De top 100 boeken (6) ‘De glazen stolp’ (Sylvia Plath) (1963)   Leave a comment

sylvia plath

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het mijns inziens de hype niet waard was.

Esther Greenwood is een beschermd opgevoed meisje, die wanneer ze 19 is een maand op de redactie van een bekend vrouwentijdschrift in New York mag werken. Deze prijs heeft ze gewonnen door een verhaal te schrijven. In die maand leert ze een andere manier van leven. Ze gaat echter ook vreselijk aan zichzelf twijfelen. Dit doet ze helemaal wanneer haar vriendje, Buddy Willard haar vertelt dat hij iets met een dienstmeisje gehad heeft. Wanneer Esther na de maand thuiskomt, hoort ze bovendien van haar moeder dat ze afgewezen is voor een schrijfcursus. Die had ze in de zomer willen volgen. Ze besluit geen andere cursus te volgen en blijft thuis. Ze probeert een boek te schrijven. Ze probeert voor haar studie te schrijven. Het lukt allemaal niet. Ze kan niet meer slapen. Van haar moeder moet ze naar een psychiater, Dr Gordon. Auteur Sylvia Plath (die veelal poëzie schreef) publiceerde dit verhaal onder het pseudoniem Victoria Lucas. Het boek verscheen vlak vóór de auteur zichzelf van het leven beroofde. Dit coming-of-age verhaal vertoont nogal wat parallellen met Plath’s eigen levensverhaal. Het is dus niet meteen een boek waar je vrolijk van wordt. Volgens mij is het toch een aanrader, ik was er alleszins van onder de indruk toen ik 18 was. Een herlezing dringt zich eigenlijk op na al die jaren bedenk ik me nu. ‘Een vrouwelijke tegenhanger van Catcher in the rye’ wordt al eens gezegd (een boek dat hier later trouwens ook nog zal passeren). Een bang en boos boek, vol paranoïde gedachten, gedachten die in de tijd van de Koude Oorlog niet zo héél vreemd waren.

Laat deze kelk passeren: ‘De kleine vriend’ (Donna Tartt) (2002)

Posted 23/05/2019 by ambijans in Literatuur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: