Archive for 26/05/2019

500 nummers die ik liever niet meer wil horen (51)   Leave a comment

de strijd tegen slechte muziek is nog lang niet gestreden

Geloof het of niet, maar ongeveer anderhalf jaar na onze allerlaatste editie maken wij vanaf heden een come-back. Dat betekent dat we er rotsvast van overtuigd zijn dat we hier nog makkelijk vijftig extra edities kunnen uitpersen. Hierna laat ik jullie (erewoord!) gerust voor de rest van mijn (hopelijk) nog lange leven! Ik hoorde de afgelopen tijd zowel op quizzen, op de radio als elders nog een heleboel irritante muziek voorbijkomen die eigenlijk een forum verdient. Een gewaarschuwde man/vrouw is er steeds twee waard zegt het spreekwoord, dus willen we de rechtgeaarde muziekliefhebber een beetje helpen op zijn/haar weg naar de juiste/betere muzieksmaak. Voorkomen is nog steeds beter dan genezen. Wie deze blogrubriek meticuleus opvolgt en mijn wijze raadgevingen niet in de wind slaat, die leeft gegarandeerd langer. In tijden van stress en burn-out beweert zélfs jullie huisarts om volgende plaatjes links te laten liggen. Voor wie nog helemaal nieuw is in mijn strijd tegen ethervervuiling: deze rubriek wordt vaak geschreven met een dikke, vette knipoog. Hij is niet alleen bedoeld om af te kraken, maar wil soms op een ludieke manier bepaalde muziek in de kijker zetten. Hopelijk slagen we daar af en toe in. Hier alvast onze eerste poging!

501. Another day in paradise – Phil Collins : mensen die in de buurt van het Remostort wonen klaagden wel eens over geuroverlast. Deze Phil Collins kan er anders ook wat van. Het aantal absolute stinkers dat ie op de mensheid losliet is ondertussen niet meer bij te houden. De jury (ikzelf dus) had er alvast een ferme kluif aan tijdens onze selectie.

502. Het is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente – Peter De Koning : de term ‘one hit wonder’ kan niet beter worden geïllustreerd, dan door deze ondertussen 58-jarige Nederlander. In 1995 was dit nummer helaas niet uit de ether weg te branden! Of de Nederlandse Tandartsenvereniging er destijds blij mee was is mij onbekend.

503. Never alone – 2 Brothers on the 4th Floor : we blijven nog even bij onze noorderburen plakken, want deze eurodance was in de jaren ’90 van de vorige eeuw in nogal wat landen bijzonder populair. In 2001 werd de stekker eruit getrokken, maar iemand plugde ‘m per ongeluk weer in vanaf 2012 (voorlopig zonder al te veel succes), tenzij dan op foute revivalfeestjes. Deze hit kreeg iedereen in 1993 op zijn/haar bordje.

504. Pray – Tina Cousins : Brits voormalig fotomodel (bouwjaar 1971) wordt zangeres en dat legt haar geen windeieren. Scoort enkele hits, waaronder dit nummer uit 1998. Ze schijnt vooral in Australië bijzonder populair te zijn, al scoorde ze ook daar geen grote hits meer.

505. Finally – CeCe Peniston : Amerikaanse rhythm and blueszangeres (49 ondertussen), die in 1991 een internationale hit scoorde met dit fameuze riedeltje. Haar daaropvolgende cd ging minstens drie miljoen keer over de toonbank. Sinds 2000 maakte ze vooral veel plannen, waar weinig van terechtkwam. Aangekondigde cd’s verschenen nooit, ondanks het feit dat haar losse singles het niet onaardig deden in de dance charts.

506. Freed from desire – Gala : net vóór, tijdens én na het WK voetbal vorig jaar werd dit nummer ons tot vervelens toe door de strot geduwd. Gala Rizzatto, een ondertussen 43-jarige Italiaanse die uitweek naar de States, stond in 1996 liefst vijf weken op één in de Vlaamse Ultratop. Wij mogen dat dan niet zo top vinden, wereldwijd verkocht deze dame ruim zes miljoen platen.

507. Gregory’s theme – Basto : deze 44-jarige Kempense dj/producer die in het échte leven gewoon Jef Martens heet, heeft iets gemeen met ondergetekende: we delen dezelfde geboortedag, weliswaar in een ander jaar. Het door ons gekozen nummer stamt uit 2011.

508. Poetry in motion – Inker & Hamilton : hij was een Brit, zij was een Nieuw-Zeelandse die samen in München terechtkwamen. Volgens onze info waren ze bijzonder populair in Duitsland, maar dat kan toeval zijn. In 1992 brachten ze deze typische Radio 2 single op de markt, in 1998 liep de muzikale samenwerking spaak. Ze bleven allebei in Deutschland plakken, maar doen tegenwoordig niets meer in de muziekbusiness.

509. Everything’s gonna be alright – Sweetbox : een muziekproject uit Duitsland (écht waar!) dat vanuit Los Angeles wordt gelanceerd door twee producers die telkens met andere gastvocalistes samenwerken. Dit hele nummer (uit 1997) teert eigenlijk op één fantastische sample van Johann Sebastian Bach, anders had het vast en zeker geen eeuwigheidswaarde gecreëerd. Leuk weetje: de sample werd hier niet klakkeloos het nummer binnengesmokkeld, maar blijkbaar gewoon live ingespeeld door het Duits Symfonieorkest uit Berlijn.

510. Te voet naar Scherpenheuvel – De Marlets : ik mag hopen dat ze deze heren in hometown Alken nog niet tot cultureel werelderfgoed hebben uitgeroepen, want dat zou toch net iets té veel eer zijn voor die paar covers van wereldhits die hun palmares sieren. Eén van hun bezielers (René Schroyen) overleed in 2015, dus ik denk dat ze er ondertussen de brui aan hebben gegeven. Dat doen wij ook … toch voor wat vandaag betreft. Geen nood, volgende week zijn we terug (in full force!) op de afspraak!

Posted 26/05/2019 by ambijans in Muziek