Archive for 24/07/2019

De top 100 boeken (16) ‘Extreem luid en ongelooflijk dichtbij’ (Jonathan Safran Foer) (2005)   Leave a comment

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de honderd beste romans die ik ooit heb gelezen. Over kleuren en smaken valt eigenlijk een hele hoop te redetwisten dus het staat eenieder vrij om het met mij eens/oneens te zijn. Nu we jaarlijks weer (meer dan 40 boeken!) ‘back on track’ zijn qua leesgewoontes moet zo’n all time favouritesleeslijstje zeker lukken. Omdat ik bepaalde genres liever lees dan andere is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één boek dat de 100 niet heeft gehaald, omdat het mijns inziens de hype niet waard was.

Oskar Schell is uitvinder, sieradenontwerper, amateur-entomoloog, francofiel, slagwerker, verwoed schrijver van fanmail, pacifist, archeoloog van Central Park, romanticus, Groot Ontdekkingsreiziger, juwelier, acteur (Yorick in de schoolvoorstelling van Hamlet), inconsequent veganist, verzamelaar van: zeldzame munten, vlinders die een natuurlijke dood zijn gestorven, Beatles-spullen, miniatuurcactussen en halfedelstenen. Hij is negen jaar. Oskar heeft zijn vader verloren bij de aanslagen op het WTC in New York. In zijn vaders kledingkast vindt Oskar een vaas en wanneer hij die per ongeluk laat vallen ontdekt hij een vreemd uitziende sleutel. Dan begint de jonge Oskar een zoektocht die hem door de stad New York zal voeren, in een poging betekenis te geven aan de zinloze dood van zijn vader. Wat is er nu zo goed aan dit boek? Deze roman staat vol met leuke vondsten en originele ideeën, bijvoorbeeld de uitvindingen van een 9-jarige en de foto’s doorheen de tekst. Verder is het een meeslepend verhaal met universele emoties, vooral dan omdat de personages gebukt gaan onder spijt, spijt dat ze hun liefde (in onverdachte tijden) niet meer hebben geuit. Af en toe eens de pauzeknop indrukken en zeggen dat we mekaar graag zien, dat zouden we vaker moeten doen. Oskar is ongelofelijk intelligent (zeker voor zijn leeftijd) en misschien wel één van de leukste en grappigste personages die ik ooit in een boek ben tegengekomen. Het is ontzettend knap van Foer hoe hij de wereld beschrijft vanuit het standpunt van een 9-jarig jongetje. In het boek lopen er twee verhaallijnen door elkaar. Van de ene kant is er het verhaal over Oskar die betekenis probeert te geven aan de zinloze dood van zijn vader. Het andere verhaal gaat over de grootouders van Oskar, die vertellen over de Tweede Wereldoorlog en over de verdwijning van de grootvader van Oskar. Het is prachtig hoe beide verhaallijnen op het einde samenkomen en voor een geweldig slot zorgen.

Laat deze kelk passeren: ‘Het Juliette Genootschap’ (Sasha Grey) (2013)

Posted 24/07/2019 by ambijans in Literatuur