Archive for 09/06/2019

De top 100 boeken (9) ‘De toverberg’ (Thomas Mann) (1924)   Leave a comment

thomas mann

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het mijns inziens de hype niet waard was.

De hoofdpersoon van deze geraffineerde ontwikkelingsroman van Thomas Mann, de jongeman Hans Castorp, komt voor drie weken op bezoek bij zijn neef in het sanatorium in Davos maar blijft er, betoverd door de verleidelijke, zieke Clawdia Chauchat, zeven jaar. In de hermetische wereld van de Toverberg maakt Castorp een leerproces door, zijn inwijding in het leven. De democratische humanist Ludovico Settembrini is daarbij zijn mentor, terwijl de sinistere nihilist Leo Naphta als diens tegenspeler optreedt in de strijd om Castorps ziel. Wanneer je dit boek hebt uitgelezen, ben je 1068 pagina’s verder. Tijdens mijn leeservaring voelde het alsof ik zelf ook fysiek in datzelfde sanatorium vertoefde. Dat Mann zijn tijd nam (liefst 12 jaar!) om dit boek te schrijven is dan ook te begrijpen. Het boek vraagt tijdens het lezen wel wat klimwerk, maar af en toe worden er rustpunten ingelast om weer wat op adem te komen. Een goede basisconditie in het lezen is aan te bevelen, maar zij die graag lezen gaan achteraf geen spijt krijgen van deze keuze. Mijn tip: lees dit boek aan je eigen tempo, leg het desnoods onderweg een tijdje weg als je er even geen raad meer mee weet, maar hou vooral vol! De beloning zal in verhouding zijn (hoop ik toch).

Laat deze kelk passeren: ‘zijn hele oeuvre’ (Pieter Aspe) (1995-)

Posted 09/06/2019 by ambijans in Literatuur