Archive for 13/05/2019

‘Bagaar’ (Guy Cassiers/Toneelhuis & Arsenaal/Lazarus) @ CCHA   Leave a comment

(c) lara gasparotto

Guy Cassiers en LAZARUS. Scenografische precisie versus baldadige speelsheid. Literaire ernst tegenover schijnbare lichtvoetigheid. En toch vinden deze theatermakers elkaar in hun zoektocht naar de donkerste diepten van de menselijke ziel. Deze tocht voerde Guy Cassiers eerder langs voorstellingen als ‘Atropa’, ‘De wraak van de vrede’, ‘Duister hart’, ‘Musil 3: De misdaad’, ‘MCBETH’, ‘Bloed & rozen’, ‘Het lied van Jeanne en Gilles’ en ‘De welwillenden’. Theatercollectief LAZARUS maakte op haar beurt bewerkingen van klassieke romans van onder meer Dostojevski, Boelgakov, Gontsjarow, Gombrowicz én Bukowski. Met ‘Bagaar’ zetten zij samen hun versie neer van ‘Coup de torchon’, een film van Bertrand Tavernier uit 1981 over een ontwrichte gemeenschap van witte kolonialisten in een Afrikaans land net voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. In de theaterbewerking is het verhaal gesitueerd in een niet zo verre toekomst op een eiland waar ‘vluchters’ samengebracht worden totdat een beslissing is genomen of ze naar het continent mogen of niet. Maar het continent houdt al jaren de grenzen stevig dicht. Hulpverleners en militairen zijn aan zichzelf overgelaten om de boel draaiende te houden. De samenleving zakt weg in morele lamlendigheid. De chef van het eiland, Lucien Cordier, is een zwakkeling, de risee van de stad die de corruptie van zijn omgeving door de vingers ziet. Totdat er iets in hem kantelt en hij zich zonder enige scrupule begint te ontdoen van iedereen die hem voor de voeten loopt. Bevolkt met groteske personages in extreme situaties en vol scherpe dialogen balanceert het universum van ‘Bagaar’ op de rand van de afgrond. Bijtende maatschappijkritiek vermengt zich met zwarte humor. Een ongemakkelijke fabel over het morele bankroet van een samenleving die heel erg veel op de onze lijkt.

UPDATE

Er stond gisteren een topcast op de bühne met o.a. Katelijne Damen, Koen De Graeve, Günther Lesage en Charlotte Vandermeersch, maar dat maakte het nog geen topstuk. Het acteren was best oké, maar van het stuk zelf kreeg ik het warm noch koud. Het bleef bij mij alleszins niet ‘hangen’. Dat er nogal wat huppelkutjes in de zaal zaten die begonnen te gieberen bij elke krachtige vloek, seksuele act of bepaalde tic van een acteur/actrice werkte gisteravond eerder storend dan bevorderend. Ik heb geen probleem met een enthousiaste zaal, maar als het stoort dan stoort het gewoon. Naar het einde van het stuk ging er nog twee keer een gsm af in de zaal. Dat er na al die jaren nog steeds mensen bestaan die ‘vliegtuigmodus’ of ‘stil’ niet kennen op hun smartphone … Na anderhalf uur spel doken wij met enkele theaterminnende vrienden de foyer in. Als de nabespreking gezelliger was dan wat er zich op de scène afspeelde, dan weet je het wel. Een herkansing dan maar volgend seizoen?

Posted 13/05/2019 by ambijans in Theater