Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (65)   Leave a comment

kinderbios, vaste afspraak op woensdagnamiddag

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

Bepaalde dingen uit je jeugdjaren vergeet je nooit meer. Zoals bijvoorbeeld het feit dat een flink gedeelte van onze woensdagnamiddagen tussen 1980 en 1985 meestal werd opgesoupeerd door het kijken naar Kinderbios op de AVRO. Dat was een twee uur durend programma met veelal tekenfilms (ik herinner mij o.a. Topkat, Popeye en De Hulk), filmpjes van Laurel & Hardy en op tijd en stond zat er zo’n langere magisch aandoende Tsjechische jeugdfilm in het aanbod. Het programma werd gepresenteerd door Hans van der Togt én een pop die Boris heette. Terwijl mijn broer en ik voor het scherm zaten was mijn moeder vaak in de weer met wafels bakken. Héél af en toe konden het voor de verandering ook wel eens oliebollen zijn. Eén van dé topmomenten van het wafels bakken was steeds weer het ogenblik waarop we de eerste nog warme gebakken wafels alvast mochten voorproeven. Bij ons gingen de gebakken wafels daarna steeds in een doos van Quality Street. Hoe sneller je de wafels opat hoe zachter ze waren van structuur. Wanneer ze een tijdje (té lang?) in de doos hadden gezeten werden ze zo hard als een baksteen. Je kon er iemands hoofd mee inslaan bij wijze van spreken. Mijn moeder liet ons ook steeds de restjes van de pan waarin het wafeldeeg had gezeten uitlikken. We zaten dan met onze vingers door de pan te roeren tot er deeg aanhing om ‘m nadien gelukzalig in onze mond te laten verdwijnen. Misschien was dat ritueel zelfs nóg magischer dan het eten van de wafels zelf. Niet enkel de randjes werden vakkundig schoongelikt, maar ook het keukengerei dat ervoor werd gebruikt. Het waren van die woensdagnamiddagen waarvan je achteraf denkt ‘Die komen helaas nooit meer terug!’

Posted 25/03/2019 by ambijans in Algemeen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: