Archive for 24/03/2019

Oorwurm van de week (144)   Leave a comment

the heavy

Aan het begin van dit nieuwe blogbericht is het tijd om nog eens achterom te kijken én ook al een blik vooruit te werpen. Zo speelde ik afgelopen woensdagavond een thuisquiz ten huize David en dat leverde mij een onverhoopte derde plek op. Donderdagavond was het dan weer onverwachts de zoete inval ten huize Ambijans nadat enkele familieleden hier op bezoek komen. Zaterdagmiddag trokken we dan weer zelf naar Retie om te gaan eten bij Bart en Charlotte. We kunnen ook al een eerste glimp opvangen van hun toekomstige stekje aldaar. Volgende week wordt een bijzonder drukke week. Dinsdagavond staat het dinsdagmenu met schrijver Toni Coppers op mijn kalender, woensdag worden we bij de tandarts verwacht, donderdag gaan we naar De Beren Gieren in CCHA, vrijdag gaan we naar een concert van James Heather, Luke Howard en Martin Kohlstedt en op zaterdag is er in Peer de housewarming van collega Anouk. Je zou haast vergeten dat we nog wat muzieknummers in de aanbieding hebben.

Heavy for you – The Heavy: ik herinner me deze Britse rock/funkband het best van hun cd uit 2009, waarop o.a. ‘How you like me now?’ stond. Een nummer dat we trouwens nog regelmatig horen in The Roxy Theatre in Koersel. In mei verschijnt hun nieuwe cd ‘Sons’, een ideale gelegenheid om daar eens een single uit te plukken.

Ricky – Raketkanon: dat deze heren tot het mooie kransje van betere vaderlandse bands behoren is al langer dan vandaag duidelijk. Vorig jaar zagen we hen nog aan het werk op Rock Herk, dit jaar krijgen we al een herkansing op Pukkelpop (als ze niets tegenprogrammeren). Hun derde full cd, héél toepasselijk ‘RKTN #3’ verschijnt begin volgende maand.

Livin’ a lie – Foxygen: wie zijn indierock graag net iets spannender wil opgediend krijgen, raden we met veel plezier dit Amerikaanse indierockduo aan. Eind april verschijnt hun nieuwste worp ‘Seeing other people’. Er wordt hen wel eens een hoge flauwekulfactor toegedicht omdat ze niet vervelen noch écht weten te raken, maar daar hebben wij persoonlijk weinig last van.

Blood and rockets: movement I, Saga of Jack Parsons – Movement II, Too the moon – Claypool Lennon Delirium: de langste songtitel ooit in deze rubriek hebben ze alvast met glans gewonnen, maar hoe zit het nu met de kwaliteit ervan? Zet Primusbassist Les Claypool samen in een band met Sean Lennon, de zoon van wijlen John Lennon, waarna je een experimenteel staaltje muziek krijgt voorgeschoteld. Wat krijg je in dat geval? Psychedelische rock met overduidelijke Beatlesinvloeden. Hun debuut uit 2016 – dat me eerlijk gezegd volledig ontgaan was – kreeg heel wat lof toegezwaaid. Onlangs verscheen ‘South of reality’ en op basis van wat wij hier horen is dat opnieuw een puike brok muziek geworden.

She got no love – Dubrovniks: we gaan er deze week uit met deze classic van Australische makelij. Begin jaren ’90 werden ze af en toe wel eens op StuBru geplugd, weliswaar zonder enorm succes. Deze single was het openingsnummer van hun ‘Audio Sonic Love Affair’ uit 1991. In 1995 kapten de heren ermee, maar vanaf 2015 maakten ze terug een doorstart. Volgende week zijn we weer terug met nieuwe earstuff!

Posted 24/03/2019 by ambijans in Muziek