Archive for 22/06/2019

De top 100 boeken (11) ‘Het gouden ei’ (Tim Krabbé) (1984)   Leave a comment

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het volgens mij de hype niet waard was.

Op weg naar hun vakantiebestemming aan de Middellandse Zee stoppen Rex Hofman en zijn vriendin Saskia bij een benzinestation om even te rusten. Saskia gaat even iets te drinken halen en Rex maakt een foto van haar. Rex denkt terug aan hun vakantie van drie jaar geleden. Plots vielen ze stil in een donkere tunnel. Hij had haar toen moeten achterlaten om brandstof te halen. Saskia was echter helemaal overstuur bij zijn terugkomst. Als kind had ze een nachtmerrie gehad, waarin ze opgesloten zat in een gouden ei. Tijdens haar verblijf in de auto was deze nachtmerrie weer naar boven gekomen. Inmiddels wacht Rex al een hele tijd op haar, maar Saskia komt niet terug. Hij gaat naar de servicewinkel om haar te zoeken, maar ook de medewerkers kunnen hem niet helpen … Meer had Tim Krabbé niet nodig om een razend sterke roman neer te pennen. Het boek is briljant in zijn eenvoud en mensen die het grondig lezen zullen merken dat er nogal wat (cijfer)symboliek in zit. Leerlingen die last-minute nog een boekbespreking moeten schrijven kunnen dit 98 bladzijdes tellende exemplaar relatief snel gelezen krijgen. In 1998 werd het boek onder de titel ‘Spoorloos’ vrij deftig verfilmd door George Sluizer. Later (in 1993) regisseerde hij ook de Amerikaanse remake. Naar die film kijken zou echter betekenen dat je 109 minuten kostbare tijd hebt verspild. Ik heb me zelfs laten vertellen dat de remake oorspronkelijk hetzelfde einde kreeg als het origineel, maar dat het Amerikaanse testpubliek daar compleet op afknapte, waarna hun versie uiteindelijk een happy end kreeg. Degene die deze beslissing op zijn geweten heeft, heeft totaal niets van dit boek begrepen.

Laat deze kelk passeren: ‘50 tinten grijs serie’ (E. L. James) (2011-2012)

Posted 22/06/2019 by ambijans in Literatuur