zéér degelijke doch voor het doelpubliek véél te pittige Harde Noot Om Te Kraken quiz in Peer (samengesteld door Koen Verjans) levert MM een derde plek op. Kleine kanttekening: 22 op 37 teams gebuisd was wellicht vooraf niet ingecalculeerd. Bij leven en welzijn zijn wij in 2019 opnieuw op post! Nóg een kanttekening: op deze quiz doet ook Anouk mee (die we dan nog niet kennen), maar die enkele maanden later zieke collega Nele zal vervangen bij ons op het werk. Het kleine doch fijne Little Waves festival leert ons alvast één ding: Tamino valt reuze mee. Ons Dinsdagmenu van Geert Kenis kreunt onder de loden hitte en dat vertaalt zich naar overvolle terrasjes buiten en net iets minder volk in onze bib. Terwijl mijn ouders in het zonnige Spanje vertoeven, krijg ik voor het eerst de kans om eens op de bouwwerf te gaan kijken waar langzaam maar zeker mijn appartement vorm begint te krijgen. Maart 2019 zullen we er nog niet wonen, ik gok eerder op grote vakantie 2019. Er is ook één dag waarin ik vier uur sta gras te maaien (voor én namiddag), tot ik uiteindelijk ons grasmachine finaal in de vernieling rijdt. Het toneelstuk ‘La Superba’ (naar de roman van Ilja Leonard Pfeijffer) toont ons een weergaloze Wim Opbrouck, de mooie Angela Schijf én onze eigen Limburgse trots Joke Emmers. Wij quizzen ook nog een tweede keer in Duffel, deze keer editie Quizimodo. Onze maand wordt experimenteel afgesloten met ‘Talk Show’ van Suze Milius, bevreemdend theater met een hoek af.

De meimaand dan. Het blijft mooi weer, dus vinden wij hier dat het tijd is om de tuinstoelen en ons terras al opnieuw klaar te zetten. De Sound of C editie van Stijn en Sam levert ons een puike 13de plaats op 22 teams op. Ik beland in het Jessa ziekenhuis voor een behandeling aan mijn bil. Die operatie verloopt voorspoedig, al volgen er nog complicaties nadat ik er een ontsteking op krijg. Met een paardenmiddel wordt die uiteindelijk een halt toegeroepen. Ook mijn moeder heeft ongetwijfeld een engeltje op haar schouder zitten nadat ze een achterwaartse val maakt van onze keldertrap. Na enig aandringen wordt het voor haar toch een weekje ziekenhuisopname én daarna een maand in een ziekenhuisbed thuis in de woonkamer. Wij pendelen dagelijks tussen thuis én het ziekenhuis en we worden net iets meer ingeschakeld in het huishouden. Op seriegebied weten wij ‘Barry’ van HBO wel te waarderen, iets wat we ook van het tweede seizoen van ‘Atlanta’ kunnen zeggen. Verder ook interessant: ‘The Handmaid’s Tale’ (seizoen 2), ‘Taboo’ én het slot van ‘The Americans’. ‘Westworld’ (tweede seizoen) en ’13 reasons why’ (seizoen 2) vallen dan weer lichtjes tegen. Sophia in Muziekodroom blijkt dan weer een droomaffiche. Hier wordt al de kiem gelegd voor een nóg gezelliger living room concert van Robin Proper Sheppard later op het jaar.

In juni zijn wij onder de indruk van de Netflixdocu ‘Fluctuat Nec Mergitur’, over de aanslagen in Parijs. Op de Sound of C editie van Error Data Missing buizen onze vier quizzers nipt … en we waren dan nog 20ste op 27 in de eindstand. Vooral de superronde was wat disproportioneel verdeeld waardoor slechts enkele ploegen meer dan de helft haalden. Ons dagje Best Kept Secret in Hilvarenbeek (met broer Bart) was weer een ware voltreffer met o.a. optredens van Spoon, LCD Soundsystem en Mogwai. Wij lachen ook wat af met het boek ‘Leven en laten leven’ van Hendrik Groen. We spelen ook eens een A-B Zeekamelenquiz in Heist-op-den-Berg (aan tafel met Happy Ending) en we eindigen daar als 13de op 26 teams midden in het pak. We hebben er jaren om moeten zeuren, maar deze maand komen ze eindelijk airco installeren op het werk. En die zal dadelijk (geloof het of niet!) wonderwel van pas komen. Open Vld Zonhoven pakt als eerste politieke partij uit met haar volledige kieslijst. De partij straalt dan al uit dat het ambitieus is en er opnieuw voluit voor wil gaan! Ik speel met Moordgat/WvA ook nog een B-C quiz van Bajes in Oud-Turnhout en dat levert ons een 17de plaats op 28 teams op. Het feit dat ik deze quiz vermeld is een teken dat ik ‘m goed vond. 😉 Ik trek met mijn vader op jaarlijkse controle in het Jessa ziekenhuis, rij ook naar 4D tegelimport in Maasmechelen om de tegels van mijn appartement te gaan kiezen én ik laat mijn belastingsbrief invullen (it’s a dirty job but someone’s gotta do it!). In één klap hebben we maar meteen alle dinsdagmenu’s van het najaar van 2018 vastgelegd. Deze junimaand eindigt sterk met een heuse walk-over (aan tafel bij Happy Ending) op de Chaotical Brain quiz. Meteen mijn tweede quizzege van 2018.

De julimaand zal o.a. in het teken staan van de succesvolle WK-campagne van onze Rode Duivels die brons behaalden in Rusland. Dat leverde ons bijvoorbeeld spectaculaire partijen op tegen Japan en Brazilië en twee maal winst tegen Engeland. Véél (markt)pleinen in ons land staan vol fanatieke supporters, wij zien alles gebeuren vanuit onze luie zetel en dat oogde even spectaculair (trust me!). Tijdens de WK-gekte (daags na de sensationele stunt tegen de Brazilianen) vlieg ik samen met nonkel Paul richting Málaga, waar we te gast zullen zijn op het trouwfeest van Alexandra en Jeroen. Zo pakken we niet alleen een beetje zon, maar doen we ook aan citytripping, wat culinaire verwennerij én uiteraard het trouwfeest op een unieke locatie in de stad. Het luikje ‘nachtbraken’ (in 2017 optioneel erbij genomen) laten we deze keer zitten. Voor wat het waard is: Frankrijk zal het WK voetbal uiteindelijk vrij makkelijk winnen van ‘stuntploeg’ Kroatië. Na een pauze van ruim twintig jaar sta ik nog eens twee dagen na mekaar in Herk, voor het gelijknamige rockfestival. ‘Kleinschalig, maar best gezellig’, zo oordeelden wij na afloop. Op serieel gebied onthielden wij o.a. ‘The Staircase’, ‘Archer’, ‘The Handmaid’s Tale’ (seizoen 2) en ‘Homeland’ (seizoen 7). Omdat we wel van tradities houden winnen we voor de tweede opeenvolgende keer de Tentenkermisquiz in Attenrode (met Happy Ending), al vonden we het geen échte hoogvlieger. Derde quizwinst, dat wél en we onthouden verder dat het bijzonder heet was in de tent! Ultiem beslissen we om toch één dag naar Pukkelpop te gaan, ondanks de matige affiche.

Omdat deze zomer een heuse topzomer kan worden genoemd, begint onze augustusmaand op het terras van Sans Gène voor een etentje onder familieleden. Er wordt opnieuw grandioos goed gescoord in een broeierige tentenquiz (Boerenkermisquiz), waar ik met Moordgat/WvA de tweede plaats behaal (vlak na MVC), op slechts één schamel puntje. Wij kijken met veel plezier naar ‘Orange is the new black’ (seizoen 6) en ‘Better Call Saul’ (seizoen 4). In de bib starten na het plaatsen van airco nu ook verfwerken. Een aantal collega’s neemt verlof, wij blijven werken om rekken e.d. te verplaatsen. Die verfwerken verliepen aanvankelijk vlot, maar de vooropgestelde termijn wordt uiteindelijk niet gehaald. Wanneer mijn écht groot verlof begint in september, moet er boven nog worden geverfd. Ik maak deze maand opnieuw kennis met een alcoholcontrole op 200 meter van mijn deur (na de Chaotical Brain quiz in Kapellen). Bloednuchter uiteraard, maar het was blijkbaar nog te vroeg voor een BOB-sleutelhanger. Ons Pukkelpopparcours telde slechts één dag, maar toch wisten wij ons te amuseren. Wij pikken een etentje mee bij Magnifico in Houthalen-Helchteren. Het eten was goed, alleen jammer dat er geen volk in de zaak zat. Ik ga jureren op de Lingua Franca quiz in Mol (een quiz van Tom en Frank), in een nieuw samengesteld D.A.M. team (Gabri, Bart, Luc en ik) worden we knap vijfde in het verre Mariakerke (achter Gent). De Svarabhaktiquiz was die meer dan 300 kilometer rijden best waard (achteraf bekeken). N.a.v. een uitzending van ‘Zomergasten’ bekijk ik ‘The Good Place’ (seizoen 1 en 2). Ik trek een namiddagje naar de Tim Burton expo in C-Mine, ik pik een oerdegelijk concert van Oh Sees mee in MOD en begin langzaam te pakken voor mijn zomervakantie naar Spanje. Die start deze keer pas in september.

Begin september worden er nog snel VLD-verkiezingsreclamestickers op auto’s gekleefd. Mijn ouders trekken aan de kar van schepen/familie Bram De Raeve, ik neem het graag op voor Katrien Hoebers, die door sommige mensen wordt aangesproken als Madam Confituur. De school begint opnieuw, maar wij trekken gezellig naar het zuiden van Spanje. Zo komen we o.a. terecht op een beestjesbenefiet in Cheers Bar, gaan we iets eten in Maritaos II in de buurt en mag de plaatselijke Chinees niet ontbreken (wanneer de rest van de familie enkele dagen later arriveert). We zien onze Rode Duivels twee keer schitteren (één keer vriendschappelijk, één keer Nations League). We krijgen ook wat wisselvallig kwakkelweer over ons heen, maar dan is er uiteraard Netflix. Ook tof: onze etentjes bij Timonel Belchica in Torrevieja en bij La Rebate in Pilar de la Horadada. Ik bestel tickets voor twee concerten (Julia Holter in november, Dead Can Dance in mei 2019), we zitten volop in Expeditie Robinson modus hier en we zien o.a. ‘Ozark’ (seizoen 2) en ‘Bojack Horseman’ (seizoen 5). Ook zeer de moeite: ons bezoekje aan Experiencia 43 in Cartagena en ons etentje bij El Castillo del Pinar (‘cinco vinos’ in de volksmond). Een obligaat bezoek aan La Zenia Boulevard mocht natuurlijk ook niet worden vergeten. Bij thuiskomst springen we onmiddellijk terug binnen in het ons vertrouwde Sans Gêne. Het Groot Zonhovens Ontbijt op het einde van de maand is meteen de laatste rechte lijn richting gemeenteraadsverkiezingen van 14/10. Méér dan 600 eters vinden hun weg naar de evenementenhal. The future looks bright …

Oktober start met de KOTK quiz in Diepenbeek waar Moedige Missers plaats drie wegkaapt. Ons Dinsdagmenu van Guy Brugmans brengt liefst zestig mensen op de been, de gemeenteraadsverkiezingen in Zonhoven kleuren opnieuw hemelsblauw. De resultaten overtreffen ruimschoots eenieders verwachtingen: de liberalen boeken maar liefst 10 % winst en komen daarmee op ca. 43 % terecht. In zetels halen ze een nipte absolute meerderheid. Dat leidt tot jolige taferelen in Het Martenshuys, maar er vloeien ook traantjes (meestal van vreugde). Vier van de zeven schepenposten worden straks ingevuld door nieuwelingen die luisteren naar namen als Johan Vanhoyland, Johan Schraepen, Frank Vandebeek en Frederick Vandeput. Achterneef Bram verdubbelde bijna zijn stemmenaantal en wordt daarmee plots de tweede populairste politicus van Zonhoven na burgemeester Johny De Raeve. Als toemaatje haal ik graag aan dat ook Katrien Hoebers een zetel in de gemeenteraad wist te veroveren. Het werd dus een vrolijke zondagavond, zonder al te veel leedvermaak met de rest van de partijen. ‘Girl’ van Lukas Dhont is dé topfilm van mijn oktobermaand. Wij zijn getuige van de voorlaatste ZVV-Melo derby in het voetbal (al wisten we dat toen nog niet). Die partij eindigt op 1-1. In het voorjaar is er nog één onderling duel, hierna fusioneren beide teams tot Zonhoven United. Onze Verwendag in de bib (met o.a. Monx Coffee) is een schot in de roos en ik stel nu pas mijn cultureel programma van CCHA samen (zéér laat dus!). ‘Maniac’, ‘Making a murderer’ (seizoen 2) en ‘Bodyguard’ weten te overtuigen, het slot van ‘House of Cards’ was er eentje in mineur. De doortocht van Het Zesde Metaal in CCHA opent meteen mijn cultureel seizoen en wij zitten met enkele collega’s een hele dag in de bibliotheek van Genk voor een uiteenzetting over ons nieuwe bibliotheeksysteem dat binnenkort operationeel wordt. Dat ik dan al worstel met een knoert van een verkoudheid is net iets minder. Op het einde van de maand ‘vieren’ we tien jaar Ambijans’s Blog: net geen één miljoen bezoekers over al die jaren verspreid. Ondertussen zijn het er ruim één miljoen vierduizend én een klets (and still counting!). Aanbevolen boek deze maand: ‘Zomervacht’ van Jaap Robben. Ik moet voor een medische check-up nog eens met papa naar het Salvatorziekenhuis waar men allerlei testjes doet. Dat geeft mama en mij de gelegenheid om thuis op het kerkhof de graven van de overleden familieleden te gaan schoonmaken.

In november zijn wij getuige van een korte, experimentele voorstelling op de bühne van Max Cooper & Architecture Social Club en trekken we met dezelfde collega’s nog eens richting Antwerpse Boekenbeurs. Helaas geen nocturne deze keer, want dat kregen we onmogelijk gewrongen door omstandigheden. De hogeschool van het quizzen mogen we weer beleven op de Pauselijke Accidentjesquiz in Geel (knappe vierde plek aan tafel bij Moordgat/WvA) op slechts drie schamele puntjes van winnaar De Limburgse Connectie. Helaas neemt ook deze quizorganisatie een sabbatical, dus volgend jaar ook hier geen vertier. Ons idee om met drie MM’ers, Kurt (van De Rand), Luc van Happy Ending én Frank (Moordgat/WvA) nog eens deel te nemen aan de SJB quiz bleek een topidee. Als Katsjoe Botte speelden we de tegenstand naar huis met een eindscore van 94 %. Vierde quizoverwinning van het jaar! Hierna neem ik volop de tijd om samen met Chris Burtin volgende maand een Sound of C editie in mekaar te steken. Het gros van mijn vrije tijd kruipt daarin. Tussendoor blijven we zelf spelen, o.a. een Duffelse quiz (editie Kiliwatch) die ons een 11de plaats oplevert. Interessante serie deze maand: ‘Narcos Mexico’. Plezant boek: ‘Heterdaad’ van Johan Harstad. Ons Dinsdagmenu van Isabelle Ignoul deze maand is dik in orde, broer Bart en ik trekken voor het eerst in ons bestaan naar De Roma (prachtige zaal!) voor een concertje van Julia Holter én als top of the bill speelt Sophia een living room concert voor ca. 40 mensen ergens in Zonhoven. Some guys have all the luck … zeggen ze dan!

De laatste maand van het jaar heeft het volgende voor ons in petto: ik zag tv-reeksen zoals o.a. ‘Here and now’, ‘Over water’, ‘Room 104’ en ‘My brilliant friend’. Het is uiteraard ook de maand waarin ik een aantal jaarlijstjes (best of gevalletjes) publiceer op mijn blog en wij zien ‘Augustus, ergens op de vlakte’ door TNT en komen na afloop pas om twee uur ’s nachts thuis. De Sound of C editie van Chris en mij wordt overtuigend gewonnen door MVC. De commentaren achteraf zijn vrij positief. We halen een derde plaats binnen op de Rode Rakkersquiz in Ham (Hanne en ik aan tafel bij Moordgat/WvA), we hebben een etentje in Hasselt (bij kennissen Guy en Marie-Jeanne in aanwezigheid van dochter Michèle), organiseren een laatste Dinsdagmenu van Katalien Bollen dat in de smaak valt, moeten helaas de Dynamic quiz van februari 2019 skippen, maar we kunnen nu wél naar Whispering Sons gaan kijken. Nog één keer wordt alle quiztegenstand aan flarden gespeeld en wel op de Bevocquiz in Betekom, waar ik met Happy Ending de runner-up op 27 punten achterstand speel. Wij hadden lol aan tafel, maar hielden ons in. Winnen blijft leuk, altijd én overal! Meteen mijn vijfde én laatste quizzege van 2018. De dag na onze walk-over trok Happy Ending met een B-ploeg (want zonder sterkhouders Luc en Rudi) naar de Good Heart quiz in Schiplaken. Dat was héél andere kak! Sterker nog: op de terugweg zorgde ijsregen ervoor dat we langzaam naar huis konden rijden. Nog één Duffels quiz’je (editie Hego dit keer), wat ons plek 10 oplevert. Ons uitje naar de Allerbeste Music quiz for life in Retie is een uitje in twee etappes: vooraf zéér snel eten in ’t Compromis (wat niet zo supergezellig was!), maar daarna toch opnieuw een negende plaats halen op meer dan zestig quizteams. Nu volgend jaar nog graag een vroeger einduur en we zijn helemaal content! Ons familie-etentje bij Anatolia in Genk hinkte ook op twee gedachtes: geen klachten over het eten, voor sfeer en gezelligheid gaan we onze joker inzetten. De KOTK quiz van D.A.M. (in Kermt dit keer) was wél de moeite waard. Mijn reading challenge (opnieuw 40 boeken lezen!) kon ik opnieuw probleemloos halen in 2018. De Gezinsbondquiz in Eindhout was net iets minder triviaal als anders, dus werden we achtste met Moordgat/WvA (slechts zes fouten gemaakt). Met 55 teams (waaronder 40 quizteams) lag er eigenlijk een unieke kans om het niveau wat op te krikken, maar die werd hier vakkundig de nek omgewrongen. Van de andere kant: als de quiz gericht was op een ‘breed publiek’, dan hebben ze daaraan voldaan. Er zijn altijd twee kanten aan een (quiz)verhaal hè. De housewarming annex quizavond (letter B) die Koen aan tien quizzers van mannelijke kunne serveerde was ‘voor herhaling vatbaar’ wat mij betreft. Ah ja, op 2 januari a.s. krijgen we er opnieuw eentje van zijn hand voorgeschoteld. Vandaag viert mijn moeder haar 82ste verjaardag, dus ik denk dat er aan spijs én drank geen gebrek zal zijn ten huize Ambijans. Rest mij dan nog de gevleugelde woorden ‘mijn allerbeste wensen voor 2019 aan Jan en alleman’ uit te spreken. Gezond verstand zal eenieder van jullie nodig hebben (ik denk dan o.a. aan mei 2019), maar ook voor de rest van het jaar kan het absoluut geen kwaad! Spreken wij opnieuw af voor een jaaroverzicht eind 2019?

met een claudia schumacher in je tent, geen last meer van de kou

Oorwurm van de week (131)   Leave a comment

Rosalía

Vandaag twee blogberichten voor de prijs van één, want we beloofden jullie vorige week nog één oorwurmeditie. Vermits we morgen ons grote, persoonlijke jaaroverzicht publiceren zijn we verplicht om dat vandaag nog te doen. Wat valt er nog te melden van de afgelopen week? Naast de feestdagen hadden wij o.a. twee werkdagen (donderdag en vrijdag) opstaan in minimumbezetting. Donderdagavond trokken we naar Eindhout voor de jaarlijkse Gezinsbondquiz. Een bomvolle zaal (55 ploegen) én teams in de bovenste gelederen die op een zakdoek bij mekaar eindigden. The Ideal Clash won (slechts drie fouten), Moordgat/WvA (zes fouten) eindigde door ex-aequoregeling e.d. op plaats 8. Ik was er zonder verwachtingen naartoe getrokken, maar door de sfeer aan tafel viel ie beter mee dan gedacht (net iets minder triviaal als anders imho). Al mag het voor mij best iets spannender zijn (zeker als je 40 quizploegen in je zaal hebt zitten). Gisteravond was er mijn eerste kennismaking met de huiskamerquiz. Die ging door bij Koen in Kuringen. Tien mannen die in duo negen quizrondes afwerken met telkens 18 vragen. Qua niveau ging het alle kanten op, wat best aangenaam was. Dat belooft alvast voor onze eerste quiz van volgend jaar, die woensdag a.s. ook door Koen zal worden gemaakt, zijn Sound of C editie in Lummen. Naast het nieuwjaarsgebeuren in eigen huis maken we verder nog tijd voor een Chaotical Brain quiz in Kapellen vrijdagavond. Zaterdagavond zitten we misschien op de DAF quiz in Westerlo, maar da’s nog onder voorbehoud. Van één ding zijn we wél zeker vandaag: onze oorwurmen!

Malamente – Rosalía: er ging geen dag voorbij de afgelopen maanden of Radio 1 had deze Spaanse deerne in heavy rotation in hun playlist zitten, volkomen terecht uiteraard! Zo zorgde deze 25-jarige Catalaanse ervoor dat er terug wat aandacht wordt geschonken aan Spaanstalige muziek. Of hoe een eigen interpretatie van typische flamencomuziek dezer dagen plots weer hip bleek te zijn. Mark my words: van haar hebben we het laatste nog niet gehoord!

Such a remarkable day – Charlotte Gainsbourg: ik heb altijd al een zwak gehad voor deze Française die duidelijk de goede genen van vader Serge en moeder Jane Birkin heeft meegekregen want ze acteert én zingt telkens op hoog niveau. Het is het openingsnummer van haar EP ‘Take two’ die onlangs verscheen.

Tears on my pillow – Little Anthony & The Imperials: dit nummer zat in de Cosa Derry Xmas quiz ten voordele van Kom Op Tegen Kanker. De coverversie van Kylie Minogue was mij wél bekend, deze dus niet (al kwam ons foutieve antwoord nog vrij aardig in de buurt). 😉 Het origineel uit 1958 is natuurlijk een stuk beter dan de cover uit 1990. Daarover zullen vriend én vijand het hopelijk eens zijn.

Another silent way – Underworld: twee van mijn muzikale helden uit het dancesegment, Karl Hyde en Rick Smith, produceerden ook nog snel een EP’tje, ‘Drift Episode 1’, waaruit we dit oerdegelijke acidnummer plukten. Nu maar hopen dat Underworld in de toekomst nog eens uitpakt met een oerdegelijke full cd. Duimen maar!

Awake me – Rosie Carney: deze mooie jongedame heeft een korte introductie nodig want ik ken haar zelf amper een week (niet persoonlijk in the flesh, maar via het wereldwijde web). Deze 20-jarige Ierse singer-songwriter debuteert volgende maand met ‘Bare’, een plaat die als een soort van therapie mag worden opgevat. In haar jeugdjaren worstelde de zangeres met angst, depressies en eetstoornissen die ze vanaf haar zestiende langzaam achter zich liet nadat iemand uit haar omgeving haar aanraadde om iets met muziek te gaan doen. Mag het op deze manier ook één van mijn wensen voor 2019 zijn aan jullie allemaal: doe gewoon wat je graag doet in het leven, waar je gelukkig van wordt en waar je meer energie van krijgt. Al de rest stoot je maar lekker van je af! Tot volgend jaar?

Posted 30/12/2018 by ambijans in Muziek

10 series van 2018   Leave a comment

tv series 2018

Nu we ondertussen ruim één jaar Netflix in huis hebben én we (net als in 2017) één maand gratis Play More van Telenet cadeau kregen via Humo is het uiteraard een makkie geworden om hier een lijstje van tien series te publiceren die ons deden rillen van plezier (vroeger hadden mensen daar nog Zero Chocolade voor nodig). 😉 Het traditionele tv-kijken gaat een beetje aan mij voorbij tegenwoordig, een uitzondering hier en daar niet te na gesproken. Bij series is het vaak zoals bij een voetbalwedstrijd: van zéér matig (onze eigen Jupiler Pro League) tot bijzonder aangenaam (Premier League) met dank aan Play Sports trouwens. Ons land heeft er een prachtig sportjaar opzitten en wij kunnen ongeveer hetzelfde beweren over ons kijkgedrag op serieel gebied. Blijven o.a. nog onvermeld: ‘Taboo’, ‘The Deuce’ (seizoen 2), ‘Mr. Mercedes’, ‘Ozark’ (seizoen 2), ‘Bodyguard’, het sterk gestarte ‘My Brilliant Friend’, het door Tom Lenaerts gemaakte ‘Over Water’, ‘The Handmaid’s Tale’ (seizoen 2) én het lichtjes fantastische ‘Black Mirror’ (seizoen 4). Brachten dit jaar niet wat wij ervan hoopten: ‘Westworld’ (seizoen 2) na een goed eerste seizoen, ’13 reasons why’ (na een prima eerste seizoen) en ook het tweede seizoen van ‘Stranger Things’ had bij momenten moeite om onder het juk van hun openingsseizoen uit te geraken. Het haastig afgewerkte laatste seizoen van ‘House of Cards’ werd serieus onthoofd zonder Frank Underwood (Kevin Spacey blijft ondanks alle beschuldigingen een absolute topper!). Zelfs een uitstekende actrice als Robin Wright kon de boel hier helaas niet redden. Hieronder tien dingen die ons zijn bijgebleven van het afgelopen jaar (in geheel willekeurige volgorde).

10. De Dag: een kleine stad wordt opgeschrikt door een uit de hand gelopen bankoverval. Een dag lang ontspint zich een uitermate spannend kat-en-muisspel tussen politie en gijzelnemers. De kijker leert al snel dat niet alles is wat het lijkt en ontdekt bij iedere aflevering een nieuw stuk van de puzzel in deze eerste fictiereeks van Jonas Geirnaert en Julie Mahieu.

9. The Americans: ik had niet verwacht dat we na zes seizoenen zo plots afscheid moesten nemen van de familie Jennings (met o.a. Kerri Russell en Matthew Rhys), die als KGB-agenten undercoverwerk doen voor de Russen. Hoe ging dat spreekwoord ook alweer? Aan alle mooie liedjes komt een eind?

8. Maniac: aangename verrassing, deze Amerikaanse zwartkomische dramaserie die eigenlijk een remake is van een Noorse reeks uit 2015. O.a. Emma Stone, Jonah Hill en Justin Theroux tillen het geheel naar een hoger niveau.

Maniac

7. Bojack Horseman: in dit vijfde seizoen probeert mijn favoriete sprekende paard BoJack geluk te vinden als tv-ster in de fonkelnieuwe politiereeks ‘Philbert’. Geen makkelijke opgave. Nooit verwacht dat een getekende reeks over pratende dieren zo menselijk kon zijn.

6. Barry: Barry is zijn leven als huurmoordenaar zat en vindt het tijd voor een nieuw leven. Jammer dat de Tsjetsjeense maffia daar anders over denkt. Licht absurdistische HBO-reeks die aangenaam wegkijkt met o.a. Bill Hader én Henry Winkler.

5. La Casa de Papel: Acht dieven sluiten zichzelf en hun gijzelaars op in de Koninklijke Munt van Spanje terwijl een crimineel meesterbrein de politie manipuleert om zijn plan uit te voeren. Ook het tweede seizoen van deze Spaanse reeks wist ons te bekoren.

4. Narcos Mexico: in de eerste drie seizoenen van ‘Narcos’ stond Colombia centraal. Dat begon in de eerste twee seizoenen met Pablo Escobar (die in seizoen 3 al dood was) in de hoofdrol. De focus verplaatst zich nu van Colombia naar Mexico met een centrale rol die is weggelegd voor Michael Peña.

3. Better Call Saul: in het vierde seizoen kunnen we zien hoe het met Jimmy (Bob Odenkirk) gaat na het plotse verlies van zijn broer. Het ‘Breaking Bad’-tijdperk begint daarin langzaam vorm te krijgen.

2. The end of the f***ing world: twee tieners (gespeeld door Alex Lawther en Jessica Barden) gaan op roadtrip om aan de leegheid van het bestaan te ontsnappen. En o ja, de één wil de ander vermoorden. Donkere, gitzwarte perfectie!

the end of the f'ing world

1. Atlanta: we volgen opnieuw Earn en Alfred die zich een weg banen door de rapwereld van Atlanta. Het is een allesbehalve makkelijk traject, gezien hun zeer tegengestelde kijk op de wereld als het om kunst, commercie, succes en ras gaat. Ook seizoen twee herbergt een aantal WTF-momenten. Voor wat het waard is: uit deze trailer haal je geen meerwaarde, daarvoor zal je de reeks moeten bingewatchen! 😉

Posted 30/12/2018 by ambijans in TV

De top 100 tv-series (84) 13 reasons why (2017-)   Leave a comment

13 Reasons Why

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de beste tv-reeksen/sitcoms/miniseries e.a. die bij mij een onuitwisbare indruk nalieten in de loop der jaren. Het gaat meestal om dingen die langer liepen dan één seizoen, een uitzondering niet te na gesproken. Omdat ook mijn dagen maar 24 uur tellen is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één serie die de 100 niet heeft gehaald, omdat ze mijns inziens ‘totally overrated’ is.

’13 Reasons Why’ is een Amerikaanse tienerdramaserie van Netflix, gebaseerd op de gelijknamige young adult-roman van Jay Asher. Het eerste seizoen verscheen in 2017. In de serie staat het verhaal van Hannah Baker (Katherine Langford) centraal. Hannah heeft zelfmoord gepleegd en de mensen die daar in haar ogen verantwoordelijk voor zijn, krijgen cassettebandjes toegestuurd. Op deze bandjes vertelt ze de dertien redenen voor haar zelfmoord. Het tweede seizoen is uitgekomen in 2018. Het verhaal hierin betreft dezelfde personages, maar is niet meer gebaseerd op het boek van Asher. In dit seizoen proberen de betrokken personen verder te gaan met hun leven na de confronterende tapes uit seizoen 1. Een rechtszaak die de ouders van Hannah Baker aanspannen tegen de school, zorgt ervoor dat de betrokkenen weer worden geconfronteerd met de gebeurtenissen op de tapes. Daarnaast zorgen polaroidfoto’s en bekentenissen voor nieuwe inzichten in de redenen voor Hannahs zelfmoord. Er zal ook nog een derde seizoen verschijnen. Verdere rollen in de reeks worden gespeeld door Dylan Minnette, Alisha Boe en Kate Walsh. Een trailer als korte introductie.

Absoluut te mijden op tv: ‘Café Majestic’ (2000-2003)

Posted 29/12/2018 by ambijans in TV

Babe van de week (95) Madison Pettis   Leave a comment

madison pettis

‘Babe van de week’ is een rubriek, die net zo eenvoudig klinkt als ie eruit ziet. Iedere week stellen wij een (jonge)dame aan jullie voor die om een bijzondere, buitenissige en daardoor wellicht volstrekt onbelangrijke reden het nieuws, de boekskes of Ambijans’s Blog heeft gehaald. Binnen (on)afzienbare tijd heeft elke meelezende man hier een pak nieuwe ‘vriendinnen’ gemaakt, beloofd! Waar het begint weten we nu al, waar het eindigt …

Madison Pettis (20) vult haar dagen als actrice, stemactrice en model. Ze is 157 centimeter klein, ze weegt 51 kilogram, ze heeft een 34B cup en ze is tot op heden nog steeds de jongste Disney Channel ster ooit. Op vijfjarige leeftijd rolde ze al het modellenwereldje in, daarna maakte ze haar eigen website en kreeg ze op die manier werk in tal van commercials. De rest van haar filmografie bestaat voornamelijk uit rolletjes in B-films. Madison heeft een hond, ze heeft een allergie voor melkproducten en in haar spaarzame vrije tijd tracht ze wel eens muzieknummers te schrijven. Ze had al op jonge leeftijd een paar relaties met andere mannelijke kindsterretjes (zoals bijvoorbeeld Jaden Smith), maar ze is op dit moment single. Verder is ze ook vrij actief in het geld inzamelen voor goede doelen.

Posted 28/12/2018 by ambijans in Babes

50 onderschatte bands/artiesten (129) Hundred Waters   Leave a comment

hundred waters

Hundred Waters is een Amerikaanse band die in 2011 werd opgericht in Gainesville, Florida. Ze bestaat uit Nicole Miglis (zang, piano en fluit), Trayer Tryon (bas en electronica) en Zach Tetreault (drums, percussie en trompet). Het gros van de bandleden kende elkaar al van in de middelbare school, waar ze toen al met muziek bezig waren. Enkel zangeres Nicole Miglis raakte pas later bevriend met één van de bandleden, waarna ze tot de band toetrad. Ze kwamen al meteen prominent in beeld omdat ze voor hun debuutplaat in zee gingen met het label van Skrillex. Hun tweede album kwam dan weer tot stand terwijl ze aan het touren waren met Alt-J, The xx, Julia Holter en consoorten. Pitchfork en enkele andere toonaangevende websites waren steeds laaiend enthousiast over deze band, maar de grote doorbraak bleef vooralsnog uit. Hun discografie kan – met slechts één EP en drie full cd’s – best nog wat aangroei in volume gebruiken.

1. ‘Sonnet’ (uit ‘Hundred Waters’, 2012)

2. ‘Thistle’ (uit ‘Hundred Waters’, 2012)

3. ‘Boreal’ (uit ‘Hundred Waters’, 2012)

4. ‘Murmurs’ (uit ‘The moon rang like a bell’, 2014)

5. ‘Cavity’ (uit ‘The moon rang like a bell’, 2014)

6. ‘Seven white horses’ (uit ‘The moon rang like a bell’, 2014)

7. ‘Takeover’ (uit ‘Currency EP’, 2017)

8. ‘Wave to anchor’ (uit ‘Communicating’, 2017)

9. ‘Fingers’ (uit ‘Communicating’, 2017)

10. ‘Blanket me’ (uit ‘Communicating’, 2017)

Posted 27/12/2018 by ambijans in Muziek

Muzikaal eindejaarslijstje 2018   Leave a comment

vrouwen houden van muziek, ook in 2018

Het is weer tijd voor ons jaarlijks overzicht van de (naar onze bescheiden mening) beste cd’s van het afgelopen jaar. Ik probeer er ondertussen een vaste gewoonte van te maken om bepaalde bands/artiesten te negeren wanneer ze niet meer in mijn kraam passen. Ook nieuwe hipstersnoepjes of genres die niet de mijne zijn laat ik steeds vaker links liggen. Ik denk ook te mogen zeggen dat mijn top 20 behoorlijk mainstream oogt, al zal de gemiddelde StuBru-luisteraar die hier voorbijkomt dat misschien op het nodige wenkbrauwengefrons onthalen. StuBru is een zender die ik op de werkvloer nog wel eens door de boxen hoor schallen, maar die in mijn oren onherkenbaar ‘commercieel’ is geworden. Ik heb het hier al vaker aangehaald: waarom draait men daar zoveel eenheidsworst tegenwoordig? Stel je eens voor dat alle Vlaamse kranten zich vanaf nu inhoudelijk gaan baseren op Het Laatste Nieuws (om er maar één te noemen), wat is dan nog de meerwaarde van die verschillende VRT-zenders op de FM-frequentie? Nee, dat ISO-kwaliteitscertificaat dat vroeger zo eigen was aan StuBru zijn ze ondertussen kwijt. Er is niets mis met mainstream (integendeel zelfs!), maar af en toe mag het best een beetje meer zijn. Ze delen misschien de visie van hun marketingboys & girls ter plaatse, maar de vinger wordt hier niet meer aan de pols gehouden. Ook festivals hebben daar meer en meer een handje van. Het zal een teken van de tijd zijn zeker? We worden oud, meneer! Hieronder mijn top 20 (in geheel willekeurige volgorde zoals steeds), al zal onze nummer één wel de allerbeste zijn.

20. Golden Hour – Kacey Musgraves

19. Freedom – Amen Dunes

18. Loma – Loma

loma

17. Rooms / Ruins – Flying Horseman

16. Double negative – Low

15. Night Funeral – Faces On TV

14. Oil of every person’s un-insides – SOPHIE

Sophie

13. Merrie Land – The Good, the Bad and the Queen

12. The official body – Shopping

11. Image – Whispering Sons

whispering sons

10. Brighter Wounds – Son Lux

9. Aviary – Julia Holter

julia holter

8. 2012 – 2017 – Against All Logic

7. Singularity – Jon Hopkins

Jon Hopkins

6. Ordinary Corrupt Human Love – Deafheaven

5. Joy as an act of resistance – Idles

idles

4. Lush – Snail Mail

3. All Melody – Nils Frahm

nils frahm

2. Tranquility Base Hotel + Casino – Arctic Monkeys

1. 7 – Beach House

Beach House

Een klein woordje uitleg bij deze lijst? Net als vorig jaar telt dit overzicht opnieuw drie Belgische laureaten, dus het zit wel snor met onze vaderlandse popmuziek. Voor het eerst in mijn bloggeschiedenis haalt er zelfs een countryalbum mijn eindlijst. Check dus Kacey Musgraves zeker eens uit: niet alleen mooi om naar te kijken maar ook lekker voor je oren. Daar waar véél mensen het moeilijk hadden met de koerswijziging van Arctic Monkeys, vond ik dat persoonlijk best een geslaagd experiment. Volgende platen raceten een hele tijd mee in de slipstream van mijn top 20, maar werden er in de laatste rechte lijn alsnog afgereden: Angèle, U.S. Girls, Eels, Unknown Mortal Orchestra, Slow Crush, Villagers en Father John Misty. Het muziekjaar 2019 oogt trouwens al bijzonder goed wetende dat Deerhunter, Sharon Van Etten, Joe Jackson, Balthazar, Blood Red Shoes, Cass McCombs en Lambchop nieuw werk zullen releasen. Tot volgend jaar!

Posted 26/12/2018 by ambijans in Muziek