Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (81)   Leave a comment

liften is so 80's

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

Wat doen jonge kinderen die zich in de vakantie een beetje vervelen? Die trekken bijvoorbeeld, zoals wij in onze jonge jaren wel eens deden, op avontuur. Wij hadden nog de ongelofelijke luxe dat we bij mooi weer zo goed als op straat woonden. We hadden weien waarin we konden rondlopen, we konden hutten bouwen, met ons fietsje crossen door de bossen aan de Teut, … noem het gerust wat doelloos rondhangen. Op zekere dag (ik kan hooguit een jaar of tien zijn geweest) wilden we met een viertal mensen (minstens drie jongens en volgens mij was er ook één meisje bij) iets meer schwung in onze dag brengen. In eerste instantie bewogen we ons voort op bekend terrein, maar al snel verlegden we onze grenzen naar spannender oorden. Zo waren we rustig begonnen met de gracht waar we in de winter altijd met onze slee naar beneden raasden, aan het ende van onze straat. Toen was dat nog doodlopend gebied waar boven een afgesloten parking was waar pendelaars hun auto kwijt konden. Maar je kon ook verder langs wat hagen richting de brug op weg naar Houthalen doorwandelen. Om één of andere reden beslisten we echter om over de gracht te springen, hier en daar moesten we zelfs over prikkeldraad om door een paar weien te wandelen. Naast wat voederbakken en enkele grazende koeien was er (vermoedelijk door de boer die eigenaar was van de wei) een ingenieus systeempje in mekaar gestoken dat ervoor zorgde dat die koeien altijd voldoende water hadden. Buiten gras stond er op het hele terrein nog een soort van stalletje waar de koeien in geval van regen konden gaan schuilen. Omdat we het daar al snel hadden gezien, liepen we maar terug richting afrit van de autostrade. Na wat klimwerk tussen de dennen door stonden we op zeker moment vlak langs de voorbijrazende auto’s die richting Genk reden. Enkele olijkerds toeterden vrolijk toen ze ons zagen staan, maar het merendeel vervolgde rustig zijn weg. Eén van ons kwam toen op het lumineuze idee om te gaan liften, want dat leek ons wel spannend. We staken met vier tegelijk onze duim op, maar er gebeurde natuurlijk niets. ‘Als we langzaam een beetje achteruit mee in de juiste richting lopen, is er meer kans dat iemand ons meeneemt’ sprak één van ons. Op zeker moment zagen we wél iemand op de brug van Houthalen staan, die wild zwaaiend in onze richting stond te wuiven. Was dat nu voor ons bedoeld? Het antwoord volgde vrij snel, want in de verte doemden o.a. vader Ambijans én de vader van één van onze andere vrienden op. Zij liepen snel in onze richting, duidelijk met een angstige blik in hun ogen. ‘Maar jongens toch, kom maar snel naar huis. Hier moeten jullie niet rondhangen!’ Iets van die strekking werd er gezegd, waarna we rustig mee naar huis wandelden. Al vrij snel werd ons verteld dat het verboden was om langs de autostrade te liften en dat zoiets gevaarlijk was op onze leeftijd. Dat zal ook effectief zo zijn geweest en vermoedelijk zal niemand van die leeftijd zich nog zoiets in zijn of haar hoofd halen. Al ben ik van dat laatste niet helemaal zeker …

Posted 13/07/2019 by ambijans in Algemeen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: