Archive for 26/04/2019

De top 100 boeken (2) ‘Joe Speedboot’ (Tommy Wieringa) (2005)   Leave a comment

tommy wieringa

In deze nieuwe rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het mijns inziens de hype niet waard was.

Deze derde roman van Tommy Wieringa (1967), die een bestseller werd, is gesitueerd in Lomark, een beperkt en door verdere beperkingen bedreigd dorp in het oosten van het land. In dit dorp bevindt zich Fransje, een zwaar gehandicapte schrijver (in de loop van het boek blijkt de oorzaak) maar ook een dagboekanier met een tomeloze inzet. Het is een jongen met een willoos lichaam, maar met een weergaloos sterke arm: symbool voor het schrijverschap? Als een meteoor is de overrompelende, grenzen verleggende titelheld Joe Speedboot in het dorp gekomen en ook in het leven van Fransje. De lotgevallen en de Werdegang van de vrienden worden verteld; de meest absurde scènes volgen elkaar op. Liefdesgeschiedenissen doen zich gelden; er is jaloezie onder vrienden; uitersten worden verkend en er zijn prachtige zijlijnen. Onder leiding van Joe Speedboot ontwikkelt Fransje zich tot vooraanstaand armworstelaar. In een krachtige, de verbeelding van de lezer vervoerende stijl, wordt een schitterend geïntensiveerde werkelijkheid beschreven. Het boek werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs, de Gouden Uil, de Libris Literatuur Prijs, de Literatuurprijs Gerard Walschap, NS Publieksprijs en de Prijs voor het mooiste boekomslag. Toen ik het boek destijds las, vond ik dat het vlot weglas als een goedgeschreven jongensboek. Zo’n boek waarin je wordt meegesleurd en dat erom vraagt om snel te worden uitgelezen.

Laat deze kelk passeren: ‘Het meisje in de trein’ (Paula Hawkins) (2015)

Posted 26/04/2019 by ambijans in Literatuur