Archive for 31/03/2019

Best music of 2019 (april)   Leave a comment

aldous harding

Aldous Harding ‘The barrel’ : kwestie van onze blijde intrede deze maand niet te missen beginnen we meteen met een hoogtepunt (geen grap, beloofd!). Ze staat dit jaar al op Best Kept Secret en wie weet ook op Pukkelpop? Het minste wat we kunnen zeggen is dat deze Nieuw-Zeelandse een intrigerende persoonlijkheid heeft. Schrijf alvast op dat ze dit met ‘Designer’ nog dubbel en dik zal bewijzen in 2019.

Circa Waves ‘Movies’ : wie altijd te porren is voor een portie frisse, ongecompliceerde gitaarmuziek, die is bij deze Britten aan het juiste adres. Wie bijvoorbeeld een flinke boon heeft voor pakweg The Kooks, die zal zijn/haar hartje hier zeker aan kunnen ophalen.

Damien Jurado ‘South’ : hij verwierf zichzelf in het midden van de jaren ’90 eerst een cultstatus in zijn thuisbasis Seattle om zichzelf daarna langzaam maar zeker een steeds breder publiek toe te eigenen. Zijn tweede plaat (uit 1999) geproduceerd door Ken Stringfellow van The Posies betekent zijn doorbraak. Mensen die het bingewatchen van véél tv-series tot één van hun levensdoelen hebben gemaakt zullen vast al iets van dit heerschap hebben horen voorbijkomen, maar waren zich daar misschien nog niet van bewust. Zijn nieuwste cd heet ‘In the shape of a storm’.

The Chemical Brothers ‘Free yourself’ : de heren Tom Rowlands en Ed Simons hebben geen verdere introductie meer nodig. Al sinds het midden van de jaren ’90 van de vorige eeuw mogen zij zich tot Manchester’s finest rekenen. Er bestaan mensen die hen al zo beu zijn als koude pap, maar ik geef hen nog eventjes het voordeel van de twijfel. Titel van hun nieuwe cd: ‘No geography’.

Glen Hansard ‘I’ll be you be me’ : misschien is deze Ierse folkbard, acteur en gitarist van The Frames wel één van de allerbeste muzikanten van zijn generatie. Dat hij mogelijk wat ondergewaardeerd wordt in bredere muziekkringen valt zelfs niet uit te sluiten. Daar moet dringend wat aan worden gedaan, vandaar deze (weliswaar) geringe bijdrage in onze rubriek. En een stille wenk uiteraard om ‘This wild willing’ in de toekomst eens aan een luistersessie te onderwerpen.

Priests ‘The seduction of Kansas’ : dit werd al genoemd én geroemd als één van de betere optredens op de afgelopen editie van SXSW en deze Amerikaanse rockers staan straks o.a. op Best Kept Secret. Wij gingen voor de titeltrack van hun nieuwe plaat en die klinkt alvast goed, toch?

Charlotte Cornfield ‘Andrew’ : hoe ik op deze Canadese singer-songwriter ben gestoten? Gewoon omwille van de interessante referenties die haar muziek gelijkstellen met o.a. The Band, Courtney Barnett, Bob Dylan, Randy Newman en andere Sharon Van Ettens. Ze zal heus nog wel moeten groeien maar ‘The shape of your name’ is toch alweer haar derde plaat.

Norah Jones ‘Just a little bit’ : iedere keer dat deze dochter van die andere muzieklegende Ravi Shankar met iets nieuws komt aanzetten, mag je er geheid zeker van zijn dat het topkwaliteit zal zijn. ‘Begin again’ is alweer haar zevende full cd in het rijtje.

The Leisure Society ‘God has taken a vacation’ : met deze Britse band smokkelen we meteen een persoonlijke favoriet dit lijstje binnen. Ze worden wel eens de Britse tegenhangers van Grizzly Bear, Department of Eagles en Fleet Foxes genoemd, al vind ik persoonlijk dat er nog een aanzienlijk verschil is. ‘Arrivals & Departures’ is hun vijfde full cd.

Jade Bird ‘Love has all been done before’ : deze 21-jarige Britse jongedame brengt het aantal vrouwelijke artiesten deze maand op vier stuks. Een tijdje terug dropte ik al iets van haar in mijn oorwurmenrubriek, dus de logica eerbiedigend zijn wij blij om haar titelloze debuut hier even onder de aandacht te brengen. Dat klinkt niet alleen lekker, ze is ook aangenaam om naar te kijken (al is dat een puur persoonlijke mening van mijnentwege).

Kevin Morby ‘No halo’ : morgen wordt deze man 31 jaar oud en hopelijk vergaat het hem net zo goed als deftige wijn die beter wordt met de jaren. Vooralsnog geen valse noot gehoord van dit heerschap, dus dat zit wel goed voor zijn nieuwste worp ‘Oh my God’.

Komen ook op de proppen met een nieuwe cd onder de arm: Sunn O))), Weyes Blood, Mike + MechanicsPUP, Sara Bareilles, RaketkanonStuart A. Staples, The Drums, Brant Bjork, Idlewild, Lissie, Cocaine PissFontaine D.C., Dead Man Ray, Isabelle A, ISLANDMadchild, Roméo Elvis, Broken Social SceneBand of Skulls, John Paul White, All TvvinsBonnie Tyler, Melissa Etheridge, Bruce Hornsby, Emma Bunton, Anderson .Paak, Pieter-Paul Devos, Karenn, The Bony King of Nowhere, EditorsDaniel Norgren, Cage the Elephant, Fat White Family, Anna Tivel, Bananarama, Wand, Rozi Plain, Pet Shop Boys, The Cranberries, SONSBear’s Den, King Gizzard & The Lizard WizardLamb, Catfish and the Bottlemen, Josh Ritter, MARINA, Peter Doherty & the Puta Madres, Foxygen, Alan Parsons, Guided By Voices, Local NativesDanko Jones, The Mountain Goats, Nick Murphy, Radical FaceRodrigo y Gabriela, Hannah Cohen en Amon Tobin. Tot volgende maand!

Posted 31/03/2019 by ambijans in Muziek

50 onderschatte bands/artiesten (143) Band of Horses   Leave a comment

band of horses

Band of Horses is een Amerikaanse indierockband uit Seattle, actief sinds 2004. In de loop der jaren wisselde de band regelmatig van bezetting. De huidige line-up bestaat uit Ben Bridwell (zang, gitaar), Ryan Monroe (gitaar, keyboards), Ian MacDougall (gitaar), Matt Gentling (bassist) en Creighton Barrett (drums). Momenteel zit Band of Horses bij het platenlabel Sub Pop (waar o.a. ook Nirvana kind aan huis was). Voor hun cd uit 2010 sleepten ze zelfs een Grammynominatie in de wacht. Toen ze in 2005 op tournee trokken met Iron & Wine wisten ze meteen de aandacht te trekken. Het is zo’n band waar niet enkel wij, maar ook de hele televisiewereld van smult getuige de hele rist tv-series waarin reeds een nummer van hen opdook. Voor sommige mensen is dat totaal irrelevant, mijn aandacht wordt daar juist door getrokken. Inspirerende melodieën en zware countryrockgeluiden, met een snuifje Americana en een geut indierock typeren het geluid van deze band. Tot op heden verschenen er twee EP’s, vijf full cd’s én één live cd. En hopelijk nog véél meer in de toekomst uiteraard …

1. ‘The funeral’ (uit ‘Everything all the time’, 2006)

2. ‘Monsters’ (uit ‘Everything all the time’, 2006)

3. ‘No one’s gonna love you’ (uit ‘Cease to begin’, 2007)

4. ‘Cigarettes, wedding bands’ (uit ‘Cease no begin’, 2007)

5. ‘Laredo’ (uit ‘Infinite arms’, 2010)

6. ‘Infinite arms’ (uit ‘Infinite arms’, 2010)

7. ‘Everything’s gonna be undone’ (uit ‘Mirage Rock’, 2012)

8. ‘Heartbreak on the 101’ (uit ‘Mirage Rock’, 2012)

9. ‘Casual party’ (uit ‘Why are you OK’, 2016)

10. ‘Whatever, wherever’ (uit ‘Why are you OK’, 2016)

Posted 31/03/2019 by ambijans in Muziek