Archive for 09/08/2019

500 nummers die ik liever niet meer wil horen (74)   Leave a comment

We sturen jullie zo goed en zo kwaad als het kan alweer (bijna) het nieuwe weekend in. Of er met ons ‘going fout’ concept véél glimlachjes op eenieders tronie worden getoverd valt nog te bezien … tenzij jullie kicken op foute 80’s muziek, net iets te vaak geplugde hitjes, prutmuziek uit ons eigen Belgenlandje, ex-songfestivalwinnaressen en ander uiterst dansbaar spul (dat helaas niet écht in mijn kraam wil passen). Klinkt misschien spannend, maar ik distantieer er mij dus weer van. Flauw hè (ik vind het gewoon niet lekker). Toch wil ik iedereen nu al een prettig weekend toewensen!

731. Never ending story – Limahl : Kajagoogoo (de band van Limahl) was werkelijk een verademing in vergelijking met ’s mans solocarrière. In 1984 mocht hij de themasong zingen van de gelijknamige film. Ik was haast vergeten hoe melig die klonk tot *spoiler alert* ‘Stranger Things’ (seizoen 3) het er nog eens moest inwrijven.

732. This is the life – Amy MacDonald : 31-jarige Schotse zangeres die met dit nummer uit 2008 internationaal weet door te breken. Wereldwijd is haar debuutalbum goed voor meer dan één miljoen verkochte exemplaren. Leuk voor pakweg een Night of the Proms publiek, maar niet voor serieuze muziekliefhebbers.

733. Turn the tide – Sylver : kreeg als kind (toen ze nog gewoon Silvy De Bie heette) ooit een Petit Gervais cadeau van Walter Capiau in ‘De Kinderacademie’ en mocht vervolgens op één of ander muziekinstrument gaan zitten. Hierna volgden de nodige ups (naamsverandering naar Silvy Melody) en downs (scheiding én faillissement), zowel privé als op muzikaal vlak. Sylver begon in 2000 (met o.a. deze single) en anno nu zijn ze nog steeds actief (vermoedelijk op een lager pitje).

734. Geronimo – Sheppard : Australische indieband (opgericht in 2009) wiens debuutsingle uit 2014 gretig wordt overgenomen door tal van radiostations over de hele wereld. Dit jaar deden ze blijkbaar mee aan de voorrondes van het Eurovisiesongfestival (veelzeggend wat mij betreft!).

735. Take me to your heaven – Charlotte Nilsson : 44-jarige Zweedse blondine (wél mooi om naar te kijken) die hiermee in 1999 het Eurovisiesongfestival won. In 2008 was ze opnieuw de gedoodverfde favoriete voor eindwinst, maar een 18de plaats was het harde eindverdict. Ze probeerde nog twee keer deel te nemen in de voorrondes, maar viel twee keer zwaar door de mand. Mand kapot, hoe het ondertussen Charlotte vergaat is mij een raadsel!

736. Day ‘n’ Nite – Kid Cudi vs Crookers : 35-jarige Amerikaanse hiphopartiest die hiermee in 2009 wereldwijd ‘doorbraakt’. Hiervoor kreeg hij de hulp van een Italiaans houseduo, dat ondertussen een soloproject is geworden.

737. I’m in the mood for dancing – The Nolans : Ierse meidengroep gevormd door een groep zussen, die in 1979 een nummer maken dat in 1980 een wereldhit zal worden. Meer dan 25 miljoen verkochte exemplaren, waarmee ze meteen één van de succesvolste girls bands aller tijden worden.

738. Ride on time – Black Box : Italiaans dancetrio aangevuld met een zangeres dat aan het eind van de 80’s en het begin van de 90’s wat succes kende. Hun allereerste serieuze single uit 1989 wordt meteen hun enige échte hit. Verschillende rechtszaken later en nadat verder succes uitblijft wordt in 1998 de stekker eruit getrokken.

739. Go like Elijah – Chi Coltrane : ondertussen 70-jarige Amerikaanse singer-songwriter die hiermee scoorde in 1973. Ze werd her en der de opvolgster van Janis Joplin genoemd, maar ik hoor toch eerder het geluid van iemand die iets té veel ‘in de Heer’ is verzeild geraakt.

740. Put your hands up for Detroit – Fedde Le Grand : Nederlandse dj die hiermee scoorde in 2006. Het succes van dit nummer was voor hem een leuke doorstart naar andere opportuniteiten in de muziek. Binnenkort uiteraard meer van dit alles in een gloednieuwe editie!

Posted 09/08/2019 by ambijans in Muziek